بله
بیوک تاجری و افسانه درویشی در کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟ به نقش تاثیرگذار و پر اهمیت خانواده و مدرسه در مسئولیت پذیری کودکان و نوجوانان اشاره کرده‌اند؛ چرا که مسئولیتپذیری از عوامل مهم جهت تسریع روند پیشرفت فردی و اجتماعی، ایجاد اعتماد به نفس، پویایی و هدفمند کردن فعالیت‌های هر فردی است.
می‌توان گفت مسئولیت پذیری از جمله مفاهیمی است که انسان‌ها به طور مداوم در زندگی فردی و اجتماعی خود با آن ارتباط دارند. امروزه انسان به لحاظ گسترش ارتباطات در زندگی، مسئولیت پذیری فراوانی در حوزه‌های مختف دارد. مسئولیت پذیری به معنی پذیرش و به عهده گرفتن وظایف است. مسئولیت پذیری انسان می‌تواند حوزه‌های مختلفی داشته باشد، انسان در ارتباط با خداوند متعال، خانواده، جامعه و محیط زیست و ...، مسئولیت و وظیفه‌ای بر عهده دارد.
مسئولیت پذیری ارتباط مستقیمی با رشد و درایت انسان چه به لحاظ روحی و فردی و چه به لحاظ اجتماعی دارد؛ به دلیل اینکه تلاش و کوشش افراد نسبت به اداره و مدیریت امور و واکنش مناسب نسبت به پدیده‌های اطراف، رشد اخلاقی و انسانی را در برخواهد داشت و همچنین در افزایش رفاه اجتماعی و آرام کردن روان افراد جامعه فوق‌العاده تأثیرگذار خواهد بود.
مسئولیت پذیری یک نوع مهارت است که همانند باقی مهارت‌ها قابل یادگیری و اکتسابی است؛ بالطبع از ابتدای زندگی و به تدریج ایجاد می‌شود؛ به این معنا که یک فرد تنها در صورتی می‌تواند رفتاری مسئولانه از خود نشان دهد که آن را در طول زندگی خود آموخته باشد. مسئولیت پذیری یکی از ارکان اصلی موفقیت انسان است. پذیرش و قبول مسئولیت‌ها در زندگی، نقطه‌ی شروع دستاورد و موفقیت‌های بزرگ در زندگی است، زیرا انسان بدون پذیرش مسئولیت از هدف گذاری در زندگی اجتناب می‌کند و با فرض این که اهدافی را هم مشخص کند، قادر نخواهد بود تا آن را پیگیری و دنبال کند.
بیوک تاجری و افسانه درویشی در کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟ (How to nurture responsible children) در 5 فصل مختلف به بررسی موضوع مسئولیت پذیری و آموختن مهارت‌های آن در تربیت و نقش تاثیرگذارش در آینده فرزندان پرداخته‌اند.
کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟ به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟
این کتاب راهنمایی کامل و اثرگذار برای والدینی است که قصد دارند تا به طور اصولی مهارت مسئولیت پذیری را به فرزندان خود بیاموزند و فرزندانی مسئولیت پذیر در قبال خانواده و جامعه تربیت کنند.
در بخشی از کتاب چگونه فرزندانی مسئولیت پذیر پرورش دهیم؟ می‌خوانیم:
محققان بارها نشان داده‌اند، مادران بر قوت قلب بخشیدن و مراقبت از فرزندان تأکید دارند و پدرها بر مبارزه و تحرک. محققانی که تعامل والدین با فرزندانشان را بررسی کرده‌اند، می‌گویند پدرها و مادرها معمولاً هر یک نقش ویژه و ارزشمندی در رشد عزت نفس فرزندان خود دارند و پدرها بیشتر به دنبال افزایش اعتماد به نفس، خود مختاری و ایجاد توقعات بالا در فرزندانشان هستند، در حالی که مادرها بیشتر احساس پذیرش خود و حساس بودن نسبت به دیگران را در فرزندان خویش ایجاد می‌کنند.
