کتاب شور زندگی اثر ایروینگ استون با ترجمه ابوالحسن تهامی از انتشارات نگاه

کتاب شور زندگی اثر ایروینگ استون یکی از مشهورترین روایت‌های ادبی از زندگی ونسان ونگوگ، نقاش بزرگ هلندی، است؛ رمانی که از زمان انتشار در سال 1934 با استقبال منتقدان روبه‌رو شد و به فروش میلیونی دست یافت. استون در این اثر، زندگی پرتب‌وتاب هنرمندی را روایت می‌کند که میان فقر، عشق، تنهایی، ناکامی و اشتیاقی پایان‌ناپذیر به هنر، سرانجام به یکی از ماندگارترین چهره‌های تاریخ نقاشی بدل شد.

درباره‌ی کتاب شور زندگی

ونسان ونگوگ جوان در منطقه‌ای زاغه‌نشین به نام بوریناژ، میان معدنچیان فقیر، معنای زندگی و رسالت خود را جست‌وجو می‌کند. این جست‌وجو او را به مسیری پرپیچ‌وخم می‌کشاند؛ از اِتِن و لاهه تا نونن و پاریس، و از آنجا به آرل، سَن‌رِمی و سرانجام اووِر. در این سفر، ونگوگ آرام‌آرام از رؤیای خدمت مذهبی فاصله می‌گیرد و به سوی نقاشی کشیده می‌شود؛ هنری که تمام زندگی، عشق، رنج و وجودش را به آن گره می‌زند. کتاب شور زندگی (Lust for Life) نوشته‌ی ایروینگ استون (Irving Stone) رمانی پرفرازونشیب بر اساس زندگینامه‌ی ونسان ونگوگ (Vincent van Gogh) است.

کتاب حاضر تنها به بازگویی روند شکل‌گیری آثار هنری ونگوگ بسنده نمی‌کند؛ بلکه روابط خانوادگی، دوستی عمیق او با برادرش تئو، عشق‌ها و دلبستگی‌هایش، فقر و محرومیت، رابطه‌ی پرتنش با پل گوگن، بحران‌های روحی، تنهایی و جست‌وجوی مداوم او برای یافتن جایگاهی در جهان هنر را نیز به تصویر می‌کشد. به این ترتیب، خواننده با انسانی مواجه می‌شود که پشت چهره‌ی نقاشی مشهور، با شکست‌ها، امیدها، شور زندگی و رنج‌های عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کند.

روایت داستانی ایروینگ استون از زندگی ونگوگ

شور زندگی مشهورترین اثر ایروینگ استون و نمونه‌ای برجسته از رمان زندگینامه‌ای یا رمان بیوگرافی است؛ اثری که مرز میان زندگی‌نامه و داستان را به شیوه‌ای ادبی درهم می‌آمیزد. استون با تکیه بر زندگی و نامه‌های ونگوگ، روایتی داستانی و پرکشش از شخصیت او ساخته است؛ روایتی که هم برای علاقه‌مندان به هنر و تاریخ جذاب است و هم برای خواننده‌ای که به دنبال یک رمان انسانی و تأثیرگذار می‌گردد.

ترجمه‌ی ابوالحسن تهامی از این کتاب ایروینگ استون یکی از نفیس‌ترین ترجمه‌های رمان حاضر است. تهامی، مترجم و هنرمند شناخته‌شده، ضمن حفظ فضای ادبی و روایی اثر، زندگی ونگوگ را با زبانی روان و دقیق به خواننده‌ی فارسی‌زبان منتقل می‌کند. بنابراین اگر به دنبال بهترین ترجمه‌ی کتاب شور زندگی هستید، این نسخه می‌تواند انتخابی مناسب باشد.

این رمان ایروینگ استون فرصتی است برای شناخت ونسان ونگوگ؛ نه فقط به‌عنوان یک نقاش مشهور، بلکه به‌عنوان انسانی جست‌وجوگر، عاشق، رنج‌کشیده و شیفته‌ی هنر. اگر به دنبال بهترین نشر کتاب شور زندگی هستید، خرید کتاب شور زندگی انتشارات نگاه با ترجمه‌ی ابوالحسن تهامی، انتخابی ارزشمند برای خواندن این روایت ماندگار خواهد بود.

در نکوداشت کتاب شور زندگی

• کتاب شور زندگی ایروینگ استون بازآفرینی داستانیِ کلاسیک و ماندگاری از زندگی شگفت‌انگیز ونسان ون‌گوگ است. (کاربر آمازون)

اقتباس سینمایی از کتاب شور زندگی

رمان شور زندگی در سال 1956 به فیلمی مشهور تبدیل شد. در این فیلم کرک داگلاس در نقش ونگوگ و آنتونی کویین در نقش پل گوگن بازی کردند و وینسنت مینلی کارگردانی آن را برعهده داشت. فیلم شور زندگی نامزد چهار اسکار شد و آنتونی کویین برای بازی در نقش گوگن، جایزه‌ی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به‌دست آورد.

کتاب شور زندگی برای شما مناسب است اگر

• علاقه‌مندید زندگی ونسان ونگوگ و داستان شکل‌گیری شخصیت و مسیر هنری او را بدانید.
• دوست دارید یکی از بهترین رمان‌های تاریخی خارجی را با محوریت زندگی ونگوگ بخوانید.
• به رمان زندگینامه‌ای علاقه‌مندید و می‌خواهید زندگی یک هنرمند بزرگ را در قالب روایتی داستانی و پرکشش دنبال کنید.

در بخشی از کتاب شور زندگی می‌خوانیم

دریادار یوهانس ون‌گوگ، امیر برجسته‌ی نیروی دریایی هلند، در ایوان خانه‌ی بزرگ و بدون اجاره‌اش در انتهای حیاط ناوبانی ایستاده بود. به افتخار ورود برادرزاده‌ اونیفورم‌اش را پوشیده بود. دو پاگون زرین بر دوش‌هایش می‌درخشید. بالای چانه‌ی درشت ون‌گوگی او بینی صاف و بی‌قوزی به برآمدگی صخره‌ی پیشانی‌اش می‌رسید.

«خوشحالم که پذیرای تو در اینجا هستم. خانه بسیار ساکته، چون فرزندانم عروسی کرده‌ا‌ند و رفته‌ند.»

هردو از رشته‌ی پلکان پهن و زاویه‌داری بالا رفتند و عمو یان دری را گشود. ونسان تو رفت و کیسه‌اش را پایین گذاشت. پنجره‌ی بزرگی به حیاط باز می‌شد. عمو یان بر لبه‌ی تختخواب نشست و می‌کوشید تا جایی که درجات زرین نظامی‌اش اجازه می‌دهد عادی بنماید.

«بسیار خوشحال شدم که تصمیم گرفتی تحصیل کشیشی کنی. یکی از افراد خاندان ون‌گوگ همیشه خدمت خداوند رو انتخاب کرده.»

ونسان پیپش را بیرون آورد و با دقت آن را از تنباکو انباشت؛ هروقت به یکی دودقیقه وقت اضافی نیاز داشت به این ژست متوسل می‌شد. «می‌دونید، می‌خواستم انجیلی بشم و بی‌درنگ برم سرکار.»

«انجیلی شدن کار درستی نیست ونسان. اون‌ها آدم‌های بی‌سوادی‌اند و خدا عالمه چه الهیات مخدوشی رو موعظه می‌کنند. نه پسرم، کشیش‌های خاندان ون‌گوگ‌ همه فارغ‌التحصیل دانشگاه هستند. به هر روی، اول باید وسایلت رو بیرون بیاری. شام ساعت هشت.»

هنوز پیکر چهارشانه‌ی دریادار از در اتاق بیرون نرفته بود که اندوه آرامی وجود ونسان را فراگرفت. گرداگردش را برانداز کرد. تختخواب بزرگ و راحت بود، کمد لباس جادار، میزتحریر کوتاه و براق و دعوت‌گر. اما احساس راحتی نمی‌کرد همان احساسی که در برابر غریبه‌ها داشت. کلاهش را قاپید و به سرعت کنار سد به قدم زدن پرداخت. آن جا یهودی کتابفروشی را دید که نقاشی‌های چاپی جالبی را در سطل برای فروش گذاشته بود. پس از جست‌وجویی طولانی در میان آن‌ها سیزده نقاشی را انتخاب کرد، آن‌ها را لوله کرد و زیر بغل گذاشت و قدم زنان درطول بارانداز و در میان بوی قیر به سوی خانه رفت.