کتاب سه روز در خانه مادرم

فرانسوا ویرگان، در کتاب سه روز در خانه مادرم، از تمام آثار پیشین خود سبقت گرفته، زیرا این اثر یک کمدی و یک تراژدی حقیقی است.

فرانسوا ویرگان (Francois Weyergans)، نویسنده و فیلمساز بلژیکی - فرانسوی است که در 68 سالگی، در ماه مارس سال ۲۰۰۹، جانشین آلن رب گریه فقید و صاحب سی و دومین کرسی دائم در آکادمی فرانسه شد. او در سال ۲۰۰۵ به خاطر نوشتن هشتمین رمانش که سه روز در خانه مادرم است، جایزه معتبر کنگور را به خود اختصاص داد، رمانی که در آن مکثی بر زندگی خویش داشته است.

در بخشی از کتاب سه روز در خانه مادرم (Trois jours chez ma mere) می‌خوانیم:

پس از مرگم، روزی که نوه‌هایم کتاب‌های فیتز جرالد را در کتابخانه‌ام پیدا کنند، از خود خواهند پرسید من چطور توانسته‌ام به داستان‌های بیش از حد احساسی او علاقمند شوم؟ اما به سن‌پل بپردازیم، که یکی از نادر موجودات بشری که مسیح با کور کردن او در سه روز، شخصاً زحمت ظاهر شدن را، در برابر او، به خود داد. سن‌پل درباره‌ی ازدواج و مسائل جانبی آن، دل‌سردکننده‌ترین توصیه‌های ممکن را نوشته. او بیوه‌زن را آزاد گذاشته تا با هر کسی که می‌خواهد ازدواج کند، البته به‌شرطی که از اشراف باشد. هم‌چنین با اشتیاق افزوده در صورتی که زنِ بیوه ازدواج نکند، بسیار خوشبخت‌تر خواهد بود. سن‌پل چنین فردی بود و درباره‌ی همه‌چیز ایده‌هایی داشت، بلندی موها یا شیوه‌ی خوردن گوشت. به برده‌ها می‌گفت: «از اربابان زمینی‌تان اطاعت کنید.» و از زنان می‌خواست در اجتماعات عمومی سکوت پیشه کنند. پس از چند سال بیوگی به روش سن‌پل، مادرم به مردی دل بست که کمی از او جوان‌تر بود.

پس از آن این موضوع را، ابتدا، به تک‌تک پنج دخترش و بعد به من، تنها پسرش، خبر داد که قبلاً، خواهرها از قضیه باخبرم کرده بودند. همه‌چیز روشن بود. خواهرِ بزرگم همیشه گفته بود: «مامان باید زندگی رو از سر بگیرد.»