کتاب ماجراهای یک قو

به بلندای آسمان، به شیرینی پرواز... کتاب ماجراهای یک قو، مجموعه‌ای از داستان‌های درخشان و خواندنی به قلم چن شی سی است. کاراکترهای اصلی قصه‌های این مجموعه، عقاب‌ها و قوها و سایر پرندگان طبیعت‌اند. پس بی‌جهت نیست اگر خواندن این کتاب را به سیر کردن در آسمان‌ها تشبیه کنیم.

درباره‌ی کتاب ماجراهای یک قو:

در یکی از داستان‌های کتاب ماجراهای یک قو (Adventures of the swan) با عقابی آشنا می‌شوید که روزی در هوایی مملو از برف و باران در مسیر باد به شکلی نامتعادل پرواز می‌کرد. او یک عقاب مادر بود با گردنی قهوه‌ای با چند پر سفید که پشت گردنش ردیفی از شبنم‌های شفاف و درخشان را تداعی می‌کردند. اسم او شوانگ دیِن بود. از صبح تا ظهر، در مسیر باریک و طولانی دره به دنبال غذا رفت‌وآمد می‌کرد. متأسفانه وضعیت هوا خیلی بد بود. خبری از بلدرچین و یا کبوتران وحشی نبود. در جنگل هم هیچ اثری از سنجاب‌ها و خرگوش‌ها دیده نمی‌شد. باد و سرما به همراه گرسنگی و ناامیدی او را خسته کرده بود.

چشمان تیزبین عقاب هنگام پرواز بر فراز صخره‌های بسیار بزرگ، مار کبرای بزرگی به طول دو متر می‌بیند؛ مار پیری که هفت مرتبه پوست انداخته بود و مانند یک بامبوی ضخیم و طلایی شده بوده و روی تمام بدنش رگه‌های سفید و مشکی وجود داشت تا اینکه ...

کتاب ماجراهای یک قو برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به خواندن داستان‌های کوتاه خارجی و یا چینی علاقه دارید، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب ماجراهای یک قو می‌خوانیم:

یک درخت کاج قدیمی و تنومند بر روی صخره‌ای از یک کوه بزرگ و شیب‌دار، باافتخار قد علم کرده بود. در بین دو شاخه‌ی درخت لانه‌ی بزرگ عقابی با استفاده از استخوان حیوانات، پر پرندگان، ساقه‌های نی و گل چسبنده‌ی کوه به‌صورت بیضی‌شکل ساخته شده بود. این لانه خانه‌ی شوانگ دیِن بود.

او بال‌های خود را جمع کرد، روی شاخه‌های درخت تنومند مقابل لانه نشست. قلب مادر به‌شدت حساس است. او همین‌که به مقابل لانه‌اش رسید متوجه شرایط غیرعادی شد. قبلاً او وقتی بالای درخت کاج محل لانه پرواز می‌کرد، دو جوجه عقاب منتظر در داخل لانه با شنیدن صدای آشنای لرزش بال‌های مادر، با شتاب سر خود را از سوراخ لانه بیرون می‌آوردند، دو منقار زرد خود را باز می‌کردند، با صدای جیک‌جیک خود از او تقاضای غذا می‌کردند؛ اما الان هیچ صدایی شنیده نمی‌شد و سکوت لانه او را به وحشت می‌انداخت. او صدای کوتاهی تولید کرد، بعد از چند لحظه صدای ضعیفی از داخل لانه شنیده شد. او باعجله خود را خم کرد و به داخل لانه رفت. در زیر نور ضعیف داخل لانه دو جوجه عقاب خود را بی‌حال و بی‌رمق در گوشه‌ای مشاهده کرد. جوجه عقاب سرسیاه، وضعیت بهتری داشت، اگرچه چشمان زیبایش به گودی فرورفته بود اما وقتی مادر را دید توانست به‌سختی بایستد و به او نزدیک شود. وضعیت عقاب پایاقوتی بسیار بد بود. بال‌های نرمش روی زمین پهن بود. گردن باریکش را گاهی صاف و گاهی منقبض می‌کرد. نمی‌توانست روی پاهایش بایستد، چشمانش نیمه‌باز بود و دهانش را اندکی حرکت می‌داد و صدای بسیار ضعیفی ایجاد می‌کرد.

شوانگ دین یک عقاب مادر باتجربه بود و با دیدن این صحنه متوجه شد که عقاب پایاقوتی از گرسنگی به این روز افتاده است. در این هوای سرد و در این لانه‌ی سربسته، او سه روز تمام چیزی نخورده و دیگر تحمل گرسنگی را نداشت. قلب مادر از این وضعیت به درد آمد. به‌سرعت پایاقوتی را به زیر بال خود کشید، به امید آنکه گرمای بدنش بتواند حس گرسنگی فرزند را کاهش دهد و بتواند سردی شدید بدنش را برطرف نماید و نشاط و انرژی را به او بازگرداند.

پایاقوتی با منقارش زیر بال‌های مادر را گاز می‌گرفت.

در بدن شوانگ دیِن به‌ جز برفی که ذوب می‌شود و اندوهی که ذوب نمی‌شود چیز دیگری نبود.