حرف بزنید. باور کنید کار عجیبی نیست. با دیگران سر صحبت را باز کنید و بگذارید مکالمهای ساده شکل بگیرد؛ این تنها راه شما برای بیرون آمدن از غار انزواست. کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق برای افراد خجالتی نوشته شده؛ کسانی از ترس خوب پیش نرفتن مکالمه، کلاً حرف نمیزنند. پاتریک کینگ با ارائهی پیشنهادات و راهکارهای گوناگون به ما کمک میکند تا به مهارت برقراری ارتباط دوستانه با دیگران دست بیابیم.
دربارهی کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق
حرف زدن با آدمها واقعاً کار سختی است. نمیدانیم در چه موقعیتی کدام جمله را بگوییم که بیادب، گستاخ، خنگ و... بهنظر نرسیم. میترسیم حرفی بزنیم که ناخواسته پایمان از گلیممان فراتر رود و حد خود را رعایت نکنیم، از طرف دیگر اگر کاملاً ساکت باشیم، در ذهن دیگران به فردی عبوس و منزوی تبدیل میشویم. نمیدانیم با آدمهایی که آنها را بهخوبی نمیشناسیم چگونه صحبت کنیم! اجتماعی بودن و معاشرت با دیگران آنقدر استرسزا و مخاطرهآمیز است که از خیر برقراری ارتباط میگذریم و به غار تنهایی خود پناه میبریم؛ اما خود نیز میدانیم که این بدترین راهحل ممکن برای روبهرو شدن با معضل غیر اجتماعی بودن است! کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق (Social Equations: The Formulas for Deep Friendships, Charm, Trust, and Being a People Person) بههمین منظور نگاشته شده است و پاتریک کینگ (Patrick King) کوشیده است تا خجالت و تردید را کنار بگذاریم، قایق خود را به اعماق اقیانوس جامعه بیفکنیم و سر صحبت را باز کنیم؛ اما نه بیگدار و بدون مهارت!

اکثر افرادی که احتمال دارد به دوستان ما تبدیل شوند، کسانی هستند که با ایشان بهطور مداوم ملاقات میکنیم و در یک محیط قرار داریم. در زمان کودکی نیز شانس دوستی ما با همکلاسیهایمان بیشتر از سایر کودکان بود. حال از میان 20 نفر همکلاسی چطور فقط با یک نفر دوست میشویم؟ دلیل این اتفاق «احساس نزدیکی» و حس همدلی است. فردی که در موضوعی خاص با او علایقی مشترک داریم یا جالب و فرهیخته بهنظر میرسد، کسی است که ما انتخاب میکنیم با او بیشتر معاشرت کنیم؛ اما چطور میتوانیم با او ارتباط برقرار کنیم؟ نخستین فرمولهایی که باید آنها را در نظر داشته باشیم، صبر و توجه کردن. هیچگاه نباید به فضای شخصی و حریم خصوصی کسی وارد و توقع داشته باشیم که ناگهان از مرحلهی «غریبه» به «دوست صمیمی» او تبدیل شویم. صحبتهای روزمره، قدمزدنهای کوتاه و شرکت در جلسات دستهجمعی پُلهایی هستند که میتوانیم با عبور از آنها به صمیمیت برسیم و لیست دوستان خود را گسترش دهیم. پاتریک کینگ به خوانندگان خود پیشنهاد میدهد که اگر میخواهند با فردی معاشرت کنند، از دادن جوابهای کوتاه بپرهیزند؛ گفتوگو را بهصورت پینگ پینگی ادامه دهند و دیالوگ ردوبدل کنند. کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق جدولهای گوناگونی را طراحی و فرمولهای مختلفی را برای برقراری ارتباط با دیگران ارائه داده کرده است؛ فرمولهایی همچون «موضوع + جنبهای جذاب و گیرا از آن موضوع = یک داستان جالب» و نزدیکی + تناوب + زمان + شدت = دوستی.
یکی از معضلاتی که روابط بین فردی را نابود میکند، ناتوانی در همدلی کردن است. هنگامی که فردی بهسراغ ما میآید و از مشکلاتش میگوید، نمیدانیم چه واکنشی نشان دهیم و چه جملهای بگوییم که حال او را بهتر کنیم. از یک طرف نمیخواهیم واکنش بدی نشان دهیم و از سوی دیگر قصد نداریم نسبت به رنج طرف مقابل بیتفاوت باشیم. همدلی کردن مراحل گوناگونی دارد اما نخستین کاری در این فرایند باید انجام شود، خوب گوش دادن است. ما باید بهدقت به مشکلات دوستانمان گوش دهیم تا متوجه شویم دقیقاً از چه چیزی ناراحت هستند؛ سپس بهتر است از جملاتی استفاده کنیم که باعث آرامش آنها میشود و از ارائهی راهکارهای هیجانی که ممکن است خشم و غم ایشان را بیشتر کند، بپرهیزیم. کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق میکوشد تا از برقراری ارتباط با دیگران نترسیم و بتوانیم در عرصههای شخصی و حتی حرفهای، گفتوگو را تا رسیدن به نتیجهای مطلوب ادامه دهیم.
کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق با ترجمهی احمدرضا مختاری در انتشارات یوشیتا منتشر شده است.
فرمولهای کتاب جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق برای چه کسانی مناسب است؟
جملههایی که دوست داریم بر زبان آوریم و به دیگران بگوییم، صرفاً در ذهنمان طنینانداز میشوند، زیرا از حرف زدن با دیگران خجالت میکشیم. دوست داریم به فردی اجتماعی تبدیل شویم اما چطور و چگونه؟ کتاب فرمولهای کتاب جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق برای پاسخ دادن به همین پرسش نگاشته شده و قصد دارد با ایدهها و پیشنهادات گوناگون ما را از فردی منزوی و شرمگین، به شخصی برونگرا و اجتماعی تبدیل کند.
در بخشی از کتاب فرمولهای جذابیت و اجتماعی شدن و رسیدن به دوستیهای عمیق میخوانیم
یک گفتوگوی خوب باید دوطرفه باشد. یک گفتوگوی خوب مثل رقصی دونفره است که طرفین آن باید به یکدیگر اجازۀ ابراز وجود بدهند. برای اینکه بتوانید همصحبت خوبی باشید، باید کنجکاوی و سخاوت را در وجود خود پرورش دهید. یکبار به یک مهمانی رفته بودم و با خانمی صحبت میکردم که اولینبار بود با او آشنا میشدم. بعد از آشنایی با این خانم تصمیم گرفتم با او طوری رفتار کنم که انگار مهمترین آدم در تمام دنیاست؛ یعنی میخواستم با تمام وجودم به حرفهای او گوش بدهم، از او سؤالهای هوشمندانه بپرسم و تمام تلاشم را بکنم تا او احساس درکشدن و شنیدهشدن کند. همین موضوع باعث شد که در طول مکالمۀ یک ساعتهام با او حتی یک کلمه هم نگویم. زمانی که با این خانم خداحافظی کردم، او لبخندی زد و جملهای را گفت که هنوز هم برای من خندهدار است: «میدونی، فکر میکنم تو یکی از جالبترین آدمهایی هستی که توی عمرم دیدم!»
شما ممکن است از جملهای که این خانم به من گفت، هر برداشتی داشته باشید؛ اما من از این جمله چنین برداشتی داشتم: تمام چیزی که من سعی داشتم در این مکالمه به آن برسم، درست همان لحظهای برای من امکانپذیر شد که تلاشم برای رسیدن به آن را بیخیال شده بودم! عدم میل به گوشدادن به دیگران (یا عدم توانایی در آن) اغلب اوقات از استرس منشأ میگیرد. در واقع دلیل این موضوع میتواند نگرانی درمورد این باشد که همیشه باید حرف بزنیم، همیشه چیز مهم یا جالبی برای گفتن داشته باشیم و همیشه موقعیتمان را به دیگران نشان دهیم و از آن دفاع کنیم. درحالیکه برای داشتن یک گفتوگوی لذتبخش هیچکدام از این موارد ضروری نیستند.
بله



























