کتاب به کودکان کمک کنیم تا موفق شوند

پائول تاف در کتاب به کودکان کمک کنیم تا موفق شوند، گام‌های عملی را بیان می‌کند که بزرگ‌سالان، از والدین و معلمان گرفته تا سیاست‌گذاران و بشر دوستان می‌توانند برای بهبود شانس موفقیت هر کودک استفاده کنند، هرچند شرایط این کودکان وخیم باشد.

نویسنده تحقیقات اخیر خود را در روان‌شناسی و علم عصب‌شناسی در کتاب به کودکان کمک کنیم تا موفق شوند (Helping Children Succeed) مطرح می‌کند تا نشان دهد چگونه خلق یک محیط مناسب، چه در خانه و چه در مدرسه، می‌تواند صفات فردی مورد نیاز برای موفقیت‌های آتی را به همراه آورد.

پائول تاف (Paul Tough) در کتاب بین‌المللی و پرفروش خود یعنی «کودکان چگونه موفق می‌شوند» نشان داد که صفات فردی مانند پشتکار، کنترل فردی و پیروی از وجدان نقشی حیاتی در موفقیت کودکان ایفا می‌کنند.

پائول تاف نویسنده سه کتاب از جمله کتاب جاری است. وی از نویسندگان مجله نیویورک‌تایمز و از همکاران برنامه رادیویی «این زندگی آمریکایی» به‌شمار می‌رود. نوشته‌های او همچنین در نیویورکر، آتلانتیک، GQ و اسکوییر به چشم می‌خورد. تاف به‌عنوان ویراستار در مجله نیویورک‌تایمز و مجله هارپر و به‌عنوان تولیدکننده در برنامه این زندگی آمریکایی کار کرده است. او بنیان‌گذار مجله‌ی آنلاینِ اوپِن لِتِرز بوده است.

تاف یک‌بار دیگر ما را تشویق می‌کند تا به روش‌های نوین مواجهه با بحران‌های دوران کودکی بیندیشیم. او معتقد است که باید به‌جای تلاش برای آموزش مهارت‌هایی نظیر ثبات و خودکنترلی، بر مواردی از محیط کودکان (هم‌ خانه و هم‌ مدرسه) تمرکز کنیم که به شکوفایی آن‌ها کمک می‌کند. تاف با بررسی آخرین تحقیقات روان‌شناسی و عصب‌شناسی، بینش‌ها و استراتژی‌هایی را برای شیوه‌های نوین برخورد با مسائل و مشکلات کودکان پیشنهاد می‌دهد، روش‌هایی که به موفقیت تعداد بسیار بیشتری از کودکان منجر می‌شود.

در بخشی از به کودکان کمک کنیم تا موفق شوند می‌خوانیم:

یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین مطالعات صورت گرفته روی تأثیرات بلندمدت استرس و آسیب دوران کودکی مطالعه تجارب بد دوران کودکی است که در دهه 1990 توسط رابرت آندا و وینسنت فلیتی، به‌اجرا درآمد. آندا و فلیتی به همراه هم تجارب آسیب‌زای دوران کودکی گروهی متشکل از بیش از 17000 بیمار کیسر را در کالیفرنیای جنوبی مورد بررسی قرار دادند، این گروه اکثراً سفیدپوست، میان‌سال و تحصیل کرده بودند. ده نوع آسیبی که آندا و فلیتی مورد بررسی قرار دادند به‌طور کلی در خانه و خانواده جای می‌گرفتند. سه نوع از این آسیب‌ها مربوط به تجاوز، دو نوع آن غفلت و پنج نوع آن مربوط به بزرگ شدن در یک «محل زندگی بد» می‌شدند: مشاهده خشونت خانگی، داشتن والدینی که از هم جدا شده بودند، وجود اعضای خانواده‌ای که زندانی شده بودند یا بیماری روانی یا مسائل مربوط به مصرف مواد مخدر داشتند. در این بررسی، هر پاسخ‌دهنده به‌راحتی خاطرنشان می‌کرد که چه تعداد از انواع مختلف بدبختی را در کودکی تجربه کرده است.