کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما

کنی رایت، شخصیت اصلی این داستان، فکر می‌کند قهرمان است، اما دیگران او را بچه‌ننه صدا می‌کنند. جیمز پترسون و کریس تبتس در کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما یک کمیک سرگرم‌کننده دربارۀ سرنوشت کنی نوشته‌اند که ممکن است به شما ثابت کند کنی واقعاً قهرمان است.

درباره‌ی کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما

کنی مثل خیلی از هم‌سن‌و‌سال‌هایش در مدرسه‌ای دولتی درس می‌خواند. جایی که مثل همۀ مدرسه‌ها قُلدرهایی دارد که به بچه‌های دیگر زورگویی می‌کنند. او از وضعیتش در مدرسه ناراضی‌ست و خسته شده. کنی زیاد فکر می‌کند و طرفدار باشگاه شطرنج است، ولی برچسب‌هایی که بچه‌های مدرسه به او می‌زنند اجازه نمی‌دهد حس خوبی به خودش داشته باشد. در مجموع در کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما (Public School Superhero) ، نوشتۀ جیمز پترسون وکریس تبتس گفتگو درباره‌ی موضوع هویت است.

کنی رایت می‌داند دلیلی ندارد وقتی به خودش می‌گوید «من فولاد ضد‌ضربه هستم»، آدم‌های بیرون سریع حرفش را تأیید کنند. بنابراین تصمیم می‌گیرد قدرت درونی خودش را پیدا کند. او از نظر خودش شخصیتی متفاوت از آنچه دیگران می‌گویند دارد و حتی می‌تواند تقریباً یک قهرمان باشد.

قسمت خنده‌دار ماجرا اینجاست که کنی اعتراف می‌کند برای ابرقهرمان شدن همان‌قدر شانس دارد که یک لاک‌پشت در دوی صد متر. اما این را هم می‌داند که کسی نمی‌تواند دنیای ذهنش را محدود کند. بله، در دنیای ذهن همیشه اتفاقات غیرقابل‌پیش‌بینی‌ای منتظر آدم‌های خیال‌پرداز است. همۀ آدم‌ها می‌توانند قهرمان قصه‌ای باشند که در ذهنشان می‌پرورانند. راهکارش را با خواندن داستان خواهید آموخت.

نکوداشت‌های کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما

- رمانی که به اندازه‌ی مخاطبان کودک والدین را هدف قرار می‌دهد. تعجب نکنید اگر همه بخواهند جدیدترین اثر پترسون را تهیه کنند. (بوک لیست)

- خوانندگان از صفحات آکنده از تصاویر کمیک و مملو از شیرین‌کاری‌های ابرقهرمانی و ماجراهای نوجوانانه است لذت خواهند برد... حتماً این کتاب را بخرید. (اسکول لایبری ژورنال)

کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما مناسب چه کسانی است؟

این کتاب مناسب کودکان 7 تا 12 سال است و تصاویر کمیک و جذاب آن باعث شده کتابی خوش‌خوان پیش روی مخاطب قرار بگیرد.

با جیمز پترسون و کریس تبتس بیشتر آشنا شویم

جیمز پترسون (James Patterson) نویسندۀ امریکایی ساکن ایالت فلوریداست. او از جمله شناخته‌شده‌ترین نویسندگانی‌ست که بیش از 375 میلیون نسخه از آثارش در سراسر جهان به فروش رسیده. پیترسون نویسندگی مجموعه‌های زیادی را برعهده داشته و مشتاق تشویق کودکان به خواندن کتاب است. از آثار دیگر او باید به کتاب‌های «خانۀ ربات‌ها»، «کراس، کارآگاه جوان»، «من جوکم»، «من جوک‌ترم» و «من جوک‌ترینم» و... اشاره کرد.

کریس تبتس (Chris Tebbetts) نویسندۀ امریکایی و از همکاران جیمز پترسون در نوشتن برخی کتاب‌های کودک و نوجوان است. او پس از فارغ‌التحصیلی به نویسندگی مشغول شد و اکنون در ایالت ورمونت زندگی می‌کند.

در بخشی از کتاب قهرمان مدرسه‌ی ما می‌خوانیم

رِی‌رِی یک قدم جلوتر می‌آید و می‌گوید: «مطمئنی هیچی ندارین؟»

باید فکرش را می‌کردم که همین کار را بکند. او می‌خواهد یکی از وسایلمان را در عوض غذا گرو بگیرد؛ پس فوراً دستم را دور صفحه‌ی شطرنج حلقه می‌کنم تا جلویش را بگیرم. اما مهره‌های روی صفحه خیلی بیشتر از آن هستند که بشود از همه‌شان مراقبت کرد. ِری‌رِی دست لاغرش را دزدکی دراز می‌کند و فیل سفید و یکی از سربازهای آرتور را از روی صفحه کش می‌رود. بعد خودش را عقب می‌کشد و مثل احمق‌ها با نیش باز بهمان زُل می‌زند.حالا اگر من فولادِ ضد ضربه بودم، همه مان می‌دانیم چه اتفاقی میافتاد، دمار از روزگار رِی‌رِی در می‌آمد.

اما من که فولاد نیستم. فقط خود منم و راستش را بخواهید، از من بودنم حسابی خسته شده‌ام. از دست رِی‌رِی، تاینی، قُلدُرها، قضیه‌ی توبیخ و از همه این مشکلات جانم به لبم رسیده است. شاید به خاطر همین است که یکهو مثل یکی از آن دزدهای دریاییِ یک چشم، از کوره درمی‌روم. می‌گویم: «دنبال چیزی برای خوردن می‌گردی؟ پس بگیر که اومد.»

بعد پیراشکی تخم مرغ نصفه را برمی دارم و مستقیم به سمت سر رِی‌رِی پرت می‌کنم. پیراشکی تقریباً به لباسش برخورد می‌کند؛ اما بیشتر مواد داخلش وا می‌رود و روی زمین می‌ریزد. (من هیچ وقتِ هیچ وقت نشانه‌گیری خوبی نداشته‌ام. به خاطر همین در مسابقات بسکتبال هم پرتاب‌کننده‌ی خوبی نیستم.) رِی‌رِی طوری با تعجب نگاهم می‌کند که معلوم است هنوز باورش نشده من چه کاری کرده‌ام. آرتور و پریمی هم همین‌طور.