کتاب ببخشید، ولی نه!: قدرت سرپیچی در دنیایی که از ما پیروی می‌خواهد

کتاب ببخشید، ولی نه! برای همان لحظه‌هایی‌ست که به‌جای نه گفتن، سکوت کردید و حرف‌هایتان را نگفته قورت دادید و به‌جای اینکه از خود دفاع کنید، با لبخندی محو و به‌زور، رضایتی ساختگی به بقیه نشان دادید. دکتر سونیتا سا در این کتاب با ادغام علم و تجربه، ریشه‌های روانی، فرهنگی و ساختاریِ این ناتوانی در نه گفتن را جراحی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه باید با جسارت و آگاهی و بدون احساس گناه یا ترس از طردشدن، مرزهای شخصی را بازتعریف کرد و در نهایت انتخابی آگاهانه و قاطع داشت.

درباره‌ی کتاب ببخشید، ولی نه!

در دنیایی که بله گفتن، بلیت ورود به حلقه‌های اجتماعی، پیشرفت شغلی و حتی مقبولیت فردی تلقی می‌شود، کتابی مثل ببخشید، ولی نه! (Defy: The Power of No in a World That Demands Yes) می‌تواند یک اعلان خطر آرام اما هوشمندانه باشد. دکتر سونیتا سا (Dr. Sunita Sah)، با پیشینه‌ای درخشان در پزشکی و روان‌شناسیِ تصمیم‌گیری، ما را به ابعاد سرکوب‌شده‌ای از ذهن بشر می‌برد که در آن «نه گفتن» نشانه‌ی ضعف یا بی‌ادبی نیست و در واقع شکلی از مقاومت در برابر فرسایش تدریجی مرزهای درونی‌مان است.

سونیتا سا به راهکارهای این کتاب به‌عنوان یک منشِ اخلاق‌مدار، یک کنش آگاهانه و گاهی حتی یک پله‌ی نجات، نگاه می‌کند. او از تمام لحظه‌های کوچک و خاموشی حرف می‌زند که به‌خاطر ناتوانی در ابراز مخالفت و بیان عقاید خود بارها آزرده‌خاطر شدیم؛ وقتی در جلسه‌ای سکوت می‌کنیم چون نمی‌خواهیم با مدیرمان مخالفت کنیم، وقتی به درمانی رضایت می‌دهیم که حس خوبی به آن نداریم، یا وقتی به مهمانی‌ای می‌رویم فقط چون نمی‌توانیم نه بگوییم... این لحظه‌ها شاید پیش‌پاافتاده یا گذرا به نظر برسند، اما کتاب به ما نشان می‌دهد که همین سکوت‌ها، تک‌تکشان خراش‌هایی بر دیوار حریم شخصی‌مان می‌شوند که با گذر زمان، ما را از خودِ واقعی‌مان دور می‌کنند و احساس نارضایتی، فرسودگی و بی‌کفایتی را در وجودمان نهادینه می‌سازند.

سونیتا سا در کتاب ببخشید، ولی نه! ابتدا ما را با لایه‌های زیرین سازوکار موافقت آشنا می‌کند؛ از فشارهای اجتماعی گرفته تا زبان بدن، از وابستگی مالی تا ترس از تنهایی. سپس، با روایت‌هایی از اتاق‌های بیمارستان، کلاس‌های درس و جلسات هیئت مدیره، نشان می‌دهد که چگونه آدم‌ها با گفتن نه، سرنوشت خود را از نو نوشته‌اند. آن‌هم در حالی که هیچ‌یک از این نه‌ها نه جایی را به آتش کشیدند و نه قهرمانانه فریاد زدند و تنها آرام، سنجیده و تعیین‌کننده حرف خود را به کرسی نشانده‌اند.

کتاب ببخشید، ولی نه! درباره‌ی بازپس‌گیری اختیار در جهانی‌ست که مدام از ما می‌خواهد نسخه‌ای دیگر از خواستِ دیگران باشیم و تمرینی برای این است که هر بار واژه‌ی نه را بر زبان می‌آوریم، یادمان باشد که هرگز خودمان را فراموش نکنیم. این کتاب با ترجمه‌ی آرسام هورداد از نشر نوین به انتشار رسیده و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.

جوایز و افتخارات کتاب ببخشید، ولی نه!

• منتخب دبیران در سایت آمازون
• پرفروش‌ترین کتاب ملی

نکوداشت‌های کتاب ببخشید، ولی نه!

• در حالی که ما دوست داریم باور کنیم که در مقابل خطا محکم خواهیم ایستاد، اغلب اوقات تردید می‌کنیم، خشکمان می‌زند یا در عمل مطابق با ارزش‌هایمان کوتاهی می‌کنیم... سونیتا سا این فرض را که سرپیچی باید نمایشی یا فوق بشری باشد، به چالش می‌کشد. (فایننشال تایمز)
• سونیتا سا نشان می‌دهد که چرا مردم باید در زندگی خود عاملیت بیشتری ایجاد کنند و دنیایی را که در آن زندگی می‌کنند تغییر دهند. (روزنامه کرنل کرونیکل)
• همه ما تجربه‌های مشابهی داشتیم و در چنین شرایطی بوده‌ایم. همه ما تسلیم شده‌ایم. خدا را شکر برای کتاب پرشور سونیتا سا که عمل و هنر امتناع را آشکار می‌کند. (گاردین)
• دکتر سونیتا سا رهبری علم انطباق و سرپیچی را بر عهده دارد. کتاب دفاعی درک ما را در مورد رضایت واقعی و مخالفت واقعی، یک بله واقعی و یک نه واقعی تغییر می‌دهد... این کتابی است که همه باید بخوانند. (دکتر رابرت بی. سیالدینی، نویسنده پرفروش نیویورک تایمز)
• اثر دکتر سونیتا سا برای هر مادر و پدری، هر زن یا هر متخصصی ضروری است. (تینا پین برایسون، نویسنده پرفروش‌ترین نیویورک تایمز)

کتاب ببخشید، ولی نه! برای شما مناسب است اگر

• در نه گفتن دچار مشکل هستید و به‌جای مخالفت، سکوت می‌کنید.
• از دفاع‌کردن از خودتان اجتناب می‌کنید و مخالفت را کاری دشوار یا خطرناک می‌دانید.
• نیاز به تعیین مرزهای شخصی دارید و از اطاعت بی‌دلیل خسته شده‌اید و می‌خواهید قاطعانه و درعین‌حال محترمانه رفتار کنید.

در بخشی از کتاب ببخشید، ولی نه!: قدرت سرپیچی در دنیایی که از ما پیروی می‌خواهد می‌خوانیم

در این مدت، مردم راهپیمایی کرده‌اند، پلاکارد به دست گرفته‌اند، دست به اعتصاب زده‌اند. و این کارها را در مقابل حکومتی اقتدارگرا، زیرنظر و نظارت فزاینده‌ی دولت و در یک محیطِ سیاسیِ به‌شدت قطب‌زده انجام داده‌اند. فشارهای قانونی و اجتماعی شورش‌کردن را به عملی به‌شدت پرآسیب و در‌عین‌حال، برای برخی، به‌شدت ضروری تبدیل کرده است.

اما شاید بپرسید: جنبش‌های اجتماعی گسترده می‌توانند تغییر ایجاد کنند؛ اما نافرمانی در مقیاس کوچک چطور؟

هر تظاهراتی از هزاران نفر که دست به راهپیمایی زده‌اند، تشکیل شده است. هر خط اعتصاب شامل صدها اعتصاب‌کننده‌ی پلاکاردبه‌دست است. هریک از آن افراد آگاهانه تصمیم می‌گیرند نافرمانی کنند و باوجود هزینه‌ها، برای آنچه بدان باور دارند، بایستند.

در مقام روان‌شناس، به انگیزه‌ها و توانایی‌های این کُنشگرانِ فردی علاقه‌مندم. چه‌چیزی به آن‌ها اجازه می‌دهد بر بی‌میلی یا فشار بیرونی غلبه کنند؟ چه‌چیزی باعث می‌شود هزینه‌های اجتماعی، پیامدهای مادی و حتی خطر برای امنیت جانی‌شان را نادیده بگیرند؟ به‌عبارت‌دیگر، وقتی تصمیم می‌گیریم نافرمانی کنیم، در سرمان چه می‌گذرد؟

وقتی به پسر نوجوانم می‌گویم قبل‌از روشن‌کردن ایکس‌باکس، تکالیفش را انجام دهد و او درست خلاف آن را انجام می‌دهد، در ذهنش چه می‌گذرد؟ آیا نافرمانی صرفاً به عملی گفته می‌شود که با باورها یا خواسته‌های شخص دیگری منافات داشته باشد؟ چگونه ممکن است تکانه یا میلِ ذاتیِ ما به نافرمانی، علیه خودمان به کار گرفته شود؟ و مهم‌تر از همه، چگونه تصمیم می‌گیریم چه زمانی بله بگوییم و چه زمانی نه؟