کتاب بازیهایی برای رشد کودک نوشتهی برایان بارت، به شما کمک میکند تا با بهرهگیری از بازیهای نوین و فعالیتهای فیزیکی نیازهای عاطفی، اجتماعی و شخصیتی کودک خود را پرورش دهید و استعدادهای فرزندتان را شکوفا کنید.
دربارهی کتاب بازیهایی برای رشد کودک:
بازی و ورزش نقش اساسی و حیاتی در زندگی کودکان دارند؛ کودکان به بازی و ورزش کردن علاقهمندند، زیرا فرصت مناسبی برای بیان احساسات و عواطف خود دارند. پژوهشگران ثابت کردهاند که بسیاری از اهداف مهم تربیتی در بازیها وجود دارند که با استفاده از آنها میتوانیم به صورت مستقیم و غیرمستقیم اصول تربیتی شگرفی را در کودکان پرورش دهیم.
کودکان هنگام بازی کردن نقش آفرینی میکنند؛ یعنی پلیس میشوند، مهمان بازی میکنند، پزشک میشوند و ... . شخصیت آنان هنگام بازی شکل میگیرد. دگرگونیهای بسیاری در روحیات و خلقیاتشان رخ میدهد که همهی آنان منجر به تکامل و پیشرفت کودکان خواهند شد.
در جریان بازى، نیروهاى مختلف کودک از قبیل حافظه، دقت و چالاکى پرورش مىیابد. همچنین بازى پرورش عقلى کودک را موجب مىشود. به علاوه، کودک به هنگام بازى مىآموزد که چگونه در مقابل ناکامى و شکست ایستادگى و اعتماد به نفس خود را حفظ کند.
بازی باعث پرورش احساس احترام به دیگران، مهربانی و خلوص در کودکان میشود و احساس نوآوری را در آنان شکوفا میکند. کودک هر رفتاری که در بازی دارد، در بزرگسالی نیز دقیقا همان رفتارها را تکرار خواهد کرد. به علاوه کودکان هنگام فعالیت و بازی کردن از رکود و خمودگی دور میشوند و بدنی سالم و قوی خواهند داشت.
امروزه کمتر کسی به اثرات مثبت و سازندهی بازی برای کودکان و حتی نوجوانان توجه میکند، برایان بارت (Brian Barrett) در کتاب بازیهایی برای رشد کودک (Games for the Whole Child) به شما خاطر نشان میکند که همواره نسبت به ورزش و بازیهای کودک خود توجه کنید و آنها را با شیوههایی نوین تربیت کنید.
کتاب بازیهایی برای رشد کودک برای چه کسانی مناسب است؟
مطالعهی کتاب حاضر به والدین، مربیان و تمام افرادی که با کودکان سروکار دارند توصیه میشود.
در بخشی از کتاب بازیهایی برای رشد کودک میخوانیم:
تمام کردیم؟ این سؤال دانش آموز نه سالهاى بود که مىخواست بداند که آیا کلاس او دویدن خود را تمام کرده است یا نه؟ جواب من هم این بود «نه، حتى دو دقیقه هم نشده که دارید مىدوید.» در آن موقع احساس کردم بچهها روى فرم نیستند، از دویدن شکایت مىکنند چیزى که نتوانستم تشخیص بدهم این بود که اکثر بچهها روى فرم نبودند اما آن فعالیت «دوى آهسته» نیازهاى آنها را برآورده نمىکرد. علتش این نبود که بچهها به خاطر شرایط بدنى بدشان حاضر به دویدن نیستند بلکه من بهطور نامناسبى از مدل تمرین بزرگسالان براى آنها استفاده مىکردم. الان دانشآموزان من مسافت طولانىتر و سختتر را نسبت به گذشته مىدوند.
آنها دویدن را به چشم یک کار نمىنگریستند، آنها آن را یک کار خستهکننده و یا چیزى که قبل از پرداختن به تفریح باید آن را انجام دهند نمىدیدند. چرا؟ چون به جاى دویدن بدون فکر و برنامه الان دویدن بخشى از بازىاى شده که آن را انجام مىدهیم. بازى که متناسب با نیاز دانشآموزان طراحى شده است. همین مفهوم درباره بالا بردن سطح مهارت نیز کاربرد دارد. انتظار کشیدن در صف براى تمرین یک مهارت، یک کار خستهکننده و غیر مؤثر در استفاده از زمان مىباشد و مىتواند منبع فشارهاى منفى و اجتماعى و عواطفى باشد. انجام یک بازى خوب طراحى شده مىتواند اهداف مهارتى شما را برآورده کرده، خلق و خوى بازیکنان را بهبود بخشیده و زمان مورد استفاده در بازى را افزایش دهد. بچهها نیاز به آمادگى جسمانى دارند که شامل آمادگى هوازى، انعطافپذیرى، استقامت و قدرت عضلانى است. آنها همچنین نیاز به مهارت جسمانى دارند که شامل: هماهنگى چشم و دست، نقشه کشیدن محرک، تعادل استاتیکى و دینامیکى و دستکارى جسم است.
بله


















