کتاب بی‌خود و بی‌جهت: زندگی‌نامه خودنوشت

کتاب بی‌خود و بی‌جهت با نگاهی صریح، طنزآمیز و بی‌پرده زندگی‌نامه‌‌ی خودنوشت وودی آلن را روایت می‌کند؛ از دوران کودکی در بروکلین و آغاز کار هنری‌اش تا موفقیت‌های سینمایی، همکاری با ستارگان بزرگ، روابط جنجالی و اعترافات شخصی، همه و همه در این اثر پرفروش نیویورک تایمز گرد آمده است. روایتی خواندنی برای علاقه‌مندان به سینما، هنر و زندگی‌نامه‌.

درباره‌ی کتاب بی‌خود و بی‌جهت

کتاب بی‌خود و بی‌جهت (Apropos of Nothing: Autobiography) زندگی‌نامه‌ای جذاب، صریح و گاه طنزآمیز از وودی آلن (Woody Allen) است؛ هنرمندی چندوجهی که دهه‌ها در دنیای سینما، تلویزیون، تئاتر، موسیقی و ادبیات حضوری تأثیرگذار داشته است. این کتاب فرصتی نادر است تا خواننده وارد ذهن یکی از جنجالی‌ترین و در عین حال تحسین‌شده‌ترین فیلم‌سازان معاصر شود و از نگاه شخصی او با فراز و نشیب‌های زندگی و حرفه‌اش آشنا گردد.

وودی آلن روایت خود را از دوران کودکی‌اش در بروکلین دهه 1940 آغاز می‌کند، جایی که تخیل و طنز در ذهنش ریشه دواندند. او با شوخ‌طبعی خاص خود از تجربه‌ی نوشتن در برنامه‌ی تلویزیونی معروف Your Show of Shows برای سید سزار سخن می‌گوید؛ جایی که در کنار غول‌هایی همچون مل بروکس، نیل سایمون و لری گلبرت قلم می‌زد. سپس به روزهای دشوار اجرای استندآپ کمدی در گرینویچ ویلیج می‌پردازد که توانست سنگ‌بنای سبک منحصربه‌فردش را بنا نهد.

با ورود به عرصه‌ی فیلم‌سازی، وودی آلن موفق به خلق آثاری شد که هم تماشاگران را به خنده وامی‌داشتند و هم منتقدان را مجذوب می‌کردند. فیلم‌هایی چون هانا و خواهرانش، آنی هال، پول را بردار و فرار کن و.. تنها نمونه‌هایی از گنجینه آثار او هستند که در کتاب بی‌خود و بی‌جهت با نگاهی دقیق و خاطره‌انگیز بازگو می‌شوند. او به روایت همکاری با بازیگرانی چون دایان کیتون، اسکارلت جوهانسون، اما استون و کیت بلانشت نیز می‌پردازد و از پشت‌صحنه‌ی بسیاری از فیلم‌هایش رازهایی شنیدنی فاش می‌کند.

اما این کتاب تنها به حرفه محدود نمی‌شود؛ آلن بی‌پرده از زندگی شخصی‌اش می‌گوید. او درباره‌ی روابط پیچیده‌اش با میا فارو، همسر کنونی‌اش سون-یی، فرزندانش و اتهاماتی که سال‌ها بر زندگی‌اش سایه انداخته‌اند، صحبت می‌کند. با صداقتی بی‌پرده، به موضوعات بحث‌برانگیز، از جمله اتهام جنسی از سوی دیلن فارو، پاسخ می‌دهد و احساسات واقعی‌اش را نسبت به این زخم‌ها بیان می‌کند. او با صراحت زوایای کمتر شنیده‌شده‌ای از این اتفاقات را بازگو می‌کند و نگاه تند و تلخ خود را به فضای فرهنگی و رسانه‌ای معاصر نشان می‌دهد.

کتاب بی‌خود و بی‌جهت که توسط نشر شورآفرین وارد بازار و توسط پویا بهاری خرم ترجمه شده است نه‌تنها برای طرفداران وودی آلن بلکه برای علاقه‌مندان به سینما، کمدی و زندگی‌نامه‌نویسی صریح و بی‌پرده، اثری خواندنی و ماندگار است؛‌ اثری که هم می‌خنداند، هم تأمل‌برانگیز است و هم نگاهی صادقانه به ذهن یک نابغه‌ی پیچیده می‌اندازد.

افتخارات کتاب بی‌خود و بی‌جهت

• پرفروش‌ترین کتاب در نشریه‌های نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال، یو اس ای تودی و پابلیشرز ویکلی.

نکوداشت‌های کتاب بی‌خود و بی‌جهت

• وودی آلن صدایی واقعی و صمیمی دارد. (نیویورک تایمز)
• ذهن شوخ‌طبع او کاملاً نمایان است. (فدرالیست)
• روایتی سریع، زنده و فوق‌العاده بامزه... .(کامنتری مگزین)
• سبک آلن پر از سرزندگی است. (گاردین)

کتاب بی‌خود و بی‌جهت برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب بی‌خود و بی‌جهت برای علاقه‌مندان به زندگی‌نامه‌های صادقانه، دوست‌داران سینما و طرفداران وودی آلن خواندنی است.

در بخشی از کتاب بی‌خود و بی‌جهت: زندگی‌نامه خودنوشت می‌خوانیم

من و سون-یی هیچ علاقه ای نداشتیم راجع به هم بدونیم. به نظر من یه بچه ی ساکت و کسل کننده بود و اون هم فکر می کرد مادرش من رو گیر آورده و تنها چیزی که کم دارم یه حلقه تو دماغمه. وقتی سال ها بعد در موردش صحبت کردیم، در دفاع از خودم گفتم که وقتی به آپارتمان میومدم یا بیرون از شهر بهشون سر می زدم، نشونه ای از آشفتگی و ظلم نمی دیدم. سون-یی هم توضیح داد که وقتی من نبودم اوضاع کاملاً فرق می کرد و احمق بودم که فکر می کردم میا هیچ وقت دوستم داشته چون همیشه علاقه عاطفی زیادی به دوست و همسایه ش، مایک نیکولز داشت. وقتی فهمید بعد از طلاق از همسرش آنابل، فورا ازدواج مجدد کرده خیلی داغون و افسرده شد. سون-یی من رو یه آدم داغِ بی خبر از همه جا می دونست که صرفاً یه شریک زندگی باکلاس برای میا بودم و روند شغلیش رو تسهیل می کردم.

به هر حال، برای سال ها یه لحظه هم راجع به سون-یی فکر نکردم. به قدر کافی مشغول کارم بودم. تو فیلمی به کارگردانی پل مازورسکی به اسم صحنه‌هایی از مرکز خرید بازی کردم. اینطور شنیدم که فیلم افتضاحی از آب در اومد. به دو دلیل این کار رو قبول کردم. اولیش پول بود، ولی دلیل دوم و مهمتر این بود که برای پل مازورسکی احترام زیادی قائل بودم و دلم می خواست باهاش کار کنم. معاشرت باهاش خیلی خوش می گذشت، قصه گوی عالی ای بود، همینطور یه کارگردان خوب و مردی مهربون. تونستم با بت میدلر هم که ازش خوشم میومد کار کنم. من و بت و ریچارد پرایر روز تولد مشترکی داشتیم. (که هیچ ارزشی نداره، مگر اینکه یکی از اون دیوونه ها باشین که به زایچه و طالع بینی روزها معتقده). بت بامزه و خوب بود و یه دختر کوچولو به اسم سوفی هم داشت که وقتی بزرگ شد بازیگر خوبی شد. از سوفی تو فیلم مرد بی منطق استفاده کردم و نقشش رو طولانی تر کردم چون فهمیدم استعداد خوبی در بازیگری داره. مازورسکی تازه یه پروژه ی برنده ی اسکار رو تموم کرد بود، و به هر دلیلی که بود این فیلم با من و بت، مستقیم سقوط کرد تو چاه مستراح. و به نظر خودم بازی مون بد نبود.