کتاب باریلوچه

کتاب باریلوچه اثر تحسین‌شده‌ی آندرس نئومان روایتی عمیق و تأثیرگذار از شخصیتی منفعل است که با دست و پا زدن میان گذشته، زندگی حال خود را به سوی زوال و قهقرا پیش می‌برد. این رمان که از نثری شاعرانه و زیرلایه‌هایی فلسفی برخوردار است، در سال 1999 نامزد دریافت جایزه‌ی پرمیو هرالده شده است.

درباره‌ی کتاب باریلوچه

آندرس نئومان (Andrés Neuman)، رمان باریلوچه (Bariloche) را حول محور زندگی دمتریو می‌گرداند، مردی که در شهر بوئنوس آیرس به جمع‌آوری زباله مشغول است و در کنار دوستش ال نگرو شیفت کاری صبحگاهی‌شان را پی می‌گیرد. آن‌ها هر روز در حالی کار خود را آغاز می‌کنند که شهر هنوز در سکوت و خواب است. دمتریو و ال نگرو پس از یک صبحانه‌ی مختصر به سمت مکان همیشگی‌شان روانه می‌شوند. همان جایی که پونی، روزنامه‌فروش بازنشسته به خوردن شراب قرمز مشغول است. پس از پایان شیفت کاری، دمتریو در خانه استراحت می‌کند و ال نگرو برای انجام شیفت کاری دومش دمتریو را تنها می‌گذارد.

دمتریو در تنهایی و سکوت بی‌انتهای شبانه با چیدن قطعات یک پازل پانصد تکه که تصویری از دریاچه‌ی ناهوئل هوپی در نزدیکی شهر باریلوچه است، در ذهنش به دوران کودکی خود در این شهر سفر می‌کند. زمانی که او یک پسر نوجوان بود، پدرش شغلش را از دست داد و همگی ناچار شدند از باریلوچه به پایتخت مهاجرت کنند. او با چیدن هر قطعه از پازل، آخرین تابستانش در باریلوچه را به یاد می‌آورد، آن هنگام که برای اولین بار حرارت شعله‌های عشق را در وجودش احساس کرده بود.

باریلوچه؛ شرح به دوش کشیدن رنج یک فقدان

تجربه‌ی شگفت گذشته برای همیشه خلأ بزرگی را در وجود دمتریو شکل داد و به همین دلیل بود که در هر لحظه از زندگی‌اش طالب بازسازی گوشه‌ای از آن تجربه بود. تلاشی که مدام به ناکامی رسیده است. او همچنان در تنهایی به سر می‌برد و رابطه‌ی سطحی‌اش با ورونیکا هم این فقدان را از بین نمی‌برد. این است که همیشه در دریای افکارش غوطه‌ور می‌شود بی‌آنکه واقعاً زندگی کند.

آندرس نئومان نویسنده‌ی اهل آمریکای لاتین در رمان فلسفی باریلوچه شخصیتی را به تصویر می‌کشد که رهسپار به سوی فرسودگی است و با کنار هم چیدن قطعات خاطرات، در میانه‌ی گذشته‌ای سرشار از شگفتی‌های اولین تجربه‌ها و اکنونی سراسر بدبینانه در نوسان است. اثری که با نقب زدن به زیرلایه‌های زندگی، مفاهیمی را عیان می‌کند که هر خواننده‌ای را به فکر فرو خواهد برد.

کتاب باریلوچه، این رمان فلسفی خواندنی و روان را نشر چشمه با ترجمه‌ی فرناز حائری به انتشار رسانده است.

نکوداشت‌های کتاب باریلوچه

• سرودی تأثیرگذار و لطیف، روشن‌بین و پرطنین با شاعرانگی‌ای که گاه تا مرز بی‌رحمی پیش می‌رود. (لوموند)
• کتاب باریلوچه با استادی پرداخت شده، آندرس نئومان در پیشاپیش نسل جدید نویسندگان آرژانتینی قرار می‌گیرد. (لوفیگارو)

کتاب باریلوچه برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان و رمان فلسفی خارجی علاقه دارید.
• در پی رمانی با نثر شاعرانه هستید که با روایت یک داستان، شما را به تأمل وادارد.
• می‌خواهید یکی از آثار مهم ادبیات معاصر آمریکای لاتین را مطالعه کنید.

در بخشی از کتاب باریلوچه می‌خوانیم

خلاف عادت، پیش از این‌که چیزی بخورد دوش گرفت. چشمانش را بست و گذاشت آب تمام منافذ بدنش را بگیرد و گوش سپرد به مناجات یکنواخت شیر آب. وقتی کف‌صابون می‌مالید، تنش را وارسی کرد: به نسبت چند سال پیش پشم‌و‌پیلی‌اش پرپشت‌تر شده بود، ولی پوستش قوام و شادابی سابق را نداشت؛ ران‌هایش هنوز ذوزنقه‌ای‌شکل بودند و به قدر کافی ستبر، به همین دلیل تشویق شد بیش‌تر خودش را وارسی کند؛ بساطش را دید که آویزان بود، عین لارو حشره‌ای عجیب توی خودش جمع شده بود. بیش‌تر از سر غرور تا میلی دیگر، خودش را تکان‌تکان داد بلکه لارو تنبلانه از خمودگی دربیاید. بعد دوش را بست و خودش را خشک کرد.

به جای این‌که بلافاصله غذا بخورد، مبهوت دم پنجره ایستاد، سعی کرد آن حس تندرستیِ پیش از خواب را دوباره زنده کند. آن رضایت گنگی که مهربانی را در او بیدار کرده بود و نیازهای اولیه، یعنی خوردن و خوابیدن و ریدن، را پیش چشمش خوشایند جلوه می‌داد، درعین‌حال باعث شده بود حال‌وهوای مزخرف سر صبح به چشمش احمقانه بیاید. یک‌آن درک واقعیت پشتش را لرزاند. بعد بلند شد و به آشپزخانه رفت و، مکانیکی و از سر عادت، بنا کرد به جویدن. رفت به اتاق‌خوابش تا پوتین‌های سیاه را بیاورد و واکس‌شان بزند. پیش خودش تصور کرد مشغول قشو کردنِ پهلوی کره‌اسبی خسته است و می‌شنید که پوست به آن مرهم جواب می‌دهد و حال می‌آید. برقی را که روی پوست کهنه افتاده بود دید و به نظرش آمد شانس به‌اش چشمک می‌زند. به‌دقت پوتین‌ها را پا کرد و متوجه شد چرم ازریخت‌افتاده چه‌قدر چغر است.