بله
منشأ بسیاری از مشکلات جسمانی و بیماری‌ها، روان آشفته و افکار آسیب‌زننده هستند. اما بیماری‌های روانی ناشی از عدم توجه کافی به بدن نیز وجود دارند. کتاب وشت حرکت درمانی نوشته‌ی بانی میکومز، به اهمیت نقش بدن در سلامت روان و ارتباط آن با یکی از زیرشاخه‌های هنر درمانی یعنی رقص درمانی پرداخته است.
درباره‌ی کتاب وشت حرکت درمانی
برای داشتن زندگی باکیفیت و کنترل سلامت روان، ارتباط مؤثر میان ذهن، روح و بدن ضروری است. در این میان نقش بدن به‌عنوان اهرم حرکتی و ابزار عملی ساختن آنچه در ذهن و روح اتفاق می‌افتد، بسیار حائز اهمیت است. بنابراین همواره باید متوجه هماهنگی میان این سه و نقش این مهم در زندگیمان باشیم. بانی میکومز (Bonnie Meekums) در کتاب وشت حرکت درمانی (Dance Movement Therapy) با زبانی جدید از تعامل بدن و ذهن می‌گوید و آن را به هنر که دارای ابعاد ذهنی و عینی بسیاری است، پیوند می‌زند. او عنوان می‌کند که در سال‌های اخیر به دلیل شرایط سخت زندگی و رویدادهای ناگوار همگانی از جمله کرونا، نیاز به محرکی بیرونی برای بازگرداندن انگیزه و نشاط به زندگی بیش از پیش احساس می‌شود. رقص موضوع بحث‌برانگیز و جذابی است که در این کتاب به‌عنوان راهی برای بهبود سلامت روان مورد بررسی قرار گرفته و به جنبه‌های درمانی آن پرداخته شده است.
مبانی تئوریک رقص یکی از لازمه‌های ورود به جهان DMT (حرکت/رقص درمانی) است. کتاب وشت حرکت درمانی با تعاریف اولیه از مقوله‌ی رقص آغاز می‌شود و سپس مسیر را به نقش روان درمانگرانه‌ی آن و سپس همگرایی احساسی، ادراکی، فیزیکی و اجتماعی در فرد پیوند می‌زند. هنر درمانی همواره مورد توجه روان درمانگران و هنرمندان بوده است. حرکت/رقص درمانی گرچه به طور مستقیم با ابزار تولید اثر هنری ارتباط ندارد، با این وجود زیرشاخه‌ای از هنر به حساب می‌آید و به دلایلی از دیگر شاخه‌های هنر درمانی متمایز می‌شود. بدن خود تبدیل به اثر هنری شده و حرکت خود بخشی از فرایند تولید هنر می‌شود. برای این منظور بانی میکومز به سراغ استعاره‌ها رفته و از استعاره‌های حرکتی به‌عنوان شکلی از ارتباط غیرکلامی که بینشی ارزشمند درباره‌ی رفتار، باورها و تعاملات و روابط اجتماعی می‌دهند یاد می‌کند.او همچنین استعاره‌ی حرکت و حافظه‌ی بدن را با مبانی روانشناسی فروید در حوزه‌ی ناخودآگاه پیوند زده و به طرح ارتباطی جذاب میان این دو می‌پردازد.
برای ورود به فرایند حرکت/رقص درمانی و بهره‌گیری مناسب از آن، در نظر گرفتن شرایط ایمنی درمانگر و مددجو نیز ضروری است. در کتاب وشت حرکت درمانی اصول تکنیکی لازم برای تجربه‌ی تمام و کمال DMT (حرکت/رقص درمانی) عنوان شده و به شرح تمرینات عملی مورد نیاز آن پرداخته می‌شود.
این کتاب توسط سیده فرخنده پورنصرانی ترجمه شده و به همت انتشارات حتمی در مجموعه‌ی آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.
نکوداشت‌های کتاب وشت حرکت درمانی
- بانی میکومز همزمان که به «چگونه» و «چرای» روان‌درمانی می‌پردازد، نمونه‌های واقع‌گرایانه از افرادی ارائه می‌دهد که زندگی‌هایشان از حرکت/رقص درمانی سود برده است. باعث افتخار من است که این کتاب را توصیه کنم. (دایان دولیکای، رئیس انجمن رقص درمانی آمریکا)
- این کتاب نقطه‌ی شروع بسیار مفیدی برای کارآموزان DMT است، یا برای کسانی که در سایر هنر درمانی‌ها یا حرفه‌های مرتبط با آن آموزش می‌بینند یا تمرین می‌کنند و می‌خواهند مروری بر نظریه‌ها و روش‌ها در DMT داشته باشند. برای کسب تجربیات بیشتر پزشکان و محققان DMT، این کتاب مقدمه‌ای بر نظریه‌های خلاقیت و نقش مفهوم استعاره‌ی حرکت را به‌عنوان مبنایی برای بخش تئوری و عملی DMT ارائه می دهد. بین نظریه و رویکرد میکومز و نظریه‌های روان‌شناختی که بر توسعه‌ی DMT تأثیر گذاشته‌اند، ارتباط و زمینه‌سازی دائمی وجود دارد. آنچه در این کتاب مهم است اذعان به این موضوع است که DMT یک عمل روان درمانی منحصر به فرد با یک نظریه و روش متمایز مبتنی بر تعامل درونی بین حرکت، فرآیند خلاق و روانشناسی است. (مقاله‌ی بدن، حرکت و رقص در روان درمانی)
- بانی میکومز از هدف خود برای کمک به توسعه‌ی DMT فراتر رفت. کتاب او به‌عنوان یک راهنمای تسریع‌کننده برای تمام متخصصان سلامت که به دنبال فرآیندهای خلاقانه در درمان هستند عمل می‌کند. میکومز چارچوبی نوآورانه برای DMT فراهم می‌کند و مراجع و توصیه‌های کافی را برای مطالعه، تحقیق و تمرین مبتنی بر شواهد بیشتر ارائه می‌دهد. من مشتاقانه این کتاب را به هنر درمانگران خلاق، متخصصان این حوزه و به‌ویژه به کارآموزان و فعالان رقص درمانی به‌عنوان یک منبع و راهنمای حرفه‌ای توصیه می کنم. (ماریا بریگنولا لی، هنر در روان درمانی)
کتاب وشت حرکت درمانی برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه‌ی این کتاب به علاقه‌مندان حوزه‌ی هنر درمانی و روان درمانگران توصیه می‌شود.
در بخشی از کتاب وشت حرکت درمانی می‌خوانیم
رقص به مثابە یک تجربە‌ی بصری و غیربصری چندوجهی و جدا از حیطە‌ی هنری، زمانی که از آن در بستر درمانی استفاده می‌شود فرصت‌های بسیاری را برای افراد به جهت آشنایی با روش‌های نوین خودشناسی، تقویت مشارکت‌ها، افزایش اعتمادبه‌نفس، پذیرش ریسک و تغییر حس نسبت به خود و به طور کلی افزایش کیفیت روحی و روانی در زندگانی فراهم می‌کند. یکی از پیامدهای برجستە‌ی این حوزه، صداقت در زبان بدن است. زیرا بدن به واسطە‌ی ارتباط با اشیای پیرامون خود نمی‌تواند دروغ بگوید و گاهی با بداهه‌پردازی و بروز علائم فیزیکی احساسات و عواطف را نشان می‌دهد.
