کتاب سین مثل سینما، نوشتهی فرشته فرشاد و عزت الله جامعی ندوشن، اثری آموزشی است که در آن مسائل فنیِ مربوط به حرفهی فیلمسازی، از جمله شرح وظایف عوامل صحنه، شیوههای مدیریت تولید فیلم و...، به روشنی و سادگی هرچه تمامتر توضیح داده شده است.
درباره کتاب سین مثل سینما
سینما را هنرِ هنرها مینامند؛ به این اعتبار که در یک اثر سینمایی، عناصر گوناگونی از هنرهای مختلف، از جمله ادبیات، موسیقی، بازیگری و... در قالبی واحد با یکدیگر ادغام میشوند. از همین روست که تولید آثار سینمایی، در مقایسه با خلق اثر در دیگر مدیومهای هنری، نیاز به صرف هزینه، انرژی، منابع و سرمایهی بیشتری دارد. در کار تولید یک فیلم سینمایی یا تلویزیونی، افراد گوناگونی دخیلند؛ افرادی که هر یک سهمی کوچک یا بزرگ در روند نهاییسازی اثر دارند. آشنایی دقیق با شرح وظایف هر یک از عوامل تولید فیلم، یکی از اصلیترین و ابتداییترین وظایف فرد فعال در حوزهی سینما و تلویزیون است. فرشته فرشاد و عزت الله جامعی ندوشن بخش اول کتاب سین مثل سینما را به همین مطلب مهم، یعنی توضیح وظایف یکایکِ عوامل تولیدات سینمایی، اختصاص دادهاند. دو بخش دیگر این کتاب آموزشی، به ترتیب به بحث در باب مسائل پیش رو میپردازد: مراحلی که طی آن یک فیلم با تأکید بر برنامهریزی از منظر مدیریت فنی، تهیه و تولید میگردد؛ نمونهی فرمها و برگههایی که در روند تولید فیلم از آنها استفاده میشود.
کتاب سین مثل سینما، با عنوان فرعی دربارهی عوامل، برنامهریزی و مدیریت تولید فیلم، توسط نشر آواژ روانهی بازار شده است.
کتاب سین مثل سینما مناسب چه کسانی است؟
علاقهمندان به آشنایی با حرفهی فیلمسازی مخاطبین اصلی کتاب سین مثل سینما از فرشته فرشاد و عزت الله جامعی ندوشن به شمار میروند.
با فرشته فرجاد و عزت الله جامعی ندوشن بیشتر آشنا شویم
فرشته فرشاد نویسنده، بازیگر، کارگردان تئاتر و شاعر ایرانی است. او مدرک کارشناسی خود را در رشتهی ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد اسلامی، و مدرک کارشناسی ارشدش را از دانشکدهی هنر و معماری اخذ نموده است. در میان آثار وی، میتوان از نمایشنامههای «پارک ممنوع»، «لعنت بر کسی که در این مکان...» و «سگلرزه» یاد کرد. از افتخارات پرشمار او نیز میتوان به توفیقش در کسب رتبهی اول نمایشنامهنویسی در نخستین جشنوارهی نمایشنامهخوانی فردا، و کسب جایزهی بازیگر برگزیدهی زن برای نمایش «مخالفخوان» در جشنوارهی تئاتر یزد اشاره کرد.
و اما عزت الله جامعی ندوشن (Ezatollah Jamei Nodooshan)؛ او بازیگر، کارگردان و تهیهکنندهی سینما و تلویزیون بود. مرحوم جامعی ندوشن به سال 1333 در تهران متولد شد و در سال 1399 در همین شهر از دنیا رفت. او که در رشتهی هنرهای نمایشی (گرایش کارگردانی) تحصیل کرده بود، کار به عنوان بازیگر را از سال 1366 آغاز نمود و در ادامه، به فعالیت در حوزهی کارگردانی و تهیهکنندگی گرایش پیدا کرد. از میان آثار وی میتوان به عناوین پیش رو اشاره نمود: «سکوت»، «جانسخت»، «زائرسرای ممتاز»، «انتظار سرخ»، «افسون»، «خط آتش»، «مهره»، «عشق شیشهای»، «خاله سارا»، «تقاطع» و «سالهای برف و بنفشه».
در بخشی از کتاب سین مثل سینما میخوانیم
برنامهریز شخصی است با دانش و تجربه که توسط تهیهکننده استخدام میگردد تا برنامههای کلی یک فیلمنامه را به صورت یک جدول یا نمودار بر اساس لوکیشنها تجزیه نماید و سپس در زمان فیلمبرداری بر اساس همان جدول، برنامههای روزانه یا جلسات فیلمبرداری را معین نموده و به اطلاع سایر عوامل برساند.
برنامهریز از زمان پیشتولید به استخدام درآمده و تا پایان فیلمبرداری وجودش در پروژه ضروری میباشد. در یک پروژهی فیلمسازی پرقدرت باید رابطهی تنگاتنگی بین برنامهریز، مدیرتولید و کارگردان برقرار باشد. از این جهت که برنامهریزیهایی که برنامهریز انجام میدهد باید با کارگردان و مدیرتولید در میان گذاشته شده و هماهنگ شود تا اگر ناهماهنگیای وجود دارد، برطرف شود و این سه در برنامهها با هم همگام گردند. انتخاب یک برنامهریز ماهر، کاردان و چابک کمک عمدهای به پیشبرد پروژه میکند، چرا که یک برنامهریز حرفهای میتواند کار را در زمان کمتر و با بودجهی کمتر به پایان برساند اما یک برنامهریز غیرحرفهای ممکن است هزینهها را بالا برده، کار را طولانی و حتی پروژهی فیلم را به تعطیلی بکشاند.
در مجموع برنامهریز باید با توجه به سیر فیلمنامه، سکانسهای مشابه را پیدا کرده و در جدول خود جای دهد یا اصطلاحاً آن را رج بزند. به عبارتی دیگر سکانسها را از لحاظ مکان یعنی داخلی یا خارجی بودن آن، زمان یعنی شب یا روز بودن آن، بازیگران اصلی، بازیگران فرعی، هنروران، بدلکاران، جلوههای ویژه، وسایل نقلیه، وسایل صحنه و... مطابق با شرایط موجود از هم جدا و دستهبندی کند. او باید بر اساس لوکیشن فیلمنامه را تجزیه و تحلیل کند تا در وقت، هزینه و انرژی صرفهجویی شود.
بله























