کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها

جمشید خانیان نویسنده پرافتخار ایرانی، با نوشتن کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها ما را با زندگی نوجوانی آشنا می‌کند که هر لحظه‌اش سرشار از خیال‌پردازی و حدس و گمان است. نوجوانی که آرزویی جز خریدن یک دوچرخه ندارد و هر کاری می‌کند تا به آرزویش جامه‌ی عمل بپوشاند. این کتاب برنده‌ی نشان نقره‌ی هشتمین دوره جایزه لاک‌پشت پرنده نیز شده است.

درباره‌ی کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها

کتاب گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها را جمشید خانیان نوشته است. رهی پسربچه‌ایست که یک آرزوی بسیار بزرگ دارد: خریدن یک دوچرخه‌ی ویوای‌اف سون 24 دنده سایز 26! او که برای خریدن این دوچرخه دو تابستان را با پوشیدن لباس خرگوشی و نمایش‌دادن جلوی در پیتزافروشی گذرانده است، حالا با پیشنهادی عجیب‌وغریب و هیجان‌انگیز از سوی مادرش روبه‌رو می‌شود. صبح یک روز، مادر رهی او را از خواب بیدار می‌کند و به او می‌گوید که کاری برایش پیدا کرده است و اگر فقط یک روز آن شغل را داشته باشد، پولی را که برای خرید دوچرخه لازم دارد به دست می‌آورد.

او تصمیم می‌گیرد به این کار مشغول شود، زیرا خودش را جادوگر بزرگی می‌داند که می‌تواند کارهای خارق‌العاده‌ای انجام دهد. وقتی رهی از آپارتمانشان بیرون می‌آید، خانم پارسا و شوهرش را می‌بیند. خانم پارسا نقاشی است که یکی از اتاق‌های خانه‌شان را به آتلیه تبدیل کرده. رهی مشغول صحبت با او و شوهرش می‌شود و از افکار و خیال‌پردازی‌هایش با آن‌ها سخن می‌گوید. خانم پارسا از رهی می‌خواهد که برای نقاشی‌هایش ژست بگیرد و در همین حال از او سوالات مختلفی می‌پرسد و با او درددل می‌کند. اما کم کم سوال‌های ذهن رهی رنگ دیگری به خودشان می‌گیرند. سوال‌هایی از جنس توی این خانه چه خبر است؟ خانم پارسا و شوهرش درباره‌ی چه‌ چیزی صحبت می‌کنند؟ اصلا امیرطاها پسرشان کجاست؟ ماجرای بادخورک‌ها یا راز تابلوی زنی با گل‌های داوودی چیست؟ چرا آقای مهندس اجازه نمی‌دهد خانم نقاش به بازار گل‌فروش‌ها برود و هزاران پرسش دیگر که ذهن رهی را حسابی قلقلک می‌دهند تا به یک جواب درست و حسابی برسد!

رمان گفت‌وگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها یک اثر فانتزی و ماجرای همراه شدن یک نقاش با دنیای خیال‌انگیز نوجوانی است. این همراهی دردها و زخم‌های عمیقی را درمان می‌کند که زندگی در محله‌ی پولدارها و قوطی قرص‌های رنگارنگ از این کار عاجز بوده‌‌اند. این رمان در 54 فصل نوشته شده است و یکی از زیباترین رمان‌های نوجوان است که از خواندن آن لذت می‌برید.

جوایز و افتخارات کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها

• حضور در لیست کتابخانه بین‌المللی مونیخ معروف به کلاغ سفید (2020)
• حضور در فهرست افتخار IBBY
• برنده‌ی نشان نقره هشتمین دوره‌ی جایزه لاک‌پشت پرنده
• برنده‌ی نشان طلای جایزه لاک‌پشت پرنده
• اثر برگزیده‌ی شورای کتاب کودک (1398)

کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها برای چه کسانی مناسب است؟

اگر از جمله نوجوانانی هستید که به خواندن رمان‌های ایرانی پررمزوراز و ماجراجویانه علاقه‌ دارید، کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها انتخاب خوبی برای شماست.

با جمشید خانیان بیشتر آشنا شویم

جمشید خانیان متولد سال 1340 است. او که با نوشتن نمایشنامه کار حرفه‌ای خود را آغاز کرده است، اکنون بیش از چهل عنوان اثر چاپ‌شده دارد. آثاری همچون «یک نیمروز در اتاق بازجویی»، «روی نی‌بندی»، «کودکی‌های زمین»، «قلب زیبای بابور»، «عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی» و... از نوشته‌های جمشید خانیان است. وی همچنین در حوزه‌ی نقد رمان نوجوان و داوری جشنواره‌های مختلف نیز فعالیت می‌کند. جمشید خانیان در سال 1397 از سوی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ایران به عنوان نامزد بخش نویسندگی جایزه‌ی آسترید لیندگردن معرفی شده‌ است.

در بخشی از کتاب گفتگوی جادوگر بزرگ با ملکه‌ی جزیره‌ی رنگ‌ها می‌خوانیم

رهی هر دو دستش را محکم می‌کوبد روی تشک و می‌گوید: ”بالاخره کار هست یا نیست؟”

مامان اشی نیم‌تنه‌اش را از توی کمد بیرون می‌آورد و خیره می‌شود به رهی: ”بله هست، ولی تو جناب تنبل‌خان غُرغُروی فرمانروا، اگر خیلی‌خیلی ناراحتی و نمی‌خواهی بروی و دوست داری تمام این تابستان و تابستان بعدی را دم پیتزافروشی کار کنی، من حرفی ندارم، می‌توانم همین الان زنگ بزنم تا مامان کیا، کیا را بفرستد برود. من می‌دانم، یعنی مطمئنم الان کیا مثل چی آماده و حاضر، منتظر تلفن من ایستاده. او اصلاً بدش نمی‌آید یک روزه صاحب یک دوچرخه‌ی 24 دنده‌ی شیک بشود!” و بازدمش را پرسروصدا پرتاب می‌کند بیرون و دوباره برمی‌گردد طرف کمد.

چند لحظه بعد رهی می‌گوید: ”من گفتم نمی‌روم؟ گفتم نمی‌روم؟” به نظرکمی کوتاه آمده: ”من می‌گویم چرا یک بار می‌گویی هست یک بار می‌گویی نیست؟ ”

مامان اشی می‌گوید: ”چون هم هست و هم نیست.” و یک جفت جوراب نو و یک زیر پیراهن هم بیرون می‌آورد و در کمد را می‌بندد؛ لولایش جیرجیر می‌کند: ”نه، مثل اینکه قرار نیست از سر جایت تکان بخوری!” این را که می‌گوید، لباس‌ها را هم ازروی شانه‌اش برمی دارد، می‌گذارد روی میزکامپیوتر: ”خیلی خب، خود دانی!” و می‌رود طرف در اتاق.

رهی بلافاصله می‌گوید: ”باشد، باشد، پا شدم، پا شدم مامان خانم!”

مامان اشی همین‌طور که از اتاق می‌رود بیرون، می‌گوید: ”تختخوابت را هم مرتب کن!”