کتاب مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا!

کتاب مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا! نوشته‌ی جیمز پترسون و کریس تبتس، اولین جلد از مجموعه‌ی پرفروشی است که جوایز و افتخارات فروانی را در کارنامه‌اش دارد. این داستان ماجراهای مهیج و آموزنده‌ی نوجوانی منحصر به فرد را به نام ریف کاچادورین در مدرسه‌اش به تصویر می‌کشد.

موضوع کتاب «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا!» (Middle school, the worst years of my life) چیست؟

این داستان درباره‌ی ریف کاچادورین، نوجوانی خلاق و متفاوت است که بدون در نظر گرفتن دردسرهای مدرسه‌اش، با کلی مشکلات در زندگی نیز مواجه شده؛ او یک ایده بکر برای حل دغدغه‌هایش در سر دارد که برای عملی کردن آن از بهترین دوستش لیو کمک می‌گیرد و همین موضوع شروع ماجراهای جذاب و مفرح داستان است.

درباره‌ی مجموعه «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید»:

این مجموعه که از عناوین پرفروش نیویورک تایمز به شمار می‌آید، داستان‌ نوجوانی متفاوت، اما بی‌نهایت دوست‌داشتنی به نام ریف کاچادورین است که با ماجراهای گوناگونی مواجه می‌شود. جیمز پترسون (James Patterson) و کریس تبتس (Chris Tebbetts) به برخی از بزرگ‌ترین مسائل دانش آموزان می‌پردازند. ریف در ابتدا راهی اشتباه برای ارتباط با جهان پیرامونش انتخاب می‌کند. او همیشه با قوانین و محدودیت‌های زندگی و مدرسه‌اش درگیری داشت و برای انتخاب راه درست و غلط مردد بود. درون مایه و محتوای کلی این مجموعه چالش انتخاب صحیح و احترام به ارزش‌های مدرسه و به طور کل جامعه است.

داستان‌های تاثیرگذار مجموعه «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید» با آزمون و خطاهای ریف در برخورد با مسائل گوناگون، برای نوجوانان بسیار آموزنده است و مفاهیم مهمی مانند یادگیری، انجام سرگرمی و کارهایی تازه، قضاوت نکردن از روی ظاهر انسان‌ها، پیدا کردن دوستان جدید، پرهیز از کینه، زورگویی و دشمنی با دیگران، کشف ماهیت وجود خود و ... را به آن‌هامی‌آموزد. به بیان کلی این مجموعه بسیار خودمانی و طنزآمیز بوده و یادداشت‌های تصویری خلاقانه و آموزنده‌ای دارد که بر جذابیت بیشتر داستان‌ها افزوده است.

کتاب «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا!» مناسب چه کسانی است؟

داستان‌های فوق‌العاده و پرکشش این کتاب برای نوجوانان محبوب و آموزنده خواهد بود.

جوایز و افتخارات کتاب «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا!»:

- پرفروش‌ترین نیویورک تایمز
- پرفروش‌ترین Indiebound
- برنده جایزه انتخاب کودکان اورگان 2010
- ده انتخاب برتر 2012 برای خوانندگان جوان
- برنده جایزه انتخاب کودکان در سال 2013 هاوایی
- کتاب 2013 ALSC Summer Reading Book
- نامزد جایزه انتخاب خواننده Oregon 2014
- ALSC Summer Reading List Book 2014

نکوداشت‌های کتاب «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا!»:

- درک عدم امنیت کودکان و هر آنچه که ممکن است نوجوانان را تحریک به خواندن کتاب کند.. یک رمان کاملاً متناقض. (Los Angeles Times)

- این کتاب یک گفتگوی جالب، خنده دار و جذاب است، که اغلب مخاطب را مستقیماً مورد خطاب قرار می‌دهد. پر از تصویرگری‌‌های پرانرژی است که مورد علاقه نوجوانان شورشی کوچک شما قرار می‌گیرد، معلمان را به عنوان زندانبان، ماتادور و اژدهای پرنده به تصویر می‌کشد. پترسون می‌داند چگونه یک طرح را طراحی کند و پیچ و تاب‌های شگفت‌انگیز و حتی تأثیرگذار ایجاد می‌کند... ریف پسر بد با قلبی از طلا است. (The New York Times)

- پترسون به طرز ماهرانه‌ای داستانی عمیق و قابل تأمل درباره مکانیسم‌های مقابله با کودکی و واقعیت‌های روزمره مدرسه و خانواده خلق کرده است. این کتاب برای پسران و دخترانی که رفتارهای نامناسب و ناهنجار اجتماعی دارند، کاملا مناسب است و به نوجوانان کمک می‌کند تا بدانند که هر چقدر اوضاع وخیم به نظر برسد، در جهان جایی برای آن‌ها وجود دارد. (School Library Journal, starred review)

- هوشمندانه به حوادثی می‌پردازد که در مدرسه راهنمایی رایج است: قوانین زیاد... . امیدوارم این آخرین موردی نباشد که از ریف کاچادورین می‌شنویم. (The Associated Press)

- باورنکردنی، دقیق و تخیلی که به تمام این‌ها عمق و شوخ‌طبعی را هم اضافه کنید. یک داستان لذت‌بخش که همه‌ی افراد از آن لذت می‌برند. (Library Media Connection)

در بخشی از کتاب «مدرسه... است، لطفا جای خالی را پر کنید 1: چه وضعیه بابا!» می‌خوانیم:

تا حالا شنیدین یکی همه‌ی قوانینو زیر پا بذاره؟ همینه! ایده‌ی من همینه! می‌خوام همه‌ی قوانینو زیر پا بذارم. همه شونو! به نظرم، آیین‌نامه‌ی انضباطی مرهو می‌تونه بزرگترین دشمنم باشه؛ ولی اگه یه کم روش کار کنم، می‌تونم تبدیلش کنم به بهترین دوستم. البته ببخشید لیو. منظورم بهترین دوستم بعد از توئه. فقط یه جو همت و یه تُن جرئت می‌خواست. شایدم دو تُن.

الیو دقیقا می‌دونست تو سرم چی می‌گذره. به هر حال، اصل ایده از نقاشی خودش اومده بود دیگه. در گوشم گفت: «دست به کار شو. یکی از قوانینو انتخاب کن و شروع کن.»
- الان؟ شک نکن. منتظر چی هستی؟