کتاب سگ لرزه

روایتی قوی از زخم‌های دیرینی که گاه ریشه‌ی زندگی را می‌خشکانند. کتاب سگ لرزه نمایشنامه‌ای از فرشته فرشاد، نویسنده‌ی توانای امروزی‌ست که با تمرکز بر شخصیت خانم بزرگ نوشته شده است. همسر خانم بزرگ به سفر رفته و مرد همسایه سعی دارد او را به فروش خانه متقاعد کند. اما از فاجعه‌ای که مدتی پیش آنجا اتفاق افتاده بی‌خبر است...

درباره‌ی کتاب سگ لرزه

داستان این نمایش تأثیرگذار در خانه‌ای قدیمی می‌گذرد، جایی که عکسی از حرم امام رضا (ع) بر دیوار آویخته شده و زنی به نام خانم بزرگ کنار سماور نشسته است. پشتی‌ها، یخچال آمریکایی، نعلبکی‌ و شعری قدیمی که زن زمزمه می‌کند، همه به سال‌هایی دور تعلق دارند. دیوارهای اتاق خبر از گذر سال‌های طولانی می‌دهند، انگار که زمان در این نقطه از دنیا متوقف شده است. فرشته فرشاد نیز وقایع کتاب سگ لرزه را بر همین اساس تألیف کرده است.

حضور سیروس، مرد همسایه، تنها چیزی است که این یکدستی را از بین می‌برد. او که همراه با زن و فرزندانش در طبقه‌ی پایین زندگی می‌کند، اصرار عجیبی دارد که خانوم بزرگ خانه را بفروشد و به ساختمانی نوساز نقل مکان کند. سیروس به روش‌های مختلفی برای رسیدن به خواسته‌اش متوسل می‌شود در حالی که خانم بزرگ با شوخی، طعنه و گاه دعوا او را از خانه بیرون می‌راند. گفتگوی نه چندان دوستانه‌ی آن‌ها مدتی ادامه دارد تا اینکه حقیقتی دلهره‌آور فاش می‌شود...

کتاب سگ لرزه اثری استخوان‌دار بر پایه سنت‌های ایرانی است که تقابل میان خواسته‌های افراد و نتایج غیرقابل اجتناب اختلاف‌نظر را به تصویر می‌کشد. فرشته فرشاد در این کتاب هم مانند دیگر آثار منتشر شده‌اش خوش درخشیده و با ترکیب ترانه‌های عامیانه، ظرافت‌های زبان فارسی و عناصر نوستالژیک فضایی آشنا خلق می‌کند. جالب است بدانید نمایشنامه سگ لرزه پیش از این در آلمان و شهرهای مختلف ایران بر روی صحنه رفته و یکی از قوی‌ترین آثار نویسنده به شمار می‌رود.

کتاب سگ لرزه مناسب چه کسانی است؟

مطالعه‌ی کتاب سگ لرزه را به تمامی علاقه‌مندان ادبیات نمایشی پیشنهاد می‌کنیم.

در بخشی از کتاب سگ لرزه می‌خوانیم

سیروس- یاالله، فکر کردم مهمون داشتی. با تلفن حرف می​‌زدی؟
خانوم بزرگ-‌ای بابا، یه یااللهی، یه اِهِنی، یه اوهونی.
سیروس- چارقدت سرته که خانوم بزرگ.
خانوم بزرگ- شاید داشتم با غلامرضا اختلاط می‌کردم، باید سرتو بندازی بیای تو؟
سیروس- اِ؟ [بلند] آق غلامرضا! [رو به خانوم بزرگ] کِی برگشت؟
خانوم بزرگ- مَثَل گفتم.
سیروس- سفر خوش گذشته بهشا. یقین بدون رفته اونجا یه زن دیگه گرفته، گفته می​رم زیارت.
خانوم بزرگ- یقین بدان. ننه ماشینی ویار کرده؟
سیروس- خدا بیامرزتش.
خانوم بزرگ- ها؟ پس چی؟ مادرِ فولاد زره غذاش سوخته، تخم مرغ می‌خوای؟