کتاب بانوی زیبای من

کتاب بانوى زیباى من اثر برنارد شاو براى اولین بار در سال 1914 در لندن و نیویورک به روى صحنه آمد و کتاب آن به نام pygmalion براى اولین مرتبه در سال 1916 منتشر گردید. این نمایشنامه، بعدها مورد اقتباس سینمایی قرار گرفت و فیلم موزیکال بانوی زیبای من، جایزه اسکار را به دست آورد.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
درس دادن به لیزا شروع مى‌شود، براى اولین بار لیزا با لباس در سر یک میز «با هیگینز و پیکرینگ» شام صرف مى‌کند، پس از آن هر سه نفر به اتاق کتابخانه مى‌روند و هیگینز درس تکلم راشروع مى‌کند.
هیگینز: خوب لیزا! حروف الفباء را تلفظ کن.
لیزا: آنها را خیلى خوب بلد هستم... آن قدرها هم که فکر مى‌کنى بى‌سواد نیستم و احتیاجى ندارم مثل بچه مکتبى به من درس بدهى.
پیکرینگ: خانم لیزا، من از شما خواهش مى‌کنم هر چه آقاى «هیگینز» مى‌گویند انجام دهید و حالا خواهش مى‌کنم الفباء را تلفظ کنید.
لیزا اوه، خیلى خوب، حالا که شما مى‌گویید اطاعت مى‌کنم (اَى بَى سَى دَى)
هیگینز: (باخشم) بس کن!!! «پیکرینگ» خوب دقت کن، این نمونه‌اى از تحصیلات ابتدایى است که در مدارس ما مى‌آموزند، فرهنگ به مدت 9 سال هزینه گزافى صرف کرده است که این «جانور» زبان شکسپیر و میلتون را در مدرسه یاد بگیرد و نتیجه 9 سال هزینه و زحمت این است که مى‌شنوى «اَى بَى سَى- دَى)