کتاب قرمز جدی

کتاب قرمز جدی روایتگر لحظاتی است که زندگی معمولی، رنگ تئاتر به خود می‌گیرد. دنیا مقدم راد با نگاه یک کارگردان، دوربین را روی تلاطم‌های درونی آدم‌های عادی می‌کارد. او در این مجموعه‌داستان، از دقت هنرهای تجسمی برای خلق تصاویر زنده و از قدرت درام برای پیش‌برد داستان استفاده می‌کند. این اثر، شما را به تماشای پشت‌صحنه‌ی زندگی و کشف معنا در میان روزمرگی‌های خاکستری دعوت می‌کند.

درباره‌ی کتاب قرمز جدی

در دنیای کتاب قرمز جدی، واقعیت و صحنه‌ی نمایش در هم می‌تنند. دنیا مقدم راد در این مجموعه‌داستان که حاصل دو سال زیست مداوم با واژگان است، تمرکزش را روی زندگی انسان‌های معمولی گذاشته و تصاویری از درونیات پرآشوب آن‌ها ثبت می‌کند. این اثر، لحظاتی از واقعیت زندگی و صحنه‌ی نمایش را چنان در هم می‌آمیزد که هویتی یگانه با هم می‌یابند.

دنیا مقدم راد که دانش‌آموخته‌ی کارگردانی تئاتر است، این مهارت را به خدمت ادبیات درآورده. او با زبان ساده و روایتی بی‌پیرایه، مخاطب را به تماشای قاب‌هایی می‌برد که در عین روزمرگی، طنینی دراماتیک دارند. عنوان کتاب قرمز جدی نیز برآمده از همین نگاه چندوجهی است: «قرمز» از دل هنرهای تجسمی و کودکی پر از رنگ نویسنده می‌آید و «جدی» به استواری درام و تئاتر اشاره دارد.

روایت‌ها و فضای داستانی کتاب قرمز جدی

در این یازده روایت از کتاب قرمز جدی دنیا مقدم راد، شخصیت‌ها مدام در پی جایگاهی هستند که به آن تعلق دارند. همان‌طور که در داستان «قرمز جدی» که نام کتاب نیز از آن گرفته شده است، شخصیت اصلی با اضطرابی ملموس روی صحنه ظاهر می‌شود. راوی در لباسی که هلالی شبیه به دُم طاووس می‌سازد، میانِ یک اجرای پرفشار، به دنبال جفت خود می‌گردد؛ در حالی که نگاه کارگردان همچون تقدیری گریزناپذیر، بر تنهایی او در صحنه‌ی زندگی سنگینی می‌کند.

خرید کتاب قرمز نشر چشمه جدی انتخابی ارزشمند است برای کسانی که به دنبال اثری متمایز در ادبیات معاصر ایران هستند؛ کتابی که با هر بار ورق زدن، تجربه‌ای بصری و دراماتیک را در ذهن خواننده ترسیم می‌کند و روزمرگی‌های خاکستری را به قاب‌هایی تپنده از اشتیاق و تردیدهای انسانی بدل می‌سازد.

کتاب قرمز جدی برای شما مناسب است اگر

• به مجموعه داستان‌های کوتاه روان و تأمل‌برانگیز علاقه دارید.
• از روایت‌های واقع‌گرایانه با فضای دراماتیک و روان‌شناختی لذت می‌برید.
• به ادبیات معاصر ایران و آثار نویسندگان جوان علاقه‌مند هستید.
• به دنبال کتابی هستید که با زبان ساده، شما را به فکر وادارد و تجربه‌ای متفاوت از داستان‌خوانی ارائه دهد.

در بخشی از کتاب قرمز جدی می‌خوانیم

مردِ دیگر می‌پرد پشت وانت و دکمه‌ی دستگاه را می‌زند و سر دستگاه را رو به هوا تنظیم می‌کند. چند قطره روی ماشین مشکی می‌افتد. پیرمرد قدبلند و باریکی که شانه‌های مستطیلش جای آویزان کردن دامن را دارد و با یک دستمال سفید و یک شیشه‌شور افتاده به جان ماشین مشکی و برقی انداخته بر بدنه‌ا‌ش، سر بالا می‌آورد و به مرد پشت وانت چشم‌غره می‌رود. «شرمنده بابانقی. خیلی چاکریم.» و سر دستگاه را تنظیم می‌کند برای پاشیدن روی مرکز و سمت راست بلوار. بارانی اندک و نم‌نم در ابتدای پیچ کوچه و مرکز بلوار می‌بارد. «بگیر این‌ور. این‌ور. بیا. بیا.» چند نفری می‌روند زیر باران می‌ایستند. بعضی‌ها هم از دایره‌ی شعاع باران فاصله می‌گیرند، می‌روند توی پیاده‌رویی جایی می‌ایستند. بابانقی با فشار بیشتر به دستمالش، لکه‌ی قطره‌ها را می‌برد.

مرد کابل‌به‌دست، از روی درخت دستش را دراز می‌کند تا دانه‌ها روی انگشتانش بنشینند. ارتفاع قطره‌ها تا بالاتر از درخت هم می‌رود. کسی که از قاب پنجره‌ی پشت درخت تا کمر خودش را آویزان کرده، مرد بالای درخت را صدا می‌کند. «بده ‌بیاد. بنداز می‌گیرم.» مرد روی درخت باران را رها می‌کند و به بالا رفتن از شاخه ادامه می‌دهد و جای پا را روی شاخه سفت می‌کند تا خیز بردارد برای پرت کردن کابل. حلقه‌ی کابل را که پیچیده بود دور مچ تا بازوی خودش، برای دو دست دراز‌شده‌از‌پنجره پرت می‌کند. حلقه‌ی کابل می‌رود بالا تا دست‌های مرد توی پنجره آن ‌را از هوا می‌قاپند. دختر از میان همه‌ی کاغذ‌های تخته‌شاسی‌اش یک جدول بیرون می‌کشد که تا نیمه پُر شده و با خودکار سبز، می‌نویسد باران. کرنومتر را چک می‌کند و مقابل باران می‌نویسد سه و شانزده دقیقه.