بله
در کتاب در جست و جوی نان، به تالیف علی اکبر میرزا آقاتبار، اهمیت فرهنگ نان را به ما گوشزد می‌کند که نشان دهنده‌ی جایگاه والای نان در جامعه امروزی است.
اندر حکایت نان، روایت‌های بسیاری است. اهمّیّت نان در فرهنگ ما تا بدانجا است که گذشتگان به نان و نمک سوگند می‌خوردند و تا پای جان، بدان وفادار بوده‌اند و حرمت نان آنچنان ریشه‌دار بود که می‌گفتند جانم را بستان امّا نانم را مستان و مرام جوانمردان در آن بود که پیوسته نان می‌دادند و سپر جامعه بودند تا ارزش‌های جامعه قوام یابند،
در کتاب در جست و جوی نان، از آراء و آثار گرانسنگ بسیاری چون گلستان و بوستان سعدی، کیمیای سعادت و احیاء علوم‌الدین غزالی، تاریخ بیقهی، مثنوی معنوی و مجالس سبعه مولانا، قابوسنامه، جوامع‌الحکایات و لوامع‌الروایات و لباب‌الالباب عوفی، مجالس سخنان پیر هرات عبدالله انصاری و نیز از آموزه‌های صوفیان و اندیشه‌های بایزید، ابوالحسن خرقانی، مخزن‌الاسرار نظامی، لغت نامه‌ی دهخدا، آیین جوانمردی هانری کربن، شبلی مجنون عاقل، بایزید، حلّاج، جنید بغدادی، الهی‌نامه و تذکره‌الاولیا عطّار، حکمت نامه‌ی لقمان، تمهیدات عین‌القضات، اسرارالتّوحید، نان و حلوای شیخ بهایی، نفحات‌الانس جامی؛ و... بهره‌مند می‌شویم.
ابرها پیوسته در گذرند خاک‌ها جابه‌جا می‌شوند، گیاهان سر از خاک بر‌می‌دارند جوانه می‌زنند و شکوفه می‌دهند و سرانجام می‌خشکند. انسان‌ها از جوانی به پیری و مرگ می‌رسند امّا یاد و نام جوانمردان، همواره بر سر زبان‌ها خواهد ماند. آنکه همه چیزش را می‌دهد تا چیزی از تو کم نشود او همان جوانمرد است. هر عصری تشنه‌ی جوانمردان است. در هر عصری که جوانمردان ناب، کمیاب شوند خصومت‌ها بیش‌تر می‌شود. از برکات و خوشه‌های رحمت حق در زندگی کاسته می‌گردد.
جوانمردان جهان انسانی را لایق گندم و نان می‌دانند نه شایسته‌ی حشره و نفاق و جنگ، و ما امروز که به عصر صنعت و شتاب معروف است و بی مهری و انشقاق، بیش از هر زمان دیگر، نیاز به جوانمردان با صفا داریم پس ای عزیزان، بشتابید تا قدری از سنگینی بار انسانیت را که بر دوش‌های جوانمردان سنگینی می‌کند بکاهید. مگذارید مرام جوانمردان بمیرد؛ و چراغ هدایت و حرمت آنان خاموش گردد. پس هر گاه جوانمردی بر زمین افتد جا دارد جوانمردان دیگری بپاخیزند تا از برکت و رحمت حق کاسته نگردد چرا که جوانمردان مظهر رحمت و برکت حق‌اند. امید آنکه تا جان در بدن داریم نان را حرمت بداریم؛ و جوانمرد بمانیم.
