کتاب شیلاندر

عشق یکی از زیباترین و درعین‌حال حساس‌ترین اتفاقات زندگی میان دو نفر است که در عین نجات‌دهندگی،‌ کشنده است. کتاب شیلاندر اثر نویسنده جوان، نرگس نظیف است. این رمان داستان زندگی زنی را روایت می‌کند که در کشاکش حس عشق و تردید نسبت به همسرش قرار دارد و همین حالات به بازنگری او در زندگی زناشویی و اتفاقاتی که میان آن دو رخ داده است،‌ منجر می‌شود.

درباره کتاب شیلاندر

خیلی وقت‌ها بدون اینکه هیچ اتفاق خاص و مشخصی در زندگی رخ دهد، عشق و علاقه میان آدم‌ها تغییر می‌کند و آن‌ها را درباره رابطه خود با دیگری،‌ به تردید می‌اندازد. اتفاقی که به‌زیبایی و با نثری ساده و روان در کتاب شیلاندر به تصویر کشیده شده است.

در این کتاب داستان زندگی زنی تنها را می‌خوانید که نسبت به زندگی مشترک خود و احساساتی که در آن جریان دارد مردد است. این تردید با غیبت مرد و رفتن او به یک ماموریت چند روزه،‌ که حتی زمان بازگشت آن مشخص نیست، بیشتر می‌شود و نبود مرد باعث می‌شود همسرش،‌ به جنبه‌های دیگری از روابطشان توجه کند و زوایای پنهانی جدیدی را در آن بیابد. این موقعیت عاطفی متفاوت که زن را دچار سردرگمی عجیبی کرده است، ‌در نهایت زندگی مشترک او و تصمیم درباره آن را به سمت و سوی متفاوتی هدایت می‌کند.

خواندن این رمان به شما کمک می‌کند که از زاویه دید جدیدی به احساسات و روابط عاطفی‌تان نگاه کرده و در تصمیم‌گیری‌های خود بهتر عمل کنید.

کتاب شیلاندر برای چه کسانی مناسب است؟

همه افرادی که از خواندن داستان‌ها و رمان‌های جدید و عاشقانه لذت می‌برند و یا نسبت به روابط عاطفی خود حساسند،‌ مخاطبان این کتاب هستند.

با نرگس نظیف بیشتر آشنا شویم

یکی از نویسندگان موفق نسل جدید که با داستان‌ها و رمان‌های خود مشهور شده است، نرگس نظیف نام دارد. این نویسنده در سال 1356 به دنیا آمده و در داستان‌نویسی بسیار موفق ظاهر شده است. از دیگر کتاب‌های نظیف می‌توان به «لطفا خیالت راحت نباشه!» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب شیلاندر می‌خوانیم

از فرودگاه بدم می‌آید. از صدای چرخ‌های چمدان که روی سنگ‌های کف فرودگاه کشیده می‌شود، دلم می‌گیرد. از چهره‌های مضطربی که می‌ترسند جا بمانند یا مدارک‌شان گم شود یا ناقص باشد. از آدم‌هایی که فکر می‌کنند باید بهترین لباس‌های‌شان را در فرودگاه بپوشند. از زن‌هایی که برای نشان دادن استقلال، چمدان‌ها‌ی‌شان را در سالن‌ها به سختی به دنبال خودشان می‌کشند. از خداحافظی‌ها، دست‌تکان‌دادن‌ها، بغض‌های فروخورده و چشم‌های خیس.

حتی از استقبال هم خوشم نمی‌آید. مدام حسی پنهان وجودت را چنگ می‌زند که مبادا مسافرت نیاید. همه‌ی این‌ها را آقای ... می‌داند. برای همین، روز رفتنش به فرودگاه نرفتم. اما حالا فکر می‌کنم کاش رفته بودم. آن‌وقت شاید می‌فهمیدم سیلا از ایران همراه‌شان بوده یا در استانبول به آن‌ها پیوسته. نمی‌دانم چرا این دختر مثل برچسبی که به جایی چسبانده‌ای و مدام جلوی چشمت است، چسبیده به ذهنم و پاک نمی‌شود. به نظرم اسمش هم ساختگی است.

نمی‌دانم از کی به آقای ... بی‌اعتماد شده‌ام. آدم تا در موقعیت چیزی قرار نگیرد درک درستی از آن ندارد. حالا مدام فکر می‌کنم از شروع رابطه‌مان به آقای ... اعتماد داشته‌ام؟ هر چه بیشتر فکر می‌کنم کمتر به نتیجه می‌رسم. گذشته مثل برف آب شده و فقط نشانه‌هایی از آن روی شاخه‌های درخت‌ها یا لبه‌ی پشت‌بام ‌جا مانده است.