معرفی و دانلود کتاب همه جا پای پول در میان است

معرفی کتاب همه جا پای پول در میان است

کتاب همه جا پای پول در میان است اثر ماندگار نویسنده‌ی فقید جورج اورول است. این رمان زندگی تراژدیک و در عین حال جذاب جوان سی ساله‌ای را روایت می‌کند که از مورد احترام بودن پول در جامعه تنفر دارد و تصمیم می‌گیرد تا از وابستگی و تعلق به دنیای پول رها شود. اورول در این اثر درخشان از ناملایماتی‌های زندگی در عصر سرمایه داری پرده برمی‌دارد.

درباره‌ی کتاب همه جا پای پول در میان است:

شخصیت اصلی رمان همه جا پای پول در میان است (Keep the Aspidistra Flying)، جوانی سی ساله به نام گوردون کامستاک در انگلستان است که به طور نیمه وقت در کتابفروشی با درآمد کم کار می‌کند. او می‌توانست در شغلی اداری با دستمزدی بالاتر مشغول به کار شود، اما به دلیل آرمان‌های خاص خود آن را نپذیرفت. کامستاک در واقع با رد این شغل، به نوعی به پول و مادیات پشت کرد و نسبت به آن اعلام جنگ کرد.

کامستاک از این واقعیت که برای زنده ماندن و زندگی کردن باید کار کند، خشمگین است. او به دنیای ادبیات علاقه دارد و به همین جهت به طور پاره وقت کار می‌کند تا زمان زیادتری برای نوشتن داشته باشد. او از زندگی مادی گریزان است. او از احترام به پول تنفر دارد و آن را «خدای پول» خطاب می‌کند. او معتقد است اگر مردی پول نداشته باشد، زنان او را دوست نخواهند داشت. کامستاک با خدای پول اعلام جنگ می‌کند و خودش را از همه‌ی وابستگی‌ها به پول رها می‌کند تا آنجا که در فقر فرو می‌رود. کامستاک نامزدی وفادار به نام رزماری دارد که درصدد است تا او تعهد عجیبش در رابطه با پول را کنار بگذارد.

راولستون دیگر شخصیت کتاب حاضر، یک انگلیسی تمام عیار با گرایش سیاسی چپ است که همانند رزماری تلاش می‌کند تا کامستاک مثل بقیه‌ی مردم زندگی کند اما کامستاک در برابر فشار و صحبت‌های اطرافیان مقاومت نشان می‌دهد تا آنجا که هر لحظه بیشتر در منجلاب فقر فرو می‌رود. کامستاک بالاخره مقاومتش شکسته می‌شود و خود را در برابر وابستگی‌های مادی جامعه‌ی روبه‌ زوال سرمایه‌داری تسلیم می‌کند.

جورج اورول (George Orwell) با قلمی قدرمند و طنزی ظریف، چهره‌‌ی زشتی که گورودن کامستاک آن را خدای پول می‌نامد با جزییاتی به یاد ماندنی وصف کرده است. طنز اصلی ماجرا در نیمه‌ی دوم کتاب نهفته است آنجا که ما متوجه می‌شویم راه حل کامستاک و تمام کارهایش اشتباه است و او خود در مبازره با یک سیستم هیولایی، به هیولایی دیگر تبدیل می‌شود. اورول با هوشمندی، وضعیت زندگی مردم انگلستان در آن دوران را در قالب رمانی گیرا شرح می‌دهد. کتاب همه جا پای پول در میان است همانند آثار دیگر او حرف‌های فراوانی برای گفتن دارد و به شدت به حال و هوای روزگار امروز ما شبیه است و جنبه‌ی انتقادی دارد. این اثر روایتی غم انگیز و توام با طنز از مبارزه‌ای ناموفق برای فرار از زندگی مادی‌گراست.

کتاب همه جا پای پول در میان است مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی را به خواندن این کتاب برجسته دعوت می‌کنیم. همچنین دوستداران آثار جورج اورول نیز از خواندن این رمان لذت خواهند برد.

در سال 1997 فیلمی بر اساس این رمان به کارگردانی رابرت بیرمن ساخته شد.

با جورج اورول بیشتر آشنا شویم:

او با نام‌ اصلی‌ اریک‌ آرتور بلر در سال‌ 1903 میلادی در هندوستان‌ به دنیا آمد؛ در همان‌ اوایل کودکی‌ به‌ همراه‌ خانواده‌ به‌ انگلستان‌ رفت‌ و در همانجا پرورش‌ یافت‌. جورج اورول در سال 1920 وارد نیروی پلیس در کشور برمه شد. او بعد از اینکه این شغل را کنار گذاشت به پاریس و لندن مهاجرت نمود و مدت زیادی را برای کسب تجربه در میان فقرا و کارگران آن کشورها گذراند. او در همین زمان تصمیم گرفت تا تجربیات خود را به نگارش درآورد.

تعدادی‌ از آثار جورج‌اورول‌ عبارتند از:

- قلعه حیوانات (Animal Farm)
- 1984 (Nineteen Eighty-Four)
- به یاد کاتالونیا (Homage to Catalonia)
- هوای تازه (Coming Up for Air)
- روزهای‌ برمه‌ (Burmese Days)
- آس‌ و پاس‌ درپاریس‌ و لندن‌ (Down and out in Paris and London)
- جاده‌ای‌ به‌ سمت‌ اسکله‌ ویگن‌ (The Road to Wigan Pier)

در بخشی از کتاب همه جا پای پول در میان است می‌خوانیم:

خیابان مملو از دختران زیبا بود. هنگامى که به او مى‌رسیدند یا سرشان را برمى‌گرداندند یا انگار اصلاً او را نمى‌دیدند، حورى‌هاى سردمزاج که از نگاه موجودات مذکر مى‌ترسیدند. عجیب بود که تعداد زیادى از آن‌ها یا تنها بودند و یا با دختر دیگرى در حال قدم‌زدن. به‌نظرش رسید که تعداد زن‌هاى تنها خیلى بیشتر از تعداد زن‌هایى بود که با مردى همره باشند. قضیه پول بود. چه تعداد از این دخترها حاضر بودند به تنهایى زندگى کنند؛ اما از همنشینى با مردى بى‌پول مى‌گریختند؟ میخانه‌ها باز شده بودند، بوى ترش نوشیدنى مى‌آمد. مردم تک‌تک یا دوتا دوتا وارد سینماها مى‌شدند. گوردون بیرون یک سینماى پرزرق و برق توقف کرد و زیر نگاه خسته مسؤول فروش بلیت، عکس‌ها را تماشا مى‌کرد. گرتا گاربو174 در فیلم «نقاب رنگى». دوست داشت وارد سینما شود. البته نه به‌خاطر دیدن گرتا؛ بلکه فقط براى گرمى و راحتى صندلى‌هاى مخمل سینما. او از سینما متنفر بود و حتا وقتى پول براى رفتن به سینما داشت، خیلى کم این کار را انجام مى‌داد. چرا باید هنرى را دوست مى‌داشت که قرار بود جایگزین ادبیات شود؟ اما باز هم میل زیادى براى رفتن به داخل در خود احساس مى‌کرد. نشستن روى صندلى نرم در میان دود سیگارها در تاریکى و اجازه‌دادن به تصاویر بى‌معناى روى صفحه تا شما را به‌تدریج در خود فروببرند.

این احساس را دارید که موج‌هاى احمقانه آن شما را احاطه مى‌کنند تا در دریایى چسبناک غرق شوید. به‌هرحال این همان دارویى است که نیاز داریم. داروى مناسب براى افراد تنها. زمانى که به تآتر قصر رسید، یک دختر خیابانى که زیر ایوان عمارت ایستاده بود به او علامتى داد و جلوتر رفت و در مسیر گوردون قرار گرفت. دخترى ایتالیایى بود با قد کوتاه، چهارشانه، بسیار جوان با چشم‌هاى سیاه درشت.