کتاب خنیای دختران خزر: نگاهی به شعر زنان مازندران

کتاب خنیای دختران خزر: نگاهی به شعر زنان مازندران نوشته‌ی پرویز حسینی، به نقد و بررسی اشعار برخی از بانوان شاعر خطه‌ی سرسبز شمال ایران می‌پردازد.

در این کتاب اشعار شاعرانی که در قید حیات هستند و حداقل یک کتاب از آنان چاپ شده، آورده و نقد و تحلیل شده است. پرویز حسینی با شرح کوتاهی درباره هر شاعر، سال تولد و تحصیلات هر یک، بعضی شعرهایشان را انتخاب و آن‌ها را تفسیر کرده است.

خواندن کتاب خنیای دختران خزر به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به خواندن اشعار محلی و همین طور نقد ادبی علاقه‌مند هستید این کتاب به شما پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب خنیای دختران خزر می‌خوانیم:

سازگار کردن عناصر غزل سنتی و اِلِمان‌های غزل مدرن، مثل برجسته‌سازی ردیف و کاربرد نوین واژگان معمولی، از نقاط قوت شعر «سحر اسدی» می‌باشد. ضمن این‌که تصویرسازی‌های او در برخی موارد خلاقانه است و به شاعر در حوزه‌ی محتوا بسیار مدد می‌رساند در کنار فرم، که دکوپاژ مطلوبی از تصاویر داده‌ شده است.

«سحر اسدی» شاید هنوز به استقلال زبانی خودش نرسیده باشد، اما زبان به نطق گشوده در غزل و کمتر لکنت دارد، پس می‌تواند آنقدر با استخدام واژگان و بهینه‌سازی آن‌ها، زبان شعرش را توسعه بدهد که به صدای مشخص خودش دست بیابد و آن روز زیاد دیر نیست!...

چشم، سر، دست، پا، دهان، ابرو
خوب، بد، خنده‌رو، کمی اخمو
کوچه‌ها باز رو به مهتابند
خانه‌ها گیج پیچش شب بو
سرهر فرصتی به من خندید
عشق در خانه، کوچه، در پستو
گردش روزهای بی‌مانند
رفته دیگر نپرس کو کو کو؟؟؟
در کنار سواحل آرام،
موج‌های تنیده در گیسو
مثل شب‌های سرخوش دربند
کیف قلیان و طعم تنباکو
عشق یعنی همین‌که اینجایی
عشق یعنی مرا بگیر و ببو
مال تو چشم، سر، دهان، پا، دست
دیگر از من چه مانده است بگو؟؟؟؟