کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت الله مهرآوران

کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت الله مهرآوران، متشکل از چهارده نمایشنامه است که او در طول نزدیک به پنجاه سال آن‌ها را نوشته. متن‌های این مجموعه فضاهای مختلفی دارند و از حال‌و‌هوای جنگ تا درام‌های مدرن را دربرمی‌گیرند. «غربت»، «هنرپیشه هملت» و «خطر مجسمه عبید جدی است» از جمله نمایشنامه‌های این کتاب هستند که پیش‌تر به روی صحنه رفته‌اند.

درباره‌ی کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت‌ الله مهرآوران

عزت‌الله مهرآوران یکی از بازیگران مطرح تلویزیون بود که عموماً به خاطر سریال‌های طنزش شناخته می‌شود. اما او به نویسندگی هم علاقه‌ی زیادی داشت و به شکل مستمر نمایشنامه می‌نوشت. تعدادی از نمایشنامه‌های او در طول این سال‌ها توسط خودش یا دیگران در شهرهای مختلف، از اهواز تا تهران به روی صحنه رفته‌اند. اما از میان همه‌ی این نمایشنامه‌ها، فقط تعداد انگشت‌شماری سال‌ها پیش چاپ شده بودند و خیلی از دوستداران مهرآوران هیچ دسترسی‌ای به نوشته‌های او نداشتند. کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت‌ الله مهرآوران است که هم شامل متون پیش‌تر منتشر‌شده‌ی او می‌شود و هم دربردارنده‌ی نمایشنامه‌های دیگری است که قبلاً هرگز چاپ و خوانده نشده بودند.

کتاب حاضر چهارده نمایشنامه را دربرمی‌گیرد که از ابتدای دهه‌ی 1350 تا اواخر دهه‌ی 1390 نوشته‌ شده‌اند. این متن‌ها فضاها و ژانرهای مختلفی را نشان می‌دهند. مهرآوران در جوانی ساکن جنوب بود و به همین‌ خاطر نمایشنامه‌هایی که در آن برهه نوشته تحت تأثیر داستان‌های بومی و محلی آنجا نگاشته شده‌اند؛ مانند نمایشنامه‌ی «مروارید». اما پس‌ از آنکه به تهران نقل‌مکان می‌کند، به درام‌های شهری روی می‌آورد و تلاش می‌کند مدرن‌تر بنویسد. نمایشنامه‌های «هنرپیشه هملت» و «لیدی مکبث من» محصول این دوره هستند که در آن‌ها سعی کرده روایت خود را از متون معروف شکسپیر ارائه دهد. نمایشنامه‌ی «رکاب» هم در ژانر جنگی نوشته شده و به حوادث زمان جنگ ایران و عراق می‌پردازد. با وجود پراکندگی ژانرها و فضاها، نقاط مشترکی هم در همه‌ی آثار کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت‌ الله مهرآوران هست که آن‌ها را به هم نزدیک می‌کند. یکی از این نقاط، علاقه‌ی مهرآوران به اساطیر ایرانی است که از آن‌ها به شیوه‌های مختلف استفاده می‌کند. او سال‌ها درمورد شاهنامه مطالعه داشت و تحت تأثیر آن بود. در خیلی از آثار این مجموعه هم دائماً به شاهنامه ارجاع می‌دهد و از شخصیت‌ها و داستان‌هایش بهره می‌برد. زبان ادبی و قدرتمند، و دیدگاه انتقادی و اجتماعی از دیگر ویژگی‌هایی است که در این نمایشنامه‌ها به چشم می‌خورند.

«خطر مجسمه عبید جدی است»، «طومار حیرت به خط غبار» و «لال بهیگ» نمایشنامه‌هایی هستند که عزت‌الله مهرآوران در دهه‌ی 1350 نوشته. نمایشنامه‌ی دیگر مجموعه‌ی پیش‌رو، «غربت» است که در دهه‌ی 1360 نوشته شده و در دهه‌ی 1370 به روی صحنه رفته. «نفت و شقایق»، «این عروسک»، «کپر»، «من برای جنگ آرشه نمی‌کشم»، «من دوربین عکاسی» و «در گنبد صندلی» دیگر نمایشنامه‌های این مجموعه را تشکیل می‌دهند.

کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت الله مهرآوران، یک سال پس از درگذشت نویسنده به انتشار رسید. در مقدمه‌ی کتاب اشاره شده که او علاقه‌ی زیادی داشت تا به عنوان نویسنده هم شناخته شود. این کتاب بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای او را دربردارد و قدرت قلم و نبوغ نویسندگی‌اش را نشان می‌دهد. این اثر را نشر آواژ چاپ کرده است.

کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت‌ الله مهرآوران برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به تئاتر و نمایشنامه‌های ایرانی می‌توانند اثر حاضر را مطالعه نمایند.

با عزت‌الله مهرآوران بیشتر آشنا شویم

عزت‌الله مهرآوران در سال 1328 در مسجدسلیمان متولد شد. او از جوانی وارد سینما شده و بازیگری را آغاز کرد. بیشتر شهرت مهرآوران به خاطر حضور در سریال‌های تلویزیونی است. «وضعیت سفید»، «لیسانسه‌ها» و «فوق لیسانسه‌ها» از معروف‌ترین آثار او هستند. مهرآوران در دهه‌ی 1370 در چندین فیلم سینمایی کمدی مثل «مرد عوضی» و «مومیایی 3» هم بازی کرده اما نویسندگی یکی از علاقه‌مندی‌های همیشگی او بوده و از دهه‌ی 1350 به شکل مستمر نمایشنامه نوشته است. برخی از متون او منتشر شده یا به روی صحنه اجرا شده‌اند. «ابریشم بانو»، «لیکو» و «قصد» از جمله نمایشنامه‌های منتشر‌شده‌ی او هستند. عزت‌الله مهرآوران نشان درجه‌یک هنری را از وزارت ارشاد دریافت کرده بود. او در مهر سال 1400 در تهران درگذشت.

در بخشی از کتاب 28/2/18: مجموعه نمایشنامه‌های عزت الله مهرآوران می‌خوانیم

فاطمه: الو، حسین، من پشت بازار کاوه‌ام، تو سی متری. دارم می‌رم سراغ ندافه. هان حسین، برات باقالی پختم، خدا کنه بازم نسوزه. قطع شد. اَه! (راهش را کج می‌کند به طرف دکان ندافی) سلام حاج‌آقا.
نداف: علیک‌سلام. احوال شریفت، خوبی؟ بچه‌هات خوبن؟ سَر دماغی؟ بفرمایین. لحاف یا دُشَک؟
فاطمه: مزاحم که نیستم. شما خوبین؟
نداف: نه وولا. کلاف نخ را گم کردم، کمی جِریَم، از دست پسرم غلام‌حسین. لحاف یا دُشَک؟
فاطمه: مزاحم‌تون شدم که (ضبط را آماده می‌کند.) بپرسم شما حاج حسین حلاج اهوازی رو می‌شناسید؟
نداف: (در حالی که دنبال کلاف می‌گردد.) بله.
فاطمه: می‌شناسید؟ (هیجان‌زده می‌شود.) وای خدای من، خیلی هیجان‌زده شدم.
نداف: چته؟!
فاطمه: یعنی هوا گرمه. گفتید حاج حسین حلاج رو می‌شناسید؟ وای چه خوب.
نداف: بله. پدر بزرگ‌مون بوده.
فاطمه: نه! پدربزرگ‌تون؟ (با موبایل شماره می‌گیرد.) چه جالب، خدای من. حسین. الو عزیزم، کجایی؟