کتاب کلوپ آدم‌های ناراضی

شتیلا زرنگار، داستان‌نویس معاصر ایرانی، در کتاب کلوپ آدم‌های ناراضی تعدادی از داستان‌های کوتاه خود را گرد آورده است و در آن‌ها به پدیده‌ی تنهایی و پیامدهای ناشی از آن پرداخته است. نتیجه‌ی انزوا و عدم وجود هم‌صحبت، تنهایی است، معضلی که گریبان‌گیر انسان عصر حاضر است و گویی خیال ندارد بار سفر ببندد. اوضاع زمانی وخیم‌تر می‌شود که در میان جمع حس تنهایی به سراغتان آید...

شتیلا زرنگار در کتاب کلوپ آدم‌های ناراضی روایتگر داستان زندگی انسان‌های تنها و دغدغه‌ها آنان بوده است. کتاب حاضر شامل چهار داستان است با این عناوین: کافه ستاره، کلوپ آدم‌های ناراضی، عکس خانوادگی، فرصت.

کتاب کلوپ آدم‌های ناراضی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب را به علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه ایرانی و به‌ویژه دوست‌داران داستان‌های اجتماعی پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب کلوپ آدم‌های ناراضی می‌خوانیم

جزئیات چهرۀ مریم دیگر داشت از یاد سعید می‌رفت. چندباری تلاش کرد تصویرش را بکشد، اما نقاشی‌اش خوب نبود و نتیجه‌ای نگرفت. دیگر کم‌کم روز‌ها و شب‌هایی هم پیش می‌آمد که فکر سعید از مریم فارغ و آسوده بود. خشمش هم نسبت به او کمتر شده بود و اگر برای معمای جا گذاشتن کیفش روی میز کافه، جوابی قانع‌کننده پیدا می‌کرد، شاید می‌توانست امیدوار باشد که خاطرۀ حضور کوتاه او در زندگی‌اش را فراموش کند. روان و احساس سعید آن‌قدر آزرده و دردمند بود که از خدا می‌خواست روز‌های کسالت‌بار و کش‌دار تنهایی و بدون عشق و معشوقش که آن ‌همه برای پایان یافتن‌شان لحظه‌شماری می‌کرد، برمی‌گشت، ولی آشنایی با مریم و این رنج کشنده را متحمل نمی‌شد. یاد و خاطرۀ مریم، سمج و بی‌ملاحظه، هر وقت دلش می‌خواست به ویرانۀ دل سعید می‌خزید و آزارش می‌داد. در دفترچۀ راهنمای تلفن شهر کلی شماره با نام میرزایی ثبت شده بود که سعید هر بار به چندتایی از آن‌ها تلفن کرده بود. برخی خانه‌ها اصلاً مریم نداشتند و برخی مریم‌ها هم وقتی گوشی را گرفته و با سعید صحبت کرده بودند صدایشان صدای مریم او نبود. بالاخره به این نتیجه رسید که کار بی‌فاید‌ه‌ای را شروع کرده، اما باز هم گاه‌گاهی با امیدی ته‌کشیده، به یکی از شماره‌هایی که با نام میرزایی در دفترچه بود و هنوز روی آن خط نخورده بود، تلفن می‌کرد و سراغ مریم را می‌گرفت. دیگر بوی عطر مریم از کیف و وسایلش کاملاً پریده بود. تمام نشانه‌های دیگر او هم در چشم و گوش سعید داشت از بین می‌رفت، اما یادش در قلب او و معمای بی‌پاسخش در ذهن سعید هنوز زنده بود.