معرفی و دانلود کتاب بادام

معرفی کتاب بادام

کتاب بادام از وون پیونگ سون رمانی روانشناسانه و آموزنده برای نوجوانان است که توانسته عنوان بهترین کتاب آمازون در سال 2020 را به دست بیاورد. ماجرا درباره‌ی پسری به نام گن است که به دلیل اختلالی مادرزادی به نام الکسی تایمیا، در درک و بروز احساساتی مانند غم، خشم یا حتی شادی مشکل دارد. او می‌خواهد تلاش کند که با وجود چنین مسئله‌ی بزرگی، راه زندگی کردن در میان دیگران را یاد بگیرد.

درباره‌ی کتاب بادام

تصور کنید در دنیایی زندگی می‌کنید که در آن شادی، خشم، ترس یا غم هیچ معنایی ندارند. جایی که باید یاد بگیرید وقتی کسی به شما تنه زد عصبانی شوید یا وقتی غذای خوشمزه‌ای می‌خورید با خوشحالی از دیگران تشکر کنید. دنیایی که گن آن را می‌بیند به این شکل است! کتاب بادام (Almond) رمانی مدرن و آموزنده به قلم وون پیونگ سون (Won-pyung Sohn)، داستان کودکی را تعریف می‌کند که از اختلالی به نام الکسی تایمیا یا نارسایی هیجانی رنج می‌برد. این اختلال به دلیل کمبود رشد عاطفی در کودکی فرد و کوچک بودن مادرزادی هسته‌ی بادامه‌های مغز یا آمیگدال به وجود می‌آید و باعث می‌شود فرد تقریبا هیچ احساسی نداشته باشد.

وون پیونگ سون داستان بادام را از زبان گن تعریف می‌کند. پسرکی که با جزئیات تمام، زندگی مادر و مادربزرگش و تلاش آن‌ها برای سازگار کردن او با جامعه را تعریف می‌کند. از مادری می‌گوید که احساسات را مثل درس‌های حفظی به بچه‌اش یاد می‌دهد تا مادربزرگش که او را «هیولای نازنازی» صدا می‌زند. گن برای اینکه دیگر عجیب و غریب خطاب نشود، باید مثل یک بازیگر، تمام رفتارهای انسان‌های دیگر را تقلید کند.

داستان بادام پس از معرفی شدن توسط یکی از اعضای گروه بی‌تی‌اس (BTS) موج بزرگی از علاقه‌مندان را به سمت خود جلب کرد و حتی در برخی گمانه‌زنی‌ها، آهنگ آمیگدالا (Amygdala) از این گروه را مرتبط با این داستان نوجوان می‌دانند.

رمان بادام سون وون پیونگ با ترجمه‌ی غزل یزدان پناه در مجموعه‌ی چاباموچی نشر پرتقال به چاپ رسیده است.

جوایز و افتخارات کتاب بادام

• کتاب برگزیده‌ی وب سایت آمازون به انتخاب ویراستاران
• در فهرست «داستان‌هایی که شما را به هر کجا می‌برند» منتخب وال استریت ژورنال
• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی چانگبی برای بهترین رمان نوجوانان در سال 2016

کتاب بادام برای شما مناسب است اگر

• نوجوان یا جوانی هستید که به رمان‌های روانشناختی و عاطفی علاقه‌مندید.
• به داستان‌های انگیزشی و امیدبخش علاقه دارید.
• از طرفداران ادبیات کره‌ی جنوبی و رمان‌های احساسی هستید.

در بخشی از کتاب بادام می‌خوانیم

مامان لب‌هایش را گاز گرفت و نگاهش را دوخت به کفش‌هایش و مامان‌بزرگ همان‌جور دست‌به‌سینه جلویش نشسته بود. وقتی دیگر هیچ‌چیز روی سینی باقی نماند، مامان بالاخره جرئت پیدا کرد تا دستش را روی شانه‌ی من بگذارد و با صدایی خفه بگوید: ‌ «این پسرمه.»

مامان‌بزرگ نفسی عمیق کشید، به صندلی تکیه داد و زیرلب غری زد. بعدها که از او پرسیدم معنی آن صداهایی که درآورد چه ‌بود، جواب داد: ‌ «یعنی زن بدبخت تو می‌تونستی زندگی خیلی بهتری داشته باشی.»

مامان‌بزرگ داد زد: «تو که حسابی درب‌وداغونی!» و صدایش آن‌قدر بلند بود که پیچید توی کل رستوران.

همه برگشتند نگاهمان کردند و مامان زد زیر گریه. بعد، با صدایی که به‌سختی از بین لب‌هایش بیرون می‌آمد، همه‌ی بلاهایی که طی هفت سال گذشته سرش آمده بود، برای مامان‌بزرگ تعریف کرد. به گوش من که چیزی جز صدای هق‌هق و فین‌فین و گاهی هم دماغ پاک کردن نرسید، اما مامان‌بزرگ همه‌ی‌ حرف‌های مامان را فهمید. مامان‌بزرگ بالاخره دست‌هایش را باز کرد و گذاشت روی زانوهایش؛ صورتش حالا رنگ‌پریده بود و درخشش قبل را نداشت. وقتی مامان مشغول توصیف حالت‌های من بود، قیافه‌ی مامان‌بزرگ هم شبیه حالت صورت مامان شده بود. حرف‌های مامان که تمام شد، مامان‌بزرگ مدتی سکوت کرد. بعد قیافه‌اش یکهو عوض شد.

«اگه همه‌ی حرف‌هایی که زد درست باشه، پس تو یه هیولای واقعی هستی بچه جون!»

مامان با دهان باز زل زد به مامان‌بزرگ. مامان‌بزرگ حالا داشت از نزدیک من را ورانداز می‌کرد و لبخند می‌زد. گوشه‌ها‌ی لب‌هایش رفته بود بالا و گوشه‌ی چشم‌هایش متمایل شده بود سمت پایین، جوری که انگار دهان و چشم‌هایش می‌خواستند به هم برسند.

«بامزه‌ترین هیولایی که دیده‌ام!»

آن‌قدر محکم دست کشید روی سرم که دردم آمد. و این شروع زندگی‌ ما کنار همدیگر بود.