کتاب بازمهندسی تشکیلات دولتی

کتاب بازمهندسی تشکیلات دولتی نوشته‌ی میر مهرداد پیدایی و عباس خدادادی، ضمن شرح مفاهیم و رویکردهای بازمهندسی، مسائل، مشکلات، اصول طراحی، ساختار و تشکیلات سازمانی آن را نیز بررسی کرده است.

امروزه سازمان‌ها برای رسیدن به آینده و بقا در چرخه‌ی تحولات اجتماعی، مجبور به بازبینی مجدد فعالیت‌های خود هستند. بنابراین یکی از ایده‌هایی که می‌تواند مدیران را در این خصوص مساعدت نماید، بازمهندسی محسوب می‌شود. بازمهندسی در سازمان فقط یک اصلاح عادی نیست؛ بلکه آن را یک اختراع و نوآوری مجدد در ساختار، هدف‌ها، فرایندها و ... می‌نامند.

استفاده از معنای بازمهندسی در سازمان کاری راحت نیست. ایده‌های جدید در سازمان‌ها زمانی کارساز هستند که با شرایط بومی و فرهنگی آن منطبق شوند. شناخت مفهوم بازمهندسی و زمینه پیدایش آن سبب می‌شود اجرای آن را در سازمان‌های کشور ساده کند. همچنین توجه به روش‌های به کارگیری و اقدامات لازم و موانع بازمهندسی می‌تواند موجب بهبود سازمان‌ها شود. در بازمهندسی توجه به منابع انسانی و سیستم‌های اطلاعاتی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. بنابراین این دو عامل با توجه به شرایط خاص کشور ایران، نیازمند دقت و تدبیر بالاتری هستند.

در بخشی از کتاب بازمهندسی تشکیلات دولتی می‌خوانیم:

سازمان خود به بازمهندسی دست نمی‌زند، بلکه این کار به عهده انسان‌هاست. این موضوع که چه کسی بازمهندسی
را انجام می‌دهد بسیار اساسی است. نحوه گزینش و سازمان دهی افرادی که بازمهندسی فرایندها را عهده‌دار می‌شوند، تعیین کننده موفقیت سازمان در این تحول بنیادی است.

همان گونه که پیش از این مورد توجه قرار گرفت، عمده دشواری در پیش روی بازمهندسی متوجه مسائل انسانی سازمان است. شکست‌های بازمهندسی ناشی از ضعف تئوریک این نظریه نیست، بلکه حاکی از تطبیق نادرست بازمهندسی به جنبه‌های انسانی است. یعنی ناشی از مردان و زنانی است که باید در بازمهندسی سازمان‌ها حضور داشته باشند و نقش ایفا کنند.

تأثیرگذاری بازمهندسی اغلب در بررسی اینکه فرهنگ سازمان و نظام‌های حمایتی مربوط (مانند ارتباطات، یادگیری، گزینش و ارزیابی عملکرد) بتوانند دست‌یابی مردم را به کیفیت بالاتر و افزایش نیاز مشتریان سوق دهد ناکام است. به همین دلیل، نیاز است که یک مشارکتی بین نظام اطلاعات و منابع انسانی برقرار گردد، به گونه‌ای که تأثیرات بازمهندسی با موفقیت همراه شود بنابراین، دو عامل را به عنوان تأثیرگذارترین عوامل در موفقیت بازمهندسی که نقش اساسی در این فرایند دارند مورد توجه قرار می‌دهیم: منابع انسانی و سیستم اطلاعات.