کتاب در ممنوعه

معرفی کتاب در ممنوعه

من دکتر نورا نیرلینگ هستم؛ البته نام خانوادگی‌ام را هر کسی نمی‌داند. 26 سال تمام سعی کرده‌ام خاطرات دستگیری پدرم را فراموش کنم. پدرم یک قاتل بود! این صدای شخصیت اصلی کتاب در ممنوعه است. داستانی در ژانر جنایی و معمایی به قلم فریدا مک فادن. این رمان با استقبال گسترده‌ی جامعه‌ی بوک تاک (کتاب‌خوانان شبکه‌ی اجتماعی تیک‌تاک) مواجه شده و با روایتی نفس‌گیر و پرتعلیق، خواننده را وارد ذهن زنی می‌کند که گذشته‌اش همچون هیولایی خاموش در کمین نشسته است.

درباره‌ی کتاب در ممنوعه

رمان جنایی در ممنوعه (The Locked Door) به قلم فریدا مک فادن (Freida McFadden) از همان آغاز با هراسی سنگین آغاز می‌شود. نورا جراح عمومی موفقی است؛ اما پشت ظاهر آرامش رازی تاریک پنهان شده. پدر نورا، آرون نیرلینگ، قاتل سریالی مخوفی بود که 26 سال پیش به جرم قتل 18 زن دستگیر شد. مردی که در ظاهر پدری مهربان بود اما در زیرزمین خانه‌شان جنایاتی وحشتناک را مرتکب می‌شد و دست‌های قربانیانش را به‌عنوان یادگاری نگه می‌داشت. حالا نورا زنی مستقل است و همچنان از زیرزمین خانه‌ها می‌هراسد. تمام درها برای او در ممنوعه است؛ و همین ناتوانی، همین وحشتِ ریشه‌دار، سایه‌ی تاریک گذشته را روی زندگی‌اش انداخته است.

در ممنوعه؛ روایت قتل‌هایی با امضای یک هیولا

دو تن از بیماران نورا به قتل رسیده و دست‌هایشان دقیقاً به همان شیوه‌ی پدرش قطع شده‌اند. این شباهت هولناک، باعث می‌شود که کارآگاه باربر، پلیسی که روی پرونده کار می‌کند، به نورا مشکوک شود؛ زیرا او تنها کسی است که هم با قربانیان و هم با قاتل اصلی ارتباط دارد. فریدا مک فادن در تریلر روانشناختی در ممنوعه، با استفاده از فصل‌های کوتاه، ضرباهنگ تند و سرنخ‌های گمراه‌کننده، ذهن مخاطب را در مسیری پرپیچ‌و‌خم می‌کشاند.

نورا که از میراث ژنتیکی و سایه‌ی خون‌آلود پدرش فراری است، کم‌کم به اطرافیانش شک می‌کند. به بریدی، شریک عاطفی سابقش که ناگهان دوباره وارد زندگی‌اش شده؛ و به فیلیپ، شریک جذاب و رقابت‌طلبش در مطب. اما واقعاً قاتل کیست؟ صبور باشید و با داستان در ممنوعه پیش بروید که مثل سایر آثار مک فادن در این تریلر روانشناختی نیز قرار است غافلگیر شوید؛ آن هم حسابی و جانانه!

اگر می‌توانی حدس بزن که قاتل کیست؟

فریدا مک فادن با بهره‌گیری از تکنیک‌های روایی حساب‌شده و شخصیت‌پردازی واقع‌گرایانه، فضای داستان جنایی در ممنوعه را هر لحظه تنگ‌تر و نفس‌گیرتر می‌کند. حدس‌های شما همه اشتباه از آب درمی‌آیند و شاید از این جهت دلخور شوید؛ ولی خب این همان امضای مک فادن است؛ نویسنده‌ای که استادانه شما را در مسیری پر از سرنخ‌های گمراه‌کننده می‌کشاند تا درست در لحظه‌ای که فکر می‌کنید همه‌چیز را فهمیده‌اید، زیر پای شما را خالی کند.

بله فریدا مک فادن استاد خلق روایت‌های پرتعلیقی است که با ترس‌های درونی شخصیت‌ها ساخته می‌شود؛ ترس‌هایی که آرام، خزنده و ماندگارند. رمان در ممنوعه، ذهن خواننده را تسخیر می‌کند؛ اما نه با شلوغ‌کاری پرهیاهو، بلکه با زمزمه‌های تاریک و نشانه‌های ظریف. رمان پرتعلیق و جذاب در ممنوعه را می‌توانید با یکی از بهترین ترجمه‌ها بخوانید که توسط یاسمن ثانوی در نشر نون چاپ و منتشر شده است.

نکوداشت‌های کتاب در ممنوعه

• با کتاب‌هایی که نمی‌توانم پایانشان را حدس بزنم، یک رابطه‌ی عشق و نفرت توامان دارم. از یک طرف عاشق پیچش‌های داستانی‌ام، اما از طرف دیگر نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم و دلم می‌خواهد آخر داستان را همان اول بخوانم. با این حال، این بار این کار را نکردم و واقعاً از مسیر داستان لذت بردم. این اولین کتابی بود که از فریدا مک فادن خواندم و قطعاً سراغ آثار بیشتری از او می‌روم. (کاربر آمازون)
• وقتی این رمان جنایی را می‌خواندم، کلی نظریه و حدس داشتم و می‌توانم بگویم که طبق معمول سبک فریدا هیچ کدام حتی نزدیک حقیقت هم نبودند. از شدت شگفتی فکم روی زمین افتاد و هنوز هم روی زمین است! کاملاً شوکه شدم. (کاربر گودریدز)

کتاب در ممنوعه برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های جنایی و معمایی علاقه‌مند هستید.
• سایر آثار فریدا مک فادن را خوانده‌اید و قلم این نویسنده برای شما جذاب بوده است.
• از مخاطبان جدی ادبیات آمریکا هستید و نویسندگان آمریکایی را دنبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب در ممنوعه می‌خوانیم

باران بی‌امان می‌بارد.

با وجود اینکه ابتدا چتر برِیدی را نپذیرفته بودم، حالا درحالی‌که به سمت ماشینم می‌دوم، عمیقاً بابت آن سپاسگزارم. حتی با وجود چتر، پای راستم در یک گودال بزرگ آب فرو می‌رود و تا جورابم خیس می‌شود. دیگر هیچ توقفی در راه خانه وجود نخواهد داشت.

چتر را روی صندلی کناری می‌اندازم و به سمت خانه حرکت می‌کنم. بی‌صبرانه منتظرم به خانه برسم و لباس گرم و خشک بپوشم. ای‌کاش برای روزهایی مثل امروز یاد گرفته بودم چگونه شومینه را روشن کنم. شاید روزی این آرزو برآورده شود.

به خیابان فرعی می‌پیچم تا به خانه برسم. اما به محض اینکه از جادۀ اصلی خارج می‌شوم، متوجه چراغ‌های ماشین پشت سرم می‌شوم.

خدایا. باز هم همان ماجرا.

قلبم به تپش می‌افتد. شاید فقط یک تصادف باشد. بله، این خیابان معمولاً خلوت است. اما گاهی‌اوقات افرادی در آن دیده می‌شوند. و من هنری کالاهان را در مغازۀ کریستوفر ندیدم. یعنی واقعاً برای دو شب متوالی وقتش را صرف تعقیب من می‌کند؟

البته، من از هارپر خواستم به او زنگ بزند و از مطب من اخراجش کند. شاید از این موضوع خوشش نیامده باشد.

پس از سومین پیچ که چراغ‌ها همچنان به‌طور نگران‌کننده‌ای نزدیک هستند، نمی‌توانم انکار کنم که بعید است این یک تصادف باشد. این ماشین قطعاً دارد من را دنبال می‌کند.