کتاب نفس شیطان

داستان‌های کتاب نفس شیطان تفاوتی در بن‌مایه خود با سایر داستان‌های ر. ک. نارایان دارد و آن این که، داستان‌ها اکثراً از جنبه رئالیستی قوی‌تر برخوردار بوده و جز چند اشاره گذرا، ذکری از شهر «مالگودی» در آن دیده نمی‌شود.

کتاب‌های ر. ک. نارایان (R. K. Narayan) اغلب در باب زندگی شخصیت‌هایی است که غالباً سست‌ نهاد و پست‌فطرت در شهر کوچک ساخته‌ و پرداخته ذهن خویش به‌نام «مالگودی» با شاخصه‌های شهرهای میسور و بنگلور که سادگی‌های سنتی زندگی روستایی است.

این نویسنده به زلال‌نویسی با آمیزه کنایه، تغزل، خرد نمایی و طنزی دلربا شهره است، او برجسته‌ترین نویسنده هندی‌تبار نسل خود بود که بارها تا یک‌قدمی تصاحب جایزه نوبل پیش رفت و البته در فهرست صد رمان برتر جهان قرار گرفت. در روزنامه «دیلی تلگراف» نیز نام کتابی از وی به چشم می‌خورد.

کتاب نفس شیطان (Breath Of Lucifer) برنده‌ی جایزه‌ی فرهنگستان ادبی هند در سال 1958 و برنده‌ی جایزه‌ی اتحادیه‌ی نویسندگان انگلیسی زبان آمریکا در سال 1975 شده است.

در بخشی از کتاب نفس شیطان می‌خوانیم:

مرتاض هرگاه از پنجره به بیرون می‌نگریست، بر خود می‌لرزید. خانه‌ی آن سوی کوچه، توسط زنی بی‌حیا اجاره شده بود و آن‌جا را به محیط پرترددی تبدیل کرده بود. اگر روز تعطیل یا مراسم جشنی بود، بعد از ظهرها هم همان اتفاق تکرار می‌شد. گه‌گاه آن‌ها به در خانه وی تکیه می‌زدند، سیگار می‌کشیدند‌، تنباکو می‌جویدند و بعد درون جوی‌ تف می‌کردند و تمام گناهان دنیا را مرتکب می‌شدند. مطابق اعتقادات زاهد، برای داشتن یک زندگی با ریاضت و رسیدن به سعادت، می‌بایست خانواده و مالکیت و تمام لذت‌های زندگی را انکار کرد.