کتاب صوتی دهکده‌ی پر ملال

کتاب صوتی دهکده‌ی پر ملال اثر امین فقیری، مجموعه داستانی‌ جذاب و شنیدنی با محوریت موضوعات اجتماعی حاکم بر جامعه روستایی است.

در کتاب صوتی دهکده‌ی پر ملال، مسائلی از قبیل مردسالاری، ظلم و خشونت علیه زنان، تحلیل مذهب به عنوان منشا قدرت و توانایی، خشونت زن علیه زن و یکپارچه شدن خرافات با مذهب مورد بررسی قرار می‌گیرد. این کتاب در سال 1347 منتشر شد و با زبانی محاوره‌ای و با ادبیاتی روستایی بیان می‌شود، هم‌چنین این اثر با اقبال بسیار زیادی از سوی مخاطبان روبه‌رو شد، به‌ گونه‌ای که در سه ماه ابتدایی انتشار، 5000 نسخه از آن به فروش رفت.

این کتاب دربردارنده‌ی 16 داستان کوتاه است که به روایت زندگی روستاییان می‌پردازد. نزدیک بودن و قابل لمس بودن زندگی حقیقی روستاییان و عدم اغراق در روایت زندگی آن‌ها یکی از ویژگی‌های مهم این کتاب است که موجب پرمخاطب بودن آن شد. داستان‌های موجود در این کتاب به بیش از 10 زبان از قبیل انگلیسی، آلمانی، روسی، اردو، ایتالیایی، فرانسوی، ژاپنی و... منتشر شده‌ است.

داستان‌های فقیری طبق تقلیدی از حقایق انسانی و عادات و حالات بشری به نگارش درآورده شده است، او به گونه‌ای خاص دغدغه‌ها و واقعیت‌های جامعه را در داستان‌هایش به تصویر می‌کشد و منعکس می‌کند، به طوری که گویا در کلیه صحنه‌های داستان‌هایش حضور دارد.

فقیری درباره فضای این داستان‌ها می‌گوید:

«این کتاب دهکده‌ای است که غم و ملال را به من منتقل می‌کرد، با فقر و نداری و جهالت مردمی که در فضایی ایستا به سر می‌بردند و خودشان نمی‌فهمیدند که در چه دنیایی روز و شب را می‌گذرانند.»

امین فقیری مردی از شهر حافظ و سعدی:

امین فقیری در سال 1322 در شهر شیراز چشم به جهان گشود. او در خانواده‌ای اهل کتاب و فرهنگ بزرگ شد. برادر او یکی از فارسی‌شناسان مشهور معاصر است. فقیری پس از به پایان رساندن دوره سپاه دانش به روستا سفر کرد و در آن‌جا به روستاییان خدمت کرد. او از نزدیک مشکلات روستاییان را دید و نتیجه‌ی چندین سال حضورش در روستا را در کتاب دهکده پر ملال به نگارش درآورد. او همراه با محمود دولت آبادی از نخستین نویسندگان داستان‌های روستایی در ایران به‌ حساب می‌آید.

او حدودا 19 کتاب در زمینه‌های مختلفی مانند رمان بزرگسال، نمایشنامه، رمان و داستان نوجوانان به چاپ رسانده است. فقیری در سال 1376 به همراه محمود دولت‌آبادی جایزه‌ی لوح زرین بهترین نویسنده 20 سال داستان‌نویسی ایران را کسب کرد. او هم‌اکنون در روزنامه عصر مردم شیراز مشغول به کار است.

در قسمتی از کتاب صوتی دهکده‌ی پر ملال می‌شنویم:

ظهر که شد آفتاب قهر کرد و پشت ابر پنهان شد. بیشتر روزها همین‌طور بود. صبح آسمان آبی روشن بود و بعد ابرها معلوم نبود از کجا می‌آمدند و تا ظهر به هم می‌چسبیدند و نور آفتاب را می‌کشتند. بچه‌ها در این هوا بیشتر می‌دویدند و سر و صدا می‌کردند. زود تعطیل‌شان کردم «ده‌به‌درها» گفتند که باران‌گیر می‌شویم و من هم روانه‌شان کردم. نشستم تو ایوان و به اشک آسمان نگریستم. کوه روبه‌رویم مثل مرده افتاده بود و ابر تیره قله را پوشانده بود. سپیدارهای خشک به حالت رقت‌باری جلوم صف کشیده بودند، حالتی شبیه سربازهای خلع‌سلاح شده را داشتند. صدای در مدرسه آمد. نگاه کردم. امامی بود، فریاد کشید «اومدم!»