کتاب پسرک کتابخوان

کتاب پسرک کتابخوان نوشته‌ی علیرضا ملکی سورکوهی در مورد پسرک کتابخوانی است که هر شب پای یک درخت می‌نشیند و کتاب می‌خواند. بسیاری از حیوانات روستا دور او جمع می‌شوند و به داستان‌هایی که او می‌خواند گوش می‌دهند. یک روز پسرک دیگر نمی‌آید و حیوانات که حالا دوستان او شده‌اند نگرانش می‌شوند. حالا باید دید حیوانات روستا چه کاری برای دوستشان می‌کنند.

درباره‌ی کتاب پسرک کتابخوان

داستان کتاب پسرک کتابخوان نوشته‌ی علیرضا ملکی سورکوهی که برای کودکان انتخاب مناسبی است، همان‌طور که از نامش می‌توان حدس زد، در مورد پسرکی کتابخوان است. او که در یک روستا زندگی می‌کند، عادت دارد شب‌ها بیرون از خانه بنشیند و کتاب بخواند. پسرک قصه‌ی ما با این عادت زیبا دوستانی برای خود پیدا می‌کند. حیوانات روستا به داستان‌خوانی او علاقه دارند و هر شب دور پسرک جمع می‌شوند تا او برایشان داستان بخواند. روزی از روزها پسرک دیگر نمی‌آید و دوستانش، یعنی همان حیوانات، نگرانش می‌شوند.

هرکدام فکر می‌کنند کاری کرده‌اند که پسرک از دست آن‌ها ناراحت شده و با آن‌ها قهر کرده است. تا اینکه جغد دانایی که او هم هر شب به قصه‌های پسرک گوش می‌داد، می‌گوید بعید است پسرکی که آن‌قدر کتاب می‌خواند زودرنج باشد و حتماً مشکلی برای او پیش آمده. حیوانات با کمک یکدیگر خانه‌ی پسر را پیدا می‌کنند و به در خانه‌ی او می‌روند تا ببینند چه شده و او چرا دیگر نمی‌آید.

کتاب پسرک کتابخوان علاوه بر اینکه به طور غیر مستقیم کودکان را به کتاب خواندن تشویق کرده، به ارزش‌های پیدا و پنهان دوستی هم اشاره می‌کند. کودکان بالای 6 سال از خواندن این کتاب لذت خواهند برد و با کتاب بیشتر انس خواهند گرفت. کتاب پسرک کتابخوان را انتشارات متخصصان منتشر کرده و برای قصه‌گویی قبل از خواب یا حتی وقت گذراندن در طول روز بسیار مناسب است.

کتاب پسرک کتابخوان برای شما مناسب است اگر

• فرزند 6 تا 12 ساله‌ای دارید که می‌خواهید او را به کتابخوانی علاقه‌مند کنید.
• دوست دارید برای فرزندتان داستانی با محوریت کتاب‌خوانی تعریف کنید.

در بخشی از کتاب پسرک کتابخوان می‌خوانیم

روزهای فصل پاییز همچنان برقرار بود، اما چند شبی بود که پسرک پیدایش نبود و برای کتاب‌خواندن نمی‌آمد. حیوانات که با فرارسیدن شب به آنجا می‌آمدند تا قصه‌های او را بشنوند، نگران شدند و نمی‌دانستند که چه کنند...

جیرجیرک با ناراحتی گفت: «نکند بلایی سر دوست ما آمده باشد؟!».

سگ‌های کدخدا بلند شدند و گفتند: «محال است! ما نمی‌گذاریم کسی به او آسیب برساند!».

کرم شب‌تاب گفت: «فصل پاییز است و نور مهتاب هم ضعیف شده و شاید پسرک نور کافی برای مطالعه نداشته باشد؛ من قول می‌دهم که بیشتر نورافشانی کنم».

گربه خپل خمیازه‌ای کشید و گفت: «تقصیر این موش‌هاست؛ موش‌ها همیشه دنبال لقمه این پسرک بودند!».