کتاب زن عقدی

کتاب زن عقدی نوشته‌ی ابیوسه نیکول داستان زوجی است که مدت‌هاست با یکدیگر عقد هستند، اما همین که با یکدیگر عروسی می‌کنند روابط و رفتار هریک عوض می‌شود و دچار دگرگونی‌ای در رابطه‌ی خود می‌شوند. آن‌ها به عادت‌های روزمره دچار می‌گردند و برای خلاصی از این روزمرگی باید به‌دنبال راه چاره‌ای باشند.

درباره‌ی کتاب زن عقدی

داستان کتاب زن عقدی (The Truly Married Woman) درباره‌ی زوجی به نام آیایی و آیو است که دوازده سال است با یکدیگر زندگی می‌کنند و هنوز ازدواج نکرده‌اند. آیایی همیشه مترصد فرصتی برای امکان ازدواج و مراسم عروسی بوده و آیو نیز درصدد بوده تا هرچه زودتر به‌طور رسمی با یکدیگر ازدواج کنند. آن‌ها در شهرکی آفریقایی زندگی می‌کنند و زندگی‌ای گرم و صمیمی با یکدیگر دارند؛ سه فرزند دارند و نقش پدر و مادر را به‌خوبی انجام می‌دهند، تااین‌که گروهی سه نفره از مبلغان مسیحی از آمریکا وارد زندگی این دو می‌شوند و آن‌ها را به برگزاری مراسم ازدواج ترغیب می‌کنند؛ در نهایت، آن‌ها با رعایت سنت کلیسا با هم ازدواج می‌کنند و مخاطراتی زیادی را به جان می‌خرند. نقطه‌ی عطف داستان پس از ازدواج رخ می‌دهد که دیگر شرایط این دو مانند گذشته نیست، بلکه حتی رفتار و برخوردشان با یکدیگر متفاوت می‍‌شود و شکلی جدید به خود می‌گیرد.

کتاب زن عقدی نوشته‌ی ابیوسه نیکول (Abioseh Nicol)، به شکلی استعاری و گاه مستقیم نقش جنسیت و وظایف اجتماعی را مطرح می‌کند. نقش‌پذیری اجتماعی موردی است که به‌خوبی در این داستان نمایان است. ابیوسه نیکول در این داستان، وظایف آیو را نیز به‌خوبی بیان می‌کند و نشان می‌دهد که چطور خود او نیز به آن‌ها واقف است. آیایی به مسائل مالی ازدواج نگاه می‌کند و برای او مراسم ازدواج نمادی از تشریفات هزینه‌بر است؛ اما برای آیو ازدواج رسمی چیزی فراتر از یک تشریفات یا کاغذبازی اداری است؛ او از دید اجتماع وظایفی دارد وباید انتظاراتی را برآورده کند که تا قبل از ازدواج رسمی نمی‌تواند به آن‌ها فکر کند.

ابیوسه نیکول در زن عقدی نگاهی نقادانه به روابط، تشریفات، سنت، نقش‌های تثبیت‌شده‌ی جنسیتی در اجتماع، باورها و عقاید قدیمی دارد. او از کوچک‌ترین جزئیات برای ایجاد پیام و البته نقد خود از وضعیت استفاده می‌کند و این سبب یکدستی و انسجام متن می‌شود؛ به‌طوری‌که خواننده هنگام مطالعه‌ی کتاب ناخودآگاه نگاهی نقادانه را به این رسم و رسومات لحاظ می‌کند.

کتاب زن عقدی نوشته‌ی ابیوسه نیکول است که با ترجمه‌ی حسن ملکی ذیل مجموعه‌ی تجربه‌های کوتاه منتشر شده است.

درباره‌ی مجموعه‌‌ی تجربه‌های کوتاه

مجموعه‌ی تجربه‌های کوتاه، داستان‌ها و یا نمایشنامه‌هایی کوتاه‌اند که توسط نشر چشمه برای نشست‌ها و فرصت‌های اندک در نظر گرفته‌ شده‌اند تا شما در خلال کار و فعالیت‌های دیگرتان کتاب را از یاد نبرید؛ البته باید اشاره کرد که این مجموعه با دقت فراوان انتخاب ‌شده است تا ضمن کوتاه بودن، اثر زیادی بر شما بگذارد و روح‌تان را تازه کند. این مجموعه برای شماست تا از فرصت‌های اندک بهره‌ی تمام را ببرید.

کتاب زن عقدی مناسب چه کسانی است؟

این کتاب به تمامی علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاهِ کلاسیک پیشنهاد می‌شود.

با ابیوسه نیکول بیشتر آشنا شویم

دیویدسون سیلوستر هکتور ویلوبی نیکول، با نام ادبی ابیوسه نیکول، در چهاردهم سپتامبر 1924 در باتورست، سیرالئون به دنیا آمد. او یک دیپلمات، پزشک، نویسنده و شاعر بود و توانست در رشته‌های هنر، علم و بازرگانی مدارک تحصیلی بگیرد و به علم، تاریخ و ادبیات کمک کند. در سال 1947، او با مدرک کارشناسی در علوم طبیعی از دانشگاه کمبریج فارغ‌التحصیل شد. ابیوسه اولین سیاه‌پوست آفریقایی بود که فارغ‌التحصیلی با نشان درجه‌یک افتخار را کسب کرده بود.

در بخشی از کتاب زن عقدی می‌خوانیم

عکس‌هاى خانوادگى را که روى میز دمرو افتاده بودند سرپا کرد. رمان‌هاى غرب وحشى و مجله‌هاى عشقى را از اتاق پذیرایى برداشت و به جاى آن‌ها نسخه‌ئى قدیمى از سیر یک زایر جان بانیَن و یک کتاب دعا گذاشت، معتقد بود به دکوراسیون خانه بُعد فرهنگى و مذهبى مى‌دهد. یک‌دفعه یاد گیلاس‌هاى شراب و زیربشقابى‌هاى تبلیغ آب‌جو افتاد، آن‌ها را گذاشت زیر نیم‌کت. تا آیایى و میهمانان برسند، فقط فرصت کرد لباس رسمى یک‌شنبه‌هایش را بپوشد و یک حلقه‌ى ازدواج از هم‌سایه قرض بگیرد. سرپرست که قبلاً اتاق را دیده بود با دیدن تغییرات آن و لباس و حلقه‌ى آیو تقریباً جا خورد. اما به روى خود نیاورد. آیو معرفى شد و کمى انگلیسى صحبت کرد. آیایى از این قضیه خیلى خوش‌اش آمد. بچه‌ها هم عوض شده‌ بودند، لباس یک‌شنبه تن‌شان رفته بود و صورت‌شان شسته و موهاشان شانه شده بود.

اولسن کیفور بود و اصرار داشت براى نشریه‌ى جهاد عکسى بگیرند. آیو نوشیدنى‌ها را آورد و تعارف کرد و سپس متواضعانه عقب کشید و مردان را به حال خود گذاشت تا به مباحث جدى بپردازند. اولسن تا آن‌موقع داشت با شور و اشتیاق از قریب‌الوقوع‌بودن ظهور مجدد مسیح سخن مى‌گفت و به آیایى پیشْ‌نهاد مى‌کرد به کسوت شماسّى در آید.

دیدار به‌خوبى‌وخوشى پایان گرفت و میسیونرها رفتند به کشتى‌شان برسند. با توضیحات به‌موقع سرپرست، مبنى بر این‌که استفاده از مواهب نهادهاى غیردولتى براى مستخدمان کشورى سخت برخلاف مقررات دولت است، آیایى از ورود به مناصب روحانى رست. براى این‌که آیایى را از آن مخمصه برهاند حتى از این هم فراتر رفته و گفته بود که چنین تخلفى ممکن است به جریمه یا زندان منجر شود. و جوان‌ترینِ میسیونرها با ناراحتى گفته بود: «اون‌وقت شماها هِى بگویید مظالم استعمار.»