کتاب خداحافظ ویتامین

رمانی تحسین‌شده از ادبیات روز آمریکا! در کتاب خداحافظ ویتامین، اثر ریچل کانگ، مخاطب داستان زندگی زنی جوان به نام «روث» خواهید بود که در پی به‌هم خوردن مراسم نامزدی خود، برای ادامه‌ی زندگی به خانه‌ی خانواده‌اش می‌رود. غافل از آن‌که در آنجا، ابداً بنا نیست استقبال گرمی از او به عمل آید!... رمان خداحافظ ویتامین پس از انتشار در سال 2017 جایزه‌ی بهترین کتاب لس‌آنجلس تایمز را برای نویسنده‌ی خود به ارمغان آورد.

درباره کتاب خداحافظ ویتامین

کتاب خداحافظ ویتامین (Goodbye, Vitamin) نخستین بار در سال 2017 به انتشار رسید و خیلی زود، با غوغایی که به پا کرد، نام نویسنده‌ی خود، ریچل کانگ، را بر سر زبان‌ها انداخت. این رمان تقریباً از سوی تمام نشریات تخصصی با نقدهای مثبت مواجه شد، و نزد خوانندگان عام نیز، بیش از آنچه انتظار می‌رفت، مورد اقبال قرار گرفت. راز موفقیت خیره‌کننده‌ی این کتاب -که اولین رمان نویسنده‌ی جوان خود به شمار می‌رود- در سه عامل نهفته است. نخست، داستان پرکشش کتاب؛ دوم، روایت سرراست و عاری از پیچیدگی آن، و سوم، طنز گیرا، شیرین و همه‌پسندِ درهم‌تنیده با اثر؛ طنزی که هم در زبان اثر نمودی خاص دارد، هم در لحن راویِ داستان، و هم در سلسله وقایعی که در طول قصه رخ می‌دهد.

در کتاب خداحافظ ویتامین مخاطب داستان زندگی «روث» خواهید بود؛ زنی جوان (سی‌ساله) که به تازگی از نامزد خود جدا شده، و در پی این جدایی، وضعیت روحی نامطلوبی را تجربه می‌کند. وضعیتی که او را به ترک همیشگی محل کار و اجتناب از تمام عادت‌های مألوفِ پیشین وامی‌دارد. روث، اندکی پس از به‌هم خوردن نامزدی‌اش، به خانه‌ی پدری عزیمت می‌کند؛ احتمالاً با این امید که در آنجا، با یافتن اندکی آسایش و تسلی، موقعیت دشواری را که در آن گرفتار شده، کمی راحت‌تر تاب آوَرَد. اما افسوس که این جز رؤیایی خام نیست. در خانه‌ی پدری، آرامش و تسلی در انتظار روث نیست، بلکه دشواری‌های تازه در کمین او نشسته است. روث به محض ورود به خانه‌ی پدری، درمی‌یابد که پدر و مادرش درگیر وضعیتی بغرنج و پیچیده شده‌اند. وضعیتی که به نحوی، به گذشته‌ی مبهم پدر خانواده مربوط می‌شود. حال، دغدغه‌ی روث یافتن معمای پدر، و در صورت امکان، کمک به او برای حل مشکلاتِ ناشی از این معماست. اما آیا روث که خود با هزار و یک مشکل دست‌به‌گریبان است، در خود یارای کمک به افراد خانواده‌اش را می‌یابد؟...

از کتاب خداحافظ ویتامین دو ترجمه‌ی قابل قبول به زبان فارسی در دست است. ترجمه‌ای که هم‌اینک پیش روی شماست، به قلم اعظم خرام فراهم آمده است. امید که با مطالعه‌ی آن اوقاتی خوش را برای خود بسازید.

افتخارات کتاب خداحافظ ویتامین

- بهترین کتاب سال از نگاه نشریه‌ی San Francisco Chronicle
- بهترین کتاب سال از نگاه نشریه‌ی Huffington Post
- برنده‌ی جایزه‌ی بهترین کتاب لس آنجلس تایمز
- بهترین کتاب سال از نگاه نشریه‌ی Vogue
- بهترین کتاب سال از نگاه نشریه‌ی NPR
- برنده‌ی جایزه‌ی بهترین کتاب گودریدز
- برنده‌ی جایزه‌ی کتاب کالیفرنیا
و ...

نکوداشت‌های کتاب خداحافظ ویتامین

- اثری دلگرم‌کننده و تسلی‌بخش. (NPR)
- کتابی که نباید آن را از دست داد! (BuzzFeed)
- اولین رمان ریچل کانگ در اعماق جان آدم می‌نشیند... (Miranda July)
- خواندن کتاب خداحافظ ویتامین به مزه کردن یک طعم جدید و خوشایند شبیه است. (Oprah.com)
- حوادث رمان خداحافظ ویتامین به زیبایی هرچه تمام‌تر از زندگی واقعی الگوبرداری شده‌اند. (San Francisco Chronicle)
- قصه‌ای تأثربرانگیز که در غیرمنتظره‌ترین فرازهای خود، به خوبی احساس همدلی را در مخاطب برمی‌انگیزد. (Kirkus Reviews)

کتاب خداحافظ ویتامین مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به ادبیات مدرن، دوست‌داران داستان‌های طنز و طرفداران قصه‌های دارماتیکِ خانوادگی، سه گروه از خوانندگانی‌اند که کتاب خداحافظ ویتامین را اثری باب سلیقه‌ی خود خواهند یافت.

با ریچل کانگ بیشتر آشنا شویم

ریچل کانگ (Rachel Khong) نویسنده‌ی جوانِ آمریکایی است که بیش از همه با رمان تحسین‌شده‌اش، «خداحافظ ویتامین»، شناخته می‌شود. کانگ، پیش از ورود به عرصه‌ی نویسندگی، در زمینه‌ی خدمات غذایی مشغول به فعالیت بوده. او این روزها در کنار داستان‌نویسی، به کار ویراستاری نیز اشتغال دارد.

در بخشی از کتاب خداحافظ ویتامین می‌خوانیم

دو سال پیش، بابا در سانفرانسیسکو به دیدنم آمد. او به خاطر کنفرانس دانشگاهی به آنجا آمده و در هتلی در پایین شهر اقامت کرده بود. من و جوئل به هتلش رفتیم، اوایل شب شام خوردیم و چون جوئل باید به بیمارستان می‌رفت، من و بابا را با هم تنها گذاشت تا با هم چیزی بخوریم و درد دل کنیم.

ابتدا همه‌چیز برایم هیجان‌انگیز بود. احساس می‌کردم این هم راهی برای نزدیک‌تر شدن به اوست. ولی کم‌کم اوضاع طوری شد که او افتاد به زیاده‌روی و من هم به دنبالش. در همین حین که حالش سر جا نبود، حرف آن معلم فیزیک را پیش کشید. همان معلمی که لینوس درباره‌اش به من گفته بود و به خودم امیدواری داده بودم که حقیقت ندارد. او ادامه داد و گفت این موضوع مربوط به سال‌ها قبل است و او عاشق مامان است. بابا احساس می‌کرد با اینکه این اتفاق، مدت‌ها پیش افتاده ولی او هنوز هم تاوان پس می‌دهد. و نمی‌دانست چطور باید اوضاع را روبه‌راه کند. خودش را ملزم می‌دانست که باید کاری بکند.

آیا همان موقع حرفی هم از طلاق پیش کشید؟ هر چه سعی می‌کنم چیزی به یاد بیاورم، نمی‌توانم.

یادم نیست کِی خوابیدم، فقط وقتی بیدار شدم روی مبل هتل بودم. شلوار جینم هنوز پایم بود و بابا پتو رویم کشیده بود. روی کف اتاق یک بطری خالی بود که تا قطرۀ آخر آن را خورده بودیم. بابا صبح زود باید به فرودگاه می‌رفت. وقتی مرا برای خداحافظی بغل کرد، همه‌جور بویی می‌داد.

معلوم بود بخش زیادی از اتفاقات شب قبل را فراموش کرده، چون به نظر نمی‌رسید بابت حرف‌هایی که زده شرمنده باشد. حال من هم هنوز سرجا نیامده بود. همه‌چیز بو می‌داد و تنفرآور بود. از بینی‌ام هم بو بیرون می‌زد. حتی می‌توانستم بگویم کمربند شلوارم هم ضدعفونی شده. بنابراین لباس‌هایم را درآوردم و آن طرف اتاق انداختم. یک لیوان آب روی میز کنار تخت بود. آن را برداشتم و لاجرعه سرکشیدم ولی بلافاصله آن را تف کردم. یک چیز ترکیبی وحشتناک بود. درحالی‌که سرو وضع خودم نامرتب بود، اتاق هتل را مرتب کردم. بطری‌ها را دور انداختم و همه‌چیز را روبه‌راه کردم و دوش گرفتم.