کتاب نقش مدیریت زیست محیطی در رقابت پذیری شرکتهای بیمه نوشته فاطمه کرد و عباس خدادادی، به بررسی عوامل تأثیرگذار بر برنامهریزی استراتژیک و نقش عوامل محیطی میپردازد.
امروزه یکی از عوامل تمایز میان شرکتها و سازمانها با دنیای چندین دهه پیش، پیشرفتهای فناوری، محیط ناپایدار و پیچیده، تغییرات و تحولات سریع، رقابت روزافزون، توسعه فزاینده ارتباطات و مبادلات سریع اطلاعات است. مطمئناً دنیای متغیر امروزی، به سازمانها این اجازه را نمیدهد که در برابر فشارهای نشأت گرفته از مهارت، تواناییها و فناوریهای رقبا مانند همیشه و به شکل سنتی اداره شوند.
در شرایط کنونی که شرکتها با محیط رقابتی جهانی مواجه هستند، نیاز به تغییرات ریشهای و خلاقیتهای شغلی بسیار احساس میشود. نیروی رقابتی جهانی، سازمانها را وادار کرده است که پس از سالها فعالیت با روشهای کاری ثابت و قدیم خود، روشهای کاری جدید را جایگزین آنها کنند، به طوری که سازمانها دیگر ثبات کاری ندارند و دارای ثبات نسبی هستند.
به علت محیط پویا و رقابتی صنعت بیمه، پایداری استراتژیهای رقابتی متکی بر شناخت محیط، فرصتها، تهدیدات محیطی و درک نقاط قوت و ضعف سازمان بسیار دارای اهمیت است، زیرا بدون این تحلیل تلاش بیمهگر اثری نخواهد داشت و سازمان را به هدف خود نمیرساند.
بنابراین توجه به محیط داخلی و خارجی در مدیریت زیستمحیطی اهمیت زیادی دارد. در حقیقت، هدف مدیریت زیستمحیطی توسعه پایدار است. به همین دلیل دست یافتن به توسعه پایدار، دسترسی به ابزارهای لازم را نیاز دارد و سیستم مدیریت محیطزیست یکی از این ابزارهاست. این سیستم روشی است برای حقوقی کردن اقدامات مرتبط با محیطزیست از راه ساختارهای شرکتی یا سازمانی.
در بخشی از کتاب نقش مدیریت زیستمحیطی در رقابتپذیری شرکتهای بیمه میخوانیم:
زمان پیدایش بیمه عمر نامعلوم است. بشر از گذشتههای دور همیشه در این فکر بوده که خود را از نتایج اقتصادی مرگهای ناگهانی سنین جوانی و همچنین عوارض ناشی از پیری حفظ کند. در یک نوشته براساس مندرجان پاپیروس کشف شده در 4500 سال قبل در مندرج است که مومیاگران مصری هر موقع که یکی از کارکنان کارگاههایشان فوت میکرد. موظف بودهاند وراث آنها را مورد حمایت قرار دهند. رومیها همراه با هنر، ادبیات و فلسفه یونانی، ایده نیمه تدفین بوسیله انجمنهای مذهبی را از یونانیان اقتباس کردند، اما رومیها با کاهش جنبه مذهبی آن، درهای انجمن را به روی عموم مردم باز نمودند، به علاوه، این انجمنها مخارج اضافی مسافرت که به علت ترفیع یا انتقال به محل جدید لازم میشد، فراهم میکردند. در قرون وسطی گرچه اصل ممنوعیت و حرام بودن بهره، بر بیشتر معاملات آن دوره حکمروایی داشت ولی کلیساها مجاز شدند که از معتقدین مذهبی پولهایی را قبول میکنند که در مقابل آن، در پیری مبالغ معینی به آنها بپردازند. این رویه بعدها در بعضی از شهرهای آزاد اروپا، مثلاً در قرن 14 در ژن و فلورانس در ایتالیا و برخی شهرهای آلمان و هلند متداول گردید.
از آنجایی که انسانها هر روز با مشکلات متعددی روبرو بوده و در معرض خطرات مختلفی قرار میگیرند و در واقع آیندهای نامطمئن پیش روی دارند، تحت پوشش قرار دادن آنها به وسیله بیمهنامهای که آنان را مصون ساخته و موجب رفع نگرانی جهت تأمین منابع مالی در آتیه شود، امری ضروری به نظر میرسد. بیمههای عمر، بیمهشدگان را در جهت حفظ خانواده و به طور کلی افرادی که وابستگی مالی به آنان دارند، حمایت میکند.
بله
























