کتاب بابا لنگ دراز

کتاب بابا لنگ دراز یکی از مشهورترین عاشقانه‌های ادبیات آمریکایی در قرن بیستم است. در این اثر درخشان که به قلم جین وبستر به رشته‌ی تحریر درآمده، مخاطب داستان زندگی جودی ابوت خواهید بود؛ دخترکی پرورشگاهی که طی نامه‌هایی زیبا و پراحساس، با حامی ناشناس خود از افکار و عواطف خویش سخن می‌گوید. لازم به ذکر است که اثر پیش رو ذیل مجموعه‌ی «عاشقانه‌های کلاسیک» نشر افق به انتشار رسیده است.

درباره کتاب بابا لنگ دراز

جین وبستر در میان مخاطبین ایرانی نامی آشنا و بی‌نیاز از معرفی است. اغلب ما، حتی اگر اثری از این بانوی نویسنده نخوانده باشیم، از طریق تماشای اقتباس‌های سینمایی گوناگونی که با الهام از شاهکار او، کتاب بابا لنگ دراز (Daddy Long Legs)، ساخته شده‌اند، با نام وی آشناییم.

جین وبستر از آن دست نویسنده‌های دوست‌داشتنی‌ای بود که نه فقط برای قشری خاص و نخبه، بلکه برای عموم مخاطبینِ کتاب‌خوان می‌نویسند. آثار او سرشار از نیرو و پویایی، شور و احساس، طنز و اندوه، یا در یک کلام، سرشار از زندگی‌اند. به همین خاطر نیز، اغلبِ این آثار از سوی طیف وسیعی از مخاطبین در سراسر جهان خوانده و تحسین شده‌اند.

شاهکار جین وبستر، چنان‌که گفتیم، کتابی است با عنوان بابا لنگ دراز؛ رمانی خواندنی و فراموش‌نشدنی که نخستین بار در سال 1912 به انتشار رسید، و خیلی زود، مقبولِ خاطر خوانندگان عام و خاص افتاد.

در رمان بابا لنگ دراز مخاطب داستان زندگی دخترکی یتیم به نام جودی ابوت خواهید بود که دوران کودکی خود را در پرورشگاهی با محیطی نه چندان مطلوب سپری کرده است، و حال، در آستانه‌ی آغاز ایام جوانی، به لطف حمایت‌های مردی ناشناس، موفق به ثبت نام و حضور در کالجی فوق‌العاده شده است. جودی از هویت حامی دست‌ودلباز خود هیچ اطلاعی در دست ندارد؛ تمام چیزی که او می‌داند این است که این حامی مهربان، به احتمال زیاد پاهایی بلند و اندامی کشیده دارد! آخر، جودی پیش از این، یک بار سایه‌ی پاهای کشیده‌ی این مرد را بر روی دیوار پرورشگاه دیده، و به همین خاطر نیز، از آن پس او را در ذهن خویش بابا لنگ دراز لقب داده بوده است.

اغلب حجم کتاب بابا لنگ دراز به نامه‌هایی اختصاص یافته که جودی ابوت کوچک برای بابا لنگ درازِ عزیزِ خود می‌نویسد. او در این نامه‌ها، با زبانِ شیرین و پراحساسی که مخصوص کودکانِ حساس و مملو از عاطفه است، به شرح سرگذشت خویش پرداخته و ضمن این کار، از وقایع روزمره‌ای که در پرورشگاه و بعدها، در کالج تحصیلی، برایش رخ می‌دهند، سخن می‌گوید.

کتاب بابا لنگ دراز داستانی چندوجهی است که امکانِ تأمل در باب بسیاری از موضوعات را برای خواننده فراهم می‌سازد. در این اثر، ضمن مطالعه‌ی قصه‌ای شیرین و عاشقانه، با وضعیت اجتماعی‌ای نیز که نویسنده در دل آن به خلق اثر خویش دست زده، آشنا خواهید شد.

رمان بابا لنگ دراز از حیث ادبی، بیش از همه به علت نثر پراحساس و پرکششی که دارد تحسین شده است. البته، پایان‌بندی درخشان و فراموش‌نشدنی این اثر نیز مورد توجه بسیاری از منتقدان واقع شده است. (اگرچه نزد مخاطبین عام، دلیل محبوبیت این اثر، بیبشتر از هر چیز دیگر، توانایی نویسنده در ارائه‌ی تصویری ملموس و زنده از آدم‌های داستان بوده است.)

از رمان بابا لنگ دراز ترجمه‌های بسیاری در زبان فارسی موجود است. ترجمه‌ای که هم‌اینک پیش روی شماست، به قلم محسن سلیمانی فراهم آمده و به همت نشر خوب «افق» به انتشار رسیده است.

اقتباس از کتاب بابا لنگ دراز

- فیلم سینمایی بابا لنگ دراز، به کارگردانی فردریک تسلنیک، محصول سال 1938
- فیلم سینمایی بابا لنگ دراز، به کارگردانی آلفرد سانتل، محصول سال 1931
- فیلم سینمایی بابا لنگ دراز، به کارگردانی آلفرد گرین، محصول سال 1919
- انیمه‌ی بابا لنگ دراز، به کارگردانی کازویوشی یوکوتا، محصول سال 1990

کتاب بابا لنگ دراز مناسب چه کسانی است؟

از تمام نوجوانانِ علاقه‌مند به ادبیات کلاسیک دعوت می‌کنیم که به مطالعه‌ی کتاب بابا لنگ دراز، شاهکار درخشان جین وبستر، بنشینند.

با جین وبستر بیشتر آشنا شویم

جین وبستر (Jean Webster)، نویسنده‌ی نام‌آشنای آمریکایی، به سال 1876، در شهر نیویورک دیده به جهان گشود. وبستر رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس بود. شهرت او بیش از همه مرهون رمان تحسین‌شده‌ای است که در سال 1912 به انتشار رساند. این رمان «بابا لنگ دراز» نام دارد. جالب است بدانید که وبستر پس از فروش خیره‌کننده‌ی کتاب بابا لنگ دراز بخشی از درآمد حاصل از این اثر را به موسسات خیریه اهدا کرد.

جین وبستر به سال 1916، به علت ابتلا به تب زایمان از دنیا رفت. دیگر کتاب مشهور این نویسنده‌ی دوست‌داشتنی «دشمن عزیز» نام دارد؛ اثری که اگرچه از حیث ادبی به پای بابا لنگ دراز نمی‌رسد، در نوع خود رمانی خواندنی و ارزشمند به شمار می‌رود.

در بخشی از کتاب بابا لنگ دراز می‌خوانیم

25 اوت

خب بابا! آقای جروی اینجاست و به ما خیلی خوش می‌گذرد! حداقل به من که خیلی خوش می‌گذرد. فکر کنم به ایشان هم خوش می‌گذرد. الان ده روز است که اینجا هستند و کوچک‌ترین اشاره‌ای به رفتن نمی‌کنند. خانم سمپل طوری لی‌لی به لالای این مرد می‌گذارد که واقعاً شرم‌آور است. اگر در بچگی هم این‌جوری لوسش کرده باشد نمی‌دانم چطوری این‌قدر آدم خوبی از آب درآمده.