بله
کوثر وحیدی در کتاب شادی در 4 فصل، شادی را از منظر اسلامی و رعایت حد و حدود و قوانین الهی مورد مطالعه قرار می‌دهد. او برای شاد زیستن، به معرفی الگوهایی از پیشوایان و رهبران اسلامی می‌پردازد که حضرت محمد (ص) در رأس آنان قرار دارد.
درباره کتاب شادی در 4 فصل
آیا شما انسان شادی هستید؟ اصلاً شادی چیست؟ شادی نیز مانند نفس کشیدن، رنج بردن، عشق ورزیدن و... جزو امور رایج و طبیعی زندگی بشر است که معنا و مفهوم آن برای کسی پوشیده نیست. احساسی است که آدمی با برآورده شدن و رسیدن به خواسته‌هایش در وجود خود آن را درک می‌کند ؛ و غالباً با خنده یا تبسمی همراه است. می‌توان گفت شادی جزئی از ضروری‌ترین نیازهای بشر است. این احساس و نیاز ضروری در عصر حاضر روندی نزولی داشته و میزان آن در افراد به‌شدت کاهش یافته است. تنش‌های روحی و اضطراب‌های فکری در کاهش میزان احساس شادی نقشی بسیار تأثیرگذار دارند.
آیا در ادیان مختلف که طبق گفته‌های عالمان دینی کاملاً مطابق فطرت انسانی تهیه و تدوین شده‌اند، به شادی که درواقع از نیازهای ضروری فطری انسان به شمار می‌رود، اشاره‌ای شده است؟ قرآن، زندگی توأم با نشاط و شادی را رحمت و نعمتی الهی تلقی می‌کند که چه در زندگی دنیوی و چه در زندگی اخروی نصیب مردم با ایمان خواهد شد.
کوثر وحیدی به بررسی این نیاز طبیعی در آیات قرآنی و احادیث بزرگان اسلام پرداخته و نتایج پژوهش‌های خود را در کتاب شادی در 4 فصل، گرد آورده است. همان‌طور که از نام این اثر برمی‌آید، کتاب حاضر در چهار فصل مجزا تهیه و تدوین شده است و در فصول مختلف آن به مسائلی از این قبیل پرداخته می‌شود: تعریف شادی از منظر واژه‌شناسی، روانشناسی و اسلام، ضرورت و اهمیت شادی و اقسام مختلف آن، الگوی شادی از منظر اسلام، عوامل ایجادکننده‌ی شادی و...
کتاب شادی در 4 فصل برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعه‌ی این کتاب را به افرادی که تصمیم دارند شاد زیستن را بیاموزند، پیشنهاد می‌کنیم.
در بخشی از کتاب شادی در 4 فصل: زیر سقف خانه خودت دنبال شادی بگرد می‌خوانیم
برخی عقیده دارند، انسان از تمام مرزها آزاد است که عبور کند؛ و هیچ دینی حق ندارد او را در قیدوبند قرار دهد. این عقاید، صرفاً خاستگاهی جز الحاد و ماده‌گرایی ندارند؛ اما بنا بر عقیده ادیان ابراهیمی، به‌ویژه اسلام شادی نیز مرزهایی دارد، که مهم‌ترین آن عبور نکردن از قوانین الهی است؛ در زیر به نمونه‌هایی از شادی‌های مذموم اشاره می‌شود. گاه انسان‌ها به دلایل مختلف، به‌ویژه به دلیل دوری از تعالیم الهی، که این خود خاستگاه‌های گوناگونی دارد، به درجه‌ای تنزل می‌کنند که با کار زشتی که انجام داده‌اند، شاد و خشنود می‌شوند؛ این شادی کاذب، درست نقطه مقابل آن شادی است که انسان‌ها پس از انجام کار خیر، به آن می‌رسند؛ زیرا همان‌طور که به تجربه، ثابت شده است که اگر اندک وجدان بیدار، در انسان باقی باشد، خشنودی بعد از انجام گناه دیری نمی‌پاید و جای خود را به عذاب وجدان می‌دهد؛ در مقابل، شادی و خشنودی از انجام کار خیر به‌عنوان یک خاطره‌ی خوش معمولاً همیشه در ذهن انسان باقی می‌ماند.
