کتاب صوتی همشهری داستان شماره 104

کتاب صوتی همشهری داستان شماره 104، مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه ایرانی و خارجی است که شخصیت‌های اصلی آن به روایت خاطرات زندگی خود می‌پردازند.

اولین جمله‌ی داستان همشهری شماره 93 در متن سردبیر به قلم حمید اسلامی‌راد اینگونه نوشته شده است: ما در داستان زندگی می‌کنیم و شاید هم می‌توان گفت که داستان‌ها در دل زندگی‌ ما شکل می‌گیرند، یا اینکه داستان در ما زندگی می‌کند، اینگونه است که تمام متون مجله داستان همشهری گویی تکه‌ای از زندگی و لحظه‌های ناب فراموش شده ما هستند.

داستان همشهری روایت‌گر لحظاتی از زندگی است که احتمالا در دل روزمرگی ناپدید شده و در تلاش است آن را بازنمایی کند تا باشد که این لحظات همواره در کنارمان زندگی کنند و هیچ‌گاه از بین نروند.

حمید اسلامی‌راد، همشهری داستان شماره 104 را به تمامی دانش‌آموزان سال‌های جنگ که هر کدام به شیوه‌ی خود از میهن و وطن‌شان دفاع کرده‌اند، تقدیم می‌کند. جنگ و انسان‌ها در طول تاریخ ادبیات جهان توانسته شاهکارهای بسیاری را به وجود بیاورد. اگر چه جنگ فاجعه‌ای برای هر ملت و کشوری به حساب می‌آید، اما ادبیات جهان در تاریخ خود عاریت‌های بسیاری از درون میدان‌های جنگ برای خود گردآوری کرده و زمینه‌ساز مکاتب فراوانی در طول تاریخ بوده است.

آوانامه به گونه‌ای ماهرانه و استاندارد مجله‌ی صوتی داستان همشهری را برای نخستین‌بار تولید و منتشر کرد. از این به بعد نه تنها دوستداران داستان همشهری با داستان‌هایش زندگی می‌کنند و با جان دل آن‌ها را لمس می‌کنند، بلکه شنوندگان نیز می‌توانند در یک کتاب صوتی گیرا و شنیدنی، ذهن و قلب خود را به داستان‌های آن بدهند. نسخه‌ی صوتی داستان همشهری سعی دارد با توجه به داستان‌ها و متون مختلف، فضا و احوالات داستان‌ها را روایت کند و لحظات را با بهترین شیوه‌ها برای صوتی کردن نسخه چاپی به تصویر بکشد و به گوش شنونده برساند و از چنگال تکرار و روزمرگی‌های زندگی بیرون بکشد. به این صورت است که لحظه‌ها و ثانیه‌ها را نیز می‌توان شنید.

حمید اسلامی‌راد، سردبیر همشهری داستان درباره‌ی این سری می‌گوید:

«توپ جنگ دو روز زودتر از زنگ مدرسه‌ها به صدا در آمد و ما در میان بیم و نگرانی و خبرهایی که از در و دیوار خانه‌ها بالا می‌رفت آماده می‌شدیم به دبستان پیرنیا برویم.»

با همین چند جمله می‌توان درک کرد که جنگ بر نویسندگانی که کودکی خود را در این دوره گذرانده‌اند، چه تاثیراتی گذاشته است.

در قسمت‌هایی از کتاب صوتی همشهری داستان شماره 104 می‌شنویم:

- دید که صفحه اصلی خود پرداز کنار رفت و از داخلش کابل‌هایی به رنگ سیاه و ضخیم بیرون آمدند.
- جنگ جهانی دوم بود و پیامد آن همه گونه امراض در تهران آمده بود. ناخوشی بود. مادربزرگ من تیفوس گرفته بود، مادرم می‌ترسید ما را به مدرسه بفرستد.
- آدم باید خیلی بی کله باشد که این طوری بزند به دل حادثه. من که تا همین امروز هم هیچ وقت جرات نکردم حتی به معاون سازمان حمل و نقل کرمانشاه بگویم: تو.