کتاب باخه یعنی لاک پشت

کتاب باخه یعنی لاک پشت مجموعه‌ای از یازده داستان کوتاه، اجتماعی و کمی زنانه به قلم الهام اشرفی، درباره‌ی آدم‌های ساختمانی است که شاید در جامعه‌ی امروزی چندان در چشم نباشند ولی حرف‌های زیادی برای گفتن دارند؛ داستان‌هایی که شاید بخشی از ماجرای زندگی خودتان باشد.

درباره‌ی کتاب باخه یعنی لاک پشت:

یک مجتمع که شخصیت‌های این کتاب در آن زندگی می‌کنند، فرصتی را به وجود آورده تا نویسنده در قالب سلول‌های زیستی تک نفره‌ای که برای ساکنان آن به تصویر کشیده، طرح‌هایی از زندگی اجتماعی امروزی را در ایران به نمایش بگذارد.

داستان‌های این کتاب نمایانگر وضعیت روحی و روانی جامعه ایرانی است؛ وضعیت جوانانی که در مسیر زندگی با امید و ناامیدی قدم می‌گذارند و آرزوهای زیادی در سر دارند؛ برد و باخت را تجربه می‌کنند، طعم عشق و تنفر را می‌چشند، پدر و مادر می‌شوند یا از آن می‌گریزند. اما همه‌ی آن‌ها در نهایت تقدیرشان را می‌پذیرند و تسلیم می‌شوند.

دختری دانشجو، دختری صندوق‌دار در یک فروشگاه، زن بیوه‌ای که در اینستاگرام به دلیل مهارت آشپزی طرفداران زیادی دارد، زنی که با عشقش ازدواج کرده ولی دیگر زندگی با همسرش را نمی‌خواهد و... کسانی هستند که در این کتاب داستان‌های خود را روایت می‌کنند.

از ویژگی‌های جذاب داستان‌های این کتاب دنبال کردن سرنوشت راوی هر ماجرا در دل ماجرای بعدی به شمار می‌آید؛ موضوعی که نویسنده با ظرافتی خاص و در کوتاه‌ترین حالت ممکن بازگو می‌کند و شما را در پایان داستان قبلی بی‌پاسخ رها نمی‌کند.

الهام اشرفی در کتاب باخه یعنی لاک پشت در قالب داستان کوتاه به عنوان جادویی‌ترین و تخصصی‌ترین نوع داستانی، انتخاب‌هایی بی‌نظیر از میان ما کرده است؛ قهرمانانی که هر کدامشان قسمتی از وجود ما را جدا کرده و با خود در دل داستان برده‌اند؛ دلشوره‌ها، دودلی‌ها، استرس‌ها و حتی شوخی‌های ما. ماجراهای این کتاب همچون آیینه‌ای در مقابل ماست، برای آنکه خودمان و فراز و فرودهایی از زندگی‌مان را که ناخودآگاه ساخته می‌شود، در قاب زمان ببینیم.

نویسنده در آفرینش داستان‌ها و حتی شخصیت پردازی‌ها به دور از دغدغه‌های فرمالیستی، بیشتر در جستجوی یافتن معنا و مرتبط کردن مفاهیم زیستی انسان در قالب روابط ماتریس گونه پیرامون یکدیگر است. می‌توان گفت شیوه‌ای که این داستان‌ها را به وجود آورده، مهم‌ترین ویژگی آثار الهام اشرفی محسوب می‌شود.

کتاب باخه یعنی لاک پشت مناسب چه کسانی است؟

این مجموعه یک پیشنهاد عالی برای دوست‌داران داستان کوتاه به شمار می‌آید و برای نویسندگان تازه‌کار می‌تواند به عنوان درس‌نامه‌ای آسان برای داستان‌نویسی کاربرد داشته باشد.

در بخشی از باخه یعنی لاک پشت می‌خوانیم:

زن‌ ادامه داد: «بهش می‌گم، آخه دخترم، حالت خوب نیست برو پیش روان‌شناس خودت رو نشون بده، نه می‌ذاری باهات بیام، نه خودت می‌ری، بچه‌ رو هم که انداختی گردن من، این چه زندگی‌ایه واسه خودت درست کردی؟ همه‌ش هم می‌گه من رو تنها گذاشتین. می‌گم اون وقت که شوهرتو بی‌خود و بی‌جهت ول کردی اومدی خونۀ من نشستی به قهر، مگه پشتت واینستادیم. والا دامادمم مردی کرد بچه رو آورد. گفت بدون بچه‌ش دق می‌کنه. بد می‌گم خانوم؟»

این جملۀ آخر را رو به من گفت.

صدای گیتار از داخل کیفم مثل سوت خمپاره بیرون ‌ریخت. موبایل را درآوردم و با اشارۀ دست رادین را صدا کردم. رادین سرخ و عرق‌کرده دوید به‌ سمتم. گوشی را گذاشتم توی دست رادین: «باباست. نگو کجاییم.»

پس جرئت‌ چت‌کردن‌های شب و روزت کجا رفته که حالا حتی جواب بابک رو نمی‌تونی بدی زن شجاع! پس مگه تو نبودی تندتند تایپ می‌کردی، بحث روشنفکری راه می‌نداختی...

رادین گوشی را گرفت و صحبت‌کنان ازم دور شد.

زن کناری‌ام درحالی‌که موهای سفید و چند رنگش را زیر روسری سیاهش مرتب می‌کرد گفت: «داماد منم مدام تماس می‌گیره با نوه‌م حرف می‌زنه.»

رادین گوشی را آورد و سُر داد داخل کیفم و بی‌اینکه دستش را دربیاورد ته کیفم دنبال چیزی گشت. اسب را بیرون آورد و دوید به‌طرف زمین بازی.