کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟

کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟ منتخبی از مجموعه داستان «دوبلینی‌ها» اثر جیمز جویس است. این کتاب یک پرتره‌‌ی زنده و بی‌درد را از ایرلند نشان می‌دهد که توسط یکی از بزرگترین رمان‌نویسان قرن بیستم نوشته شده و به مسائلی مانند زندگی در ایرلند، مرگ، عشق، زندگی، ترس و....‌ می‌پردازد. این اثر از نثر بسیار قدرتمندی برخوردار است و جزو شاهکارهای ادبی محسوب می‌شود.

درباره‌ی کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟

جایگاه والای جیمز جویس (James Joyce) در میان نویسندگان قرن بیستم امری غیرقابل‌انکار است. این نویسنده با نوشتن کتاب دوبلینی‌ها (Dubliners) به یکی از مهم‌ترین و مشهورترین نویسندگان سده‌ی بیستم تبدیل شد. این اثر، گزیده‌ی 11 داستان از میان 15 داستان کوتاه کتاب دوبلینی‌ها بوده و بسیاری از منتقدان، این مجموعه را یک داستان بلند می‌دانند. درون‌مایه‌ی این مجموعه اثر جیمز جویس، کشور ایرلند و به طور خاص پایتخت آن، یعنی دوبلین، و مردمانش است.

کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟ یازده داستان به انتخاب و ترجمه‌ی «لیدا طرزی» از این مجموعه است. این داستان‌ها علی‌رغم سادگی، عمق زیادی دارند و خواننده با هر بار خواندن آن‌ها درک جدیدی را از محتوای قصه‌ها دریافت می‌کند. شخصیت داستان‌ها با وجود آنکه اصالتی ایرلندی دارند، در همه‌ی جوامع پیدا می‌شود و همین مساله کمک می‌کند که مخاطب با آن‌ها احساس همزادپنداری خوبی داشته باشد.

جیمز جویس در کتاب حاضر با نشان دادن تصویری واضح از مردم ایرلند، سعی کرده همانند آینه، با دقت و به‌درستی زندگی در یکی از بزرگترین پایتخت‌های اروپایی را به نمایش بگذارد. نویسنده طبقه‌ی متوسط را به دقت زیر نظر گرفته و اقشار مختلف جامعه را به‌ خوبی رصد کرده است تا آنچه را که تحریر می‌کند، به واقعیت جامعه نزدیک باشد.

او برای نوشتن و نشر داستان‌هایش رنج‌های زیادی را تحمل کرده و در نهایت توانسته اهمیت‌ ‌آن‌ها را به مخاطبان نشان دهد. سبک جویس در روایت داستان‌هایش در این کتاب، کاملا رئالیستی است. در هر داستان جزئیاتی به صورت نمادین بازگو شده و به همین دلیل از نظر منتقدان این مجموعه سرنوشت تمام بشریت را نشان می‌دهد.

کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟ مناسب چه کسانی است؟

اگر به دنبال یک مجموعه‌ داستان کوتاه، جذاب و خواندنی هستید مطالعه‌ی کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟، به شما پیشنهاد می‌شود.

با جیمز جویس بیشتر آشنا شویم

جیمزجویس در سال 1882 در ایرلند به دنیا آمد. پدرش مأمور جمع‌آوری مالیات بود. در سال 1888 به مدرسه ​​​​​​رفت ولی در سال 1891 به دلیل مشکلات مالی از مدرسه خارج شد. جویس به 13 زبان دنیا آشنایی داشت ولی اکثر نوشته‌هایش را به زبان انگلیسی می‌نوشت. او به همراه ورجینیا وولف از اولین کسانی بودند که به شیوه‌ی جریان سیال ذهن می‌نوشتند. جویس در سال 1902 به درسش پایان داد و همزمان به عنوان مرد تبعیدی به پاریس رفت. مهم‌ترین اثر او که به زعم بسیاری یک شاهکار ادبی است، کتاب «اولیوس» نام دارد. از دیگر آثار او می‌توان به «پرتره‌ای از مرد هنرمند در جوانی» و «رستاخیز فینیگان» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب از جناب جی. جی. چه خبر؟ می‌خوانیم

هشت سال پیش دوستش را در ایستگاه نورث وال بدرقه کرده و به امان خدا سپرده بود. گالاهر پیشرفت کرده بود. از ظاهر سرد و گرم چشیده‌اش معلوم بود، از رخت و لباس خوش‌دوختش، و لهجه بی‌پروایش. او خوش‌قلب بود و لیاقت موفقیت را داشت. دوستی با او غنیمت بود.

تمام فکر و ذکر چندلر کوچولو از سر صبح دیدن گالاهر بود و دعوت گالاهر و شهر بزرگی که آن جا زندگی می‌کرد؛ لندن به او چندلر کوچولو می‌گفتند چون با وجود آن‌که یک‌ریزه از سایز متوسط کوچک‌تر بود ولی دیگران با دیدنش فکر می‌کردند یک مرد کوچک است. دستانش سفید و کوچک بودند، اندامش شکننده، صدایش آرام و رفتار و سکناتش مهذّب. مثل جانش از موهای نرم ابریشمن و سبیلش مراقبت می‌کرد و همیشه به دستمالش عطر می‌زد. ناخن‌هایش سالم و مرتب بودند و وقتی لبخند می‌زد یک ردیف دندان سفید بچگانه نمایان می‌شد.

وقتی در کنیگز اینز پشت میزش نشست به تغییرات آن هشت سال فکر کرد. دوستی که او ژنده‌پوش و نیازمندش می‌دانست حالا در لاندن پرس برای خودش کسی شده بود. گه‌گاه چشم از نوشتن‌های کسالت‌بارش برمی‌داشت و از پنجره دفتر بیرون را نگاه می‌کرد. درخشش آفتاب غروب پاییز چمن‌ها و پیاده‌روها را پوشانده بود، و مهربانانه بر پرستارهای شلخته و پیرمردان فرتوت که روی نیمکت‌ها چُرت می‌زدند، می‌تابید. آن نور روی هر جسم جُنبنده‌ای سوسو می‌زد ‌روی بچه‌هایی که جیغ‌کشان می‌دویدند و روی هر کسی که از باغ می‌گذشت. چندلر کوچولو به آن صحنه نگاه کرد و به زندگی فکر کرد و مثل باقی اوقات که به زندگی فکر می‌کرد غمگین شد. مالیخولیا برش داشت. حس کرد دست و پنجه نرم کردن با بخت و اقبال بی‌فایده است. این حاصل خِرَد سالیانش بود.