بله
امیدواری نیرویی حیاتی است که به انسان توان ادامه دادن در سخت‌ترین لحظات زندگی را می‌بخشد و مسیر رشد و موفقیت را هموار می‌سازد. در این راستا، حمید نادری در کتاب امید به زندگی این مفهوم را از دیدگاه‌های روانشناختی، فلسفی و دینی بررسی می‌کند. این اثر راه‌های تقویت امیدواری و افزایش میزان رضایت از زندگی، تأثیرات امیدواری در زندگی و بسیار فراتر از این‌ها را شرح می‌دهد.
درباره‌ی کتاب امید به زندگی
امید حالتی ذهنی و احساسی است که در آن فرد به آینده‌ای مطلوب باور دارد و انتظار دارد که اتفاقات مثبتی رخ دهد. امید نه فقط یک احساس، بلکه یک نیروی انگیزشی است که به انسان کمک می‌کند در مواجهه با مشکلات، انگیزه و جهت داشته باشد. روانشناسان مختلفی چون اشنایدر، اریکسون، اریک فروم و... درباره‌ی امید نظریه‌پردازی کرده‌اند و معیارها و مؤلفه‌های گوناگونی برای آن برشمرده‌اند. از دیگر سو، فلاسفه و اندیشمندان مسلمان نیز درباره‌ی امید داشتن در زندگی ایده‌پردازی کرده‌اند. حمید نادری در کتاب امید به زندگی این مفهوم را از ابعاد مختلف روانشناسی و فلسفی می‌کاود و دیدگاه برخی از متفکران مسلمان را نیز در این زمینه مطرح می‌کند.
یکی از مفاهیمی که در این کتاب مطرح می‌شود، امیددرمانی است. امیددرمانی رویکردی نوین در روان‌درمانی است که بر پایه‌ی نظریه‌ی امید چارلز اشنایدر بنا شده و هدف آن افزایش انگیزه، هدف‌گذاری مؤثر و تقویت نگاه مثبت به آینده در مراجعان است. امیددرمانی امید را یک نیروی روانی قابل آموزش، تقویت و بازسازی می‌دانند که مراجعان باید یاد بگیرند چگونه اهداف معنادار تعیین کنند، مسیرهای رسیدن به آن‌ها را شناسایی کنند و با وجود موانع، انگیزه و اراده‌ی خود را حفظ کنند. بر این اساس، در کتاب امید به زندگی، حمید نادری انواع امید، ابعاد گوناگون امید، مراحل رشد و تحول امید در انسان را در سه فصل شرح می‌دهد و شاخص‌هایی برای سنجش کیفیت زندگی و میزان رضایت از زندگی معرفی می‌کند.
در مجموع، این کتاب منبعی جامع، مختصر و مفید است که می‌تواند درگاهی برای ورود و آشنایی به مبحث امیدواری در زندگی باشد. کتاب امید به زندگی را انتشارات شاپرک سرخ منتشر کرده است.
کتاب امید به زندگی برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب برای کسانی که به دنبال درک عمیق‌تر مفهوم امید و نقش آن در زندگی هستند، مناسب خواهد بود.
در بخشی از کتاب امید به زندگی می‌خوانیم
زندگی انسان، خوشی‌ها و ناخوشی‌هایی دارد و بسیاری از آن‌ها، پس از تلاش زیاد قابل پیشگیری و برطرف کردن است. امید در انسان نیروی مقاومت می‌آفریند، تلخی‌ها را شیرین می‌کند و سختی‌ها و حتی مرگ را در نظر او بی اهمیت جلوه می‌دهد. از نظر روانشناسان بیشتر بیماری‌های روانی که ناشی از ناراحتی‌های روحی و تلخ زندگی است، در افراد بی ایمان و ناامید دیده می‌شود. هر چه فرد امیدوارتر و باایمان‌تر باشد، از این بیماری‌ها محفوظ‌تر است و به دلیل بی ایمانی و ناامیدی در این عصر است که بیماری‌های عصبی و روانی رواج یافته است.
با افزایش میزان امید و ایمان در زندگی افراد، آن‌ها این توانایی را می‌یابند که در شرایط گوناگون به گونه‌ای مناسب رفتار نموده و از مسیر تعادل خارج نشوند و در نتیجه در برابر شرایط اجتماعی و اقتصادی نامناسب از خودشان بردباری نشان داده و بر اساس تعالیم وحیانی و الهی رفتار نمایند. در واقع، افراد امیدوار سلامت روان بیشتری نسبت به افراد بی‌ایمان و ناامید دارند.
افرادی که حساسیت مذهبی بالایی دارند، نسبت به آینده، زندگی و رهایی از مشکل‌های موجود امیدوارتر هستند و زندگی خود را با آرامش و بهداشت روانی مطلوبی می‌گذرانند و در این میان نقش توکل به خدا در امیدواری و برطرف کردن اضطراب‌ها مهم است.
سازوکار ایمان و امید در زندگی در حل مشکل‌های روانشناختی و سازش یافتگی بر عوامل متعددی مبتنی است که از آن جمله می‌توان به تسهیل‌های اجتماعی، معنادهی به زندگی، تشویق و تنبیه، آیین‌های مذهبی، پرورش عقلانی، هویت بخشی، نظم اجتماعی و فردی اشاره کرد.
