کتاب تصویر مادر در قاب جوانی

در کتاب تصویر مادر در قاب جوانی نوشته‌ی فریدریش کریستیان دلیوس، یک روز از زندگی زنی جوان روایت می‌شود که در دوران جنگ جهانی دوم، تنها و باردار در رم قدم می‌زند. این داستان درخشان با نثری شاعرانه، لحظه‌های اندوه و امید را به هم می‌بافد و تصویری ملموس از زنانی می‌سازد که در سکوت و دور از جبهه‌ها، جنگ را تاب می‌آورند.

درباره‌ی کتاب تصویر مادر در قاب جوانی

زنی جوان در روزی آرام و آفتابی از ژانویه‌ی سال 1943، باردار و تنها در خیابان‌های رم قدم می‌زند. جنگ جهانی دوم در اوج خود جریان دارد و مردان به جبهه‌ها فرستاده شده‌اند. زن که همسرش در شمال آفریقا به سر می‌برد، با قدم‌های محتاط و نگاهی پر از تردید در شهری بیگانه پیش می‌رود. هر قدمی که برمی‌دارد، رم بزرگ‌تر و غریبه‌تر به نظر می‌رسد. تصویر مادر در قاب جوانی (Bildnis der Mutter als junge Frau)، نوشته‌ی فریدریش کریستیان دلیوس ( Friedrich Christian Delius)، روایتگر این روز کوتاه اما بی‌انتها است.

داستان کتاب ساده آغاز می‌شود؛ زن جوان، نامش هیچ‌گاه گفته نمی‌شود، از خانه‌ی امن خود در بیمارستان تحت نظر راهبه‌های آلمانی بیرون می‌زند. قصد او، رفتن به کلیسایی در آن سوی شهر برای شنیدن کنسرتی از موسیقی مذهبی است. اما این پیاده‌روی به سفری درونی و بیرونی تبدیل می‌شود؛ سفری که نه‌فقط خیابان‌های رم را، بلکه خاطرات، احساسات و دنیای ذهنی او را روشن می‌کند. قدم به قدم با او همراه می‌شویم، از جملات پزشک ایتالیایی که تشویقش می‌کند «راه برو، راه برو» در مواقع غلبه‌ی درد حاملگی، تا فکرهای پراکنده‌ای که میان خانه‌ی والدینش در آلمان و جبهه‌ای که همسرش در آن می‌جنگد، می‌چرخد.

فریدریش کریستیان دلیوس به‌سادگی از زندگی روزمره‌ی زنی جوان می‌نویسد، اما در این روزمرگی، جهانی پر از دلهره، امید و انتظار شکل می‌گیرد. زن به همسرش فکر می‌کند، به مادرش، به آینده‌ای که قرار است با کودکی که در راه است تجربه کند. نگاه او به ساختمان‌ها، به مردم رم و حتی به تابلوی «Vincere» که در خیابان‌ها تبلیغ می‌شود، پر از تناقض است. او همزمان شکرگزار آرامش رم و نگران از دوری همسرش است.

ترجمه‌ی روان محمود حدادی و انتشار این کتاب از سوی نشر افق، فرصتی است تا خوانندگان فارسی‌زبان با اثری مواجه شوند که ظرافت زبان و عمق نگاه انسانی را به‌ شکلی یکپارچه ارائه می‌کند. کتاب تصویر مادر در قاب جوانی رمانی است که از سکوت حرف می‌زند؛ سکوت زنی که در میانه‌ی شهری غریبه و جنگی بی‌پایان، به راهش ادامه می‌دهد. اگرچه زمانه، چالش‌های بزرگی پیش پای او قرار می‌دهد، اما امید و صبوری‌اش او را به حرکت وامی‌دارد. این روایت کوتاه اما پرمفهوم، نگاهی تازه به انسانیت در دوران آشوب دارد و هر خواننده‌ای را تا مدت‌ها در فکر فرو می‌برد.

نکوداشت‌های کتاب تصویر مادر در قاب جوانی

• تصویری بزرگ از زمان در فضایی کوچک. (فاز دات نت)
• کشش و انعطاف روایت در کتاب تصویر مادر در قاب جوانی حیرت‌انگیز است. (دی ولت)
• شاهکاری از ظرافت و نگاهی تیزبین به تاریخ. (نویه زورشر زایتونگ)
• فریدریش کریستیان دلیوس روایتی شگفت‌انگیز برای ما دارد. (زوددویچه تسایتونگ)
• شاهکاری کوچک؛ نامه‌ای عاشقانه به شهر رم و مادر. (دی تسایت)

کتاب تصویر مادر در قاب جوانی برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به داستان‌های تاریخی، عاشقان ادبیات آلمان و کسانی که مرور روایت‌های جنگ جهانی را از زاویه‌ای انسانی دوست دارند، مناسب است.

در بخشی از کتاب تصویر مادر در قاب جوانی می‌خوانیم

از روزهایی که او دوازده‌ساله بود، پیشوا رایشِ آلمان را از یک پیروزی به یک پیروزیِ افتخارآمیز دیگر هدایت کرده بود و او تا آن جا که به یاد داشت فقط پیروزی در کار بود، فتح، جشن و هلهله، ‌ و به شکرانه‌ی موفقیت‌های سیاسی و نظامیْ، مراسم دعا، و فقط در صورت پیروزی بود که شوهرش می‌توانست زود برگردد، اما وقتی در همه‌ی جبهه‌ها فقط‌و‌فقط خطر شکست بود، شوهرش هم از او دور می‌ماند، پیوسته بیشتر در خطر مرگ و خود او هم باید انتظاری درازتر می‌کشید.

بدون پیروزی چه بر سر آلمان زیبا می‌آمد، دنباله‌ی این فکر را نباید می‌گرفتی، چنین فکری ممنوع بود، پس آن را از سر به ‌در کرد و در همان حال که آرزوهایش رو به جنوب، رو به آفریقا به پرواز درمی‌آمدند، کاخ و باروی وارتبورگ پیش چشمش آمد، انگاری که تپه‌ماهور شهر رم منظرهایی از تپه‌ماهورهای جنگل تورینگن بر گِردِ این پناهگاه مارتین لوتر بودند و بام و بناهای رمی چشم‌اندازی از سبزی جنگل‌های تورینگن و ویلاهای روی پشته‌ی چیانیکولو هم نمایی از خانه‌های شهر آیزناخ، هیچ‌چیز در این میان قابل مقایسه نبود و بااین‌حال وارتبورگِ زیبا، سرافراز و آلمانی با برج‌ها، دروازه‌ها، کنگره‌ها و ردیف پنجره‌هایش در آن حصار بلند و بنای طویل یکباره کاملاً نزدیک بود، نزدیک این مقصد اولین گردش مشترک او وقتی که عشق دو سال و سه ماه پیش در دلش جوانه زد.

پسری که او دو سال تمام به هوای قرار منتظرش گذاشته بود، به‌جای نشستن در کافه تیگس پیشنهاد داد که بیاید گردش‌کنان به وارتبورگ بروند و این اولین ساعت آشنایی‌شان در سایه‌ی درخت‌های لاریکس، بلوط و راش پیاده‌روی‌ای خجولانه و رسمی بود رو به بلندی بارویی که به‌دست لوتر تقدس یافته بود و گفت‌وگوهایی خشک درباره‌ی تحصیلات خودش و دوران سربازی او و خانواده‌هاشان در پیش چشم‌انداز فراخ برج جنوبی این بارو در راه رستوران زنگرویزه و نشستن در پای قهوه در هوای آزاد و دل‌انگیز پاییزی.