کتاب فیزیولوژی ورزشی کاربردی پیشرفته تالیف عیدی علیجانی به بررسی مبانی فیزیولوژی ورزشی، کاربرد آن در تمرینات ورزشی و ارتباط آن با ورزش حرفهای و قهرمانی میپردازد.
درباره کتاب فیزیولوژی ورزشی کاربردی پیشرفته:
سالها، شاهد رشد و شکوفایی و توجه عام به موضوع آمادگی جسمانی در همهی سنین و نیز شاهد پیشرفت برنامههای علمی ورزشی در سطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در گرایشهای مختلف از جمله فیزیولوژی ورزشی بودهاید. کتابهای فیزیولوژی ورزشی، سیر تکاملی پژوهش در بنیادهای علمی تمرین و فعالیت ورزشی را مستند کرده و بحثهای وسوسه انگیز جنبههای بیوشیمیایی متابولیسم انرژی، بیولوژی سلولی و ملکولی حرکت و تاثیر ژنتیک بر عملکرد انسان را منعکس کردهاند. علیرغم این همه دانشکده و گروه که در رشتهی تربیت بدنی و علوم ورزشی مشغول به کارند و با وجود تعداد زیاد فارغ التحصیل گرایشهای مختلف این رشته، بین ورزش نظری و ورزش عملی فاصلهی زیادی وجود دارد. شاید به این دلیل است که مشکلات ساختاری ورزش از یک سو و کاربردی نبودن دروس و گرایشهای مختلف از سوی دیگر، نتوانسته پلی سازنده و ارتباطی بین ورزش حرفهای، قهرمانی و همگانی و دانشگاهها برقرار کند.
کتاب فیزیولوژی ورزشی کاربردی پیشرفته (Advanced Applied exercise and sports physiology) در قالب دو بخش شامل مبانی فیزیولوژی ورزشی کاربردی متشکل از فصول اول تا هفتم با تمرکز بر دستگاهای تولید انرژی در ورزشهای مختلف، فیزیولوژی عصبی - عضلانی و تمرین، فیزیولوژی قلبی – تنفسی و تمرین. فیزیولوژی سرعت و توان، قدرت و استقامت تنظیم شده و هر جا لازم بوده به سازگارهای احتمالی ناشی از تاثیر این عوامل جسمانی بر دستگاههای مختلف به ویژه، عصبی، عضلانی، قلبی و تنفسی اشاره شده است. در بخش دوم به فیزیولوژی برخی از ورزشهای مختلف پرداخته شده است که شامل فیزیولوژی ورزشهای پایه مانند دو و میدانی، ژیمناستیک، شنا؛ فیزیولوژی ورزشهای تیمی مانند فوتبال، والیبال بسکتبال و فیزیولوژی ورزشهای قدرتی مانند کشتی و وزنه برداری است.
کتاب فیزیولوژی ورزشی کاربردی پیشرفته مناسب چه کسانی است؟
این کتاب در قالبی کاربردی میتواند در اختیار مربیان، معلمین، فیزیوتراپها، پزشکان ورزشی، محققان، مربیان شخصی و دانشجویان رشتهی تربیت بدنی و علوم ورزشی قرار گیرد. اطلاعات کاربردی کتاب فیزیولوژی ورزشی کاربردی پیشرفته برای استفاده در بیمارستانها، کلینیکها، مدارس، فدراسیونهای ورزشی و باشگاههای تندرستی و پژوهشگاهها مناسب است.
در بخشی از کتاب فیزیولوژی ورزشی کاربردی پیشرفته میخوانیم:
سالها است که مربیان شنا تغییراتی را در تواتر نفس گیری به مثابهی یک ساز و کار تمرینی به کار گرفتهاند. نفس گیری به ازای هر ضربه در شنای کرال سینه به معنی نفس گیری با حرکت هر دست و در نتیجه در همان سمت است. سالها پیش مربیان تشخیص دادند که چرخش سر از خط میانی برای نفس گیری منجر به از دست دادن زمان و در نتیجه کاهش سرعت میشود. بنابراین اینگونه مربیان ورزشکاران را به نفس گیری متواتر کنترل شده یعنی نفسگیری بعد از هر 4 یا 6 ضربه یا حتی کمتر در شناهای با مسافت خیلی کوتاه تشویق کردند. در بعضی موارد نفس گیری را با سومین ضربهی دست برای ترکیب کنترل تواتر نفس گیری و اجرای تکنیک شنا با تقارن بیشتر انجام میدادند. به هرحال، تصور میشد که نفس گیری با تواتر کمتر تحت تمرینات هیپوکسی باعث کاهش هوای ورودی به داخل ریهها میشود و در نتیجه انتقال اکسیژن به عضلات کاهش مییابد.
با وجود این، نتایج تحقیقات آزمایشگاهی کنترل شده نشان داده اند، وقتی که حجم تهویه بر اثر انجام دادن تمرینات هیپوکسی و نفس گیری متواتر کنترل شده کاهش مییابد، برداشت اکسیژن سلولهای عضلانی و حجم باقیمانده برای حفظ میزان اکسیژن مصرفی ثابت در یک سرعت شنای معین افزایش مییابد. از سوی دیگر، فشار جزیی حبابچهای تخمین زده شده اکسیژن با افزایش Co2 کاهش مییابد. بنابراین اگر این نوع تمرین دارای مزایایی برای عملکرد شناگران است، شاید بیشتر به دلیل تحمل توسعه یافتهی سطوح بالای حبابچهای نسبت به افزایش Co2 است تا هیپوکسی.
بله




















