کتاب حاشیه‌ای بر خسرو و شیرین نظامی‌ گنجوی

کتاب حاشیه‌ای بر خسرو و شیرین نظامی‌ گنجوی نوشتۀ صادق نیک پور، گذری بر داستان خسرو و شیرین نظامی گنجوی، شاعر پرآوازه قرن ششم هجری دارد.

نظامی می‌گوید «حدیث خسرو شیرین نهان نیست/ و زان شیرین‌تر الحق داستان نیست» و دهخدا درباره تأثیرگذار بودن خسرو و شیرین بر ادبیات فارسی می‌نویسد که «قصه خسرو و شیرین موضوع بسی از منظومات عشقی و حماسی ایرانیان شده است» اهمیت خسرو و شیرین در ادبیات فارسی به قدری است که فقط کافی است گفته شود یکی از سه نسخه استنساخ شده توسط حافظ منظومه خسرو و شیرین نظامی گنجوی است.

منظومه نفیس خسرو و شیرین نظامی گنجوی توسط استادان بزرگوار و پیشکسوت بسیاری تصحیح و تحشیه شده است و گزافه نیست که گفته شود، تقریبا تمام منابع واژه‌شناسی، لغات و اصطلاحات در ادبیات فارسی برای معانی متفاوت واژگان از نظامی گنجوی شاهد یا شاهدانی به خصوص از منظومه خسرو و شیرین ارائه نموده‌اند و اما هنوز جای گفتن‌های بسیار در این باب وجود دارد.

در بخشی از کتاب حاشیه‌ای بر خسرو و شیرین نظامی‌ گنجوی می‌خوانید:

شیرین پس از طی مسافت طولانی به مداین رسید، اما اثری از خسرو نبود. کنیزان، او را در کاخ جای دادند و آن چنان که خسرو سفارش کرده بود در پذیرایی از او می‌کوشیدند. شیرین که از رفتن خسرو به اران آگاه شد، بسیار حسرت خورد. و تقاضای جای اختصاصی برای خود خارج از کاخ مداین و حرمسرای خسرو نمود. رقیبان به واسطۀ حسادتی که نسبت به شیرین پیدا نموده بودند، فرصت را غنیمت شمرده و به واسطه بنایی که تطمیع شده بود او را به سمت کوهستانی بد آب و هوا سوق دادند. بنا در آن جا مسکنی برای شیرین ساخت. این مکان بعدها کاخ شیرین در کوه بیستون معرفی می‌گردد و شیرین در این مکان مدتی تنها با غم عشق خسرو زندگی می‌کرد.