کتاب دهکده زرد

فاروق مظلومی در کتاب دهکده زرد خاطرات ایامی را شرح می‌دهد که نقش کارگردان اندوهگینی را بازی می‌کرد. حضور در فضاهای مختلف و تجربه‌ی بازیگری، او را به جست‌وجوی خود وامی‌دارد و باعث می‌شود در خصوص افسردگی تأمل کند و به نکات جالبی برسد.

درباره‌ی رمان دهکده زرد:

فاروق مظلومی سال‌ها پیش در فیلمی به نام Sarikend به کارگردانی مهدی پریزاد بازی کرد. این فیلم در هجدهمین فستیوال بین‌المللی فیلم کره جنوبی به نمایش درآمد و با استقبال خوبی مواجه شد. مظلومی در این فیلم نقش کارگردان افسرده‌ای را بر عهده داشت و در رمان دهکده زرد تجربیات خود را از ایفای این نقش در اختیارتان قرار می‌دهد. این شخصیت خیالی بر روی نویسنده تأثیر عمیقی می‌گذارد؛ چون میان دغدغه‌های خود و این کارگردان وجوه اشتراک زیادی می‌بیند.

ماجرای فیلم از این قرار است که مرد غمگین و افسرده‌ای برای ساخت فیلم جدیدش وارد روستایی می‌شود. رویارویی نقش اصلی داستان با گل‌های آفتابگردان این روستا و همچنین آشنایی با خانمی که نماینده‌ی تهیه‌کننده است باعث می‌شود، او تصمیم بگیرد به زندگی بازگردد. بازی در چنین نقشی فاروق مظلومی را به عنوان کسی که تجربه‌ی بازیگری ندارد با مشکلات و چالش‌های بسیاری مواجه می‌کند و همان‌گونه که شخصیت اصلی فیلم در طول داستان تکامل می‌یابد و تلاش می‌کند مسیر خود را بیابد، این نویسنده و بازیگر نیز به دنبال معنا و مفهوم جدیدی از زندگی است. آیا این دو شخصیت مسیر خود را به سوی زندگی پیدا می‌کنند؟

لازم به یادآوری است که محل فیلمبرداری شهرهای خوی، تبریز و ارومیه هستند و همین موضوع به جذابیت این رمان اضافه می‌کند.

کتاب دهکده زرد مناسب چه کسانی است؟

اگر به داستان‌های فلسفی و روانشناسی علاقه دارید، این کتاب بهترین گزینه برای شما محسوب می‌شود. رمان دهکده‌ زرد به زندگی مردمانی می‌پردازد که از جامعه فاصله گرفته‌اند و معنا و مفهوم زندگی را گم کرده‌اند.

در بخشی از کتاب دهکده زرد می‌خوانیم:

این بود که به بچه‌های شرکت گفته بودم قراره به عنوان نقشه‌بردار تو یه مستند علمی همکاری داشته باشم. موضوع مستند رو هم رابطه زوایای آفتاب و چرخش آفتابگردان‌ها عنوان کرده بودم. نه دروغ بود و نه راست. البته گفتم که دروغ نمی‌گم، منظورم دروغ‌هایی بود که از توشون پول در میاد نه این جور دروغ‌ها.

تازه دروغی که همه می‌فهمن دروغه، دروغ حساب نمی‌شه که. مثل جوابی که من به مادرم میدم وقتی می‌پرسه اوضاع چطوره. همیشه می‌گم عالیه. چی کار کنم؟ بگم داغونم؟ بگم کارم به قرص و پزشک و مشاور کشیده؟ شما جای من این جور مواقع چی‌کار می‌کنید؟

روز بعد هم همان ساعت پنج ونیم صبح آفیش شده بودم. از‌امروز زندگی فرهاد رسما شروع می‌شد. اگر تا دیروز فرهاد در تخیل من بود‌امروز جون می‌گرفت، راه می‌رفت، حرف می‌زد، ناراحت می‌شد، سکوت می‌کرد، که البته نقش فرهاد بیشتر در ناراحتی و سکوت می‌گذشت. اولش فکر می‌کردم شانس آوردم، دیالوگ فرهاد کمه. بعد فهمیدم بازی در سکوت سخت‌تره. شما هم لابد به این ضرب‌المثل اعتقاد دارین که هر چی سنگه مال پای لنگه.

صبحانه را با بقیه گروه در اقامتگاه می‌خوردم. سفره ایرانی یه خاصیت معجزه‌آسایی داره که همه رو به هم نزدیک می‌کنه. تعارفات معمول سر سفره، فاصله‌ها رو از بین می‌بره. من هم از این فرصت برای نزدیکی به گروه استفاده می‌کردم.