کتاب بچه‌های گیمر: تربیت و سلامت در عصر بازی‌های دیجتال

معرفی کتاب بچه‌های گیمر: تربیت و سلامت در عصر بازی‌های دیجتال

آلوک کانوجیا در کتاب بچه‌های گیمر، به واکاوی دغدغه‌های والدینی می‌پردازد که نگران درگیری افراطی فرزندانشان با بازی‌های دیجیتالی هستند. او در این اثر به پرسش‌های کلیدی درباره‌ی میزان مجاز بازی و چگونگی تعیین حدومرزها پاسخ می‌دهد؛ با این رویکرد که به‌جای تکیه بر ابزارهای قهری و محدودکننده، باید بر تقویت خویشتن‌داری در کودک متمرکز بود تا این چالش به شکل پایدار حل‌وفصل شود.

درباره‌ی کتاب بچه‌های گیمر

درگیری کودکان با بازی‌های دیجیتالی و اعتیاد به آن چالش اساسی والدین نسل جدید است؛ چالشی که در نسل‌های پیشین از آن خبری نبود. آلوک کانوجیا (Alok Kanojia) به‌عنوان یک گیمر سابق و روانپزشک کنونی، تجربیات خود را در حوزه‌ی بازی‌های دیجیتال به کار گرفته و رویکردی آزمایش‌شده در کتاب بچه‌های گیمر (How to Raise a Healthy Gamer) ارائه می‌کند تا به وسیله‌ی آن والدین بتوانند حد و مرز صحیحی برای کودکانشان در استفاده از بازی‌های دیجیتالی به کار ببرند.

فرزندان وقت زیادی از روز را صرف بازی‌های دیجیتالی می‌کنند و والدین سردرگم‌تر از همیشه، نمی‌دانند چگونه و با چه ترفندی آن‌ها را از صفحه‌ی نمایش جدا کنند و به زندگی برگردانند. آن‌ها با سوالاتی روبه‌رو هستند که پاسخی برای آن ندارند؛ سوالاتی از قبیل چقدر باید به او اجازه‌ی بازی دهم؟ چگونه می‌توانم آن‌ها را به چیز دیگری علاقه‌مند کنم؟ چطور برایش حد و مرز تعیین کنم؟ در اینجا دکتر آلوک کانوجیا به کمک می‌آید و دغدغه‌های والدینِ بچه‌های گیمر را حل و فصل می‌کند.

رویکرد آلوک کانوجیا رویکردی شفاف و روشن است، او از بچه‌های گیمر به‌عنوان بخشی از راه حل نام می‌برد، نه مشکلی که از ریشه باید آن را حل کرد. نویسنده ابتدا توضیح می‌دهد که به چه علتی کودکان جذب بازی‌های دیجیتالی می‌شوند و چگونه می‌توان نیازهای واقعی آن‌ها را برآورده کرد. نویسنده با ذکر یک برنامه‌ی هشت هفته‌ای عملی و بدون توسل به ابزارهای محدودکننده کمک می‌کند تا بچه‌ها حد و مرز استفاده از این بازی‌ها را بشناسند.

راه حلی برای بهبود رابطه با بچه‌های گیمر

آلوک کانوجیا در کتاب بچه‌های گیمر بر پویایی رابطه‌ی والدین بر فرزندان تاکید می‌کند و آن را بخشی از راه حل می‌داند. برنامه‌ی ارائه شده در این کتاب به دنبال یک تغییر مادام‌العمر است که از آن طریق بتوان رابطه‌ی والدین را با فرزندان گیمرشان بهبود بخشید. این برنامه یک راهنمای سه‌بخشی برای والدین است: ابتدا به فهم روان‌شناسی و اثر بازی‌ها بر مغز کودک می‌پردازد، بعد بر گفت‌وگو و ایجاد اتحاد با فرزند تمرکز می‌کند و در پایان راهکارهای عملی، تعیین حدومرز سالم و رفتارهای مثبت را آموزش می‌دهد.

اگر می‌خواهید فرزند گیمر خود را بهتر درک کنید و بتوانید با او ارتباط برقرار کنید، خرید کتاب بچه‌های گیمر و مطالعه‌ی آن را از دست ندهید. این اثر را نشر کتاب خوانا با ترجمه‌ی سیده تبسم سادات لواسانی بزرگ منتشر کرده و در دسترس علاقه‌مندان به کتاب‌های روانشناسی تربیت کودکان قرار داده است.

در نکوداشت کتاب بچه‌های گیمر

• من این رویکرد آرام، ساختارمند و پرورش‌دهنده را برای استفاده‌ی بهتر و کمتر از صفحه نمایش اکیداً توصیه می‌کنم. (دکتر تینا پین برایسون، نویسنده‌ی کتاب «کودک تمام مغز» و «نظم بدون درام»)

کتاب بچه‌های گیمر برای شما مناسب است اگر

• فرزند شما مدت زمان زیادی را صرف بازی‌های دیجیتال می‌کند و این موضوع شما را کلافه و سردرگم کرده است.
• می‌خواهید با نیازهای واقعی کودکانتان در دنیای واقعی بهتر آشنا شوید و با این ترفند او را از صفحه‌ی نمایشگر بازی‌ها جدا کنید.
• قصد دارید به‌جای تقابل و جنگ مداوم با فرزندتان، با او هم‌تیم شوید و از طریق گفت‌وگو انگیزه و مسئولیت‌پذیری را در او تقویت کنید.

در بخشی از کتاب بچه‌های گیمر: تربیت و سلامت در عصر بازی‌های دیجتال می‌خوانیم

اجرای برنامه‌ی حدومرزگذاری یک تعهد است؛ ماه‌ها و شاید حتی یک سال یا بیشتر وقت شما را بگیرد. بنابراین حدومرزگذاری را فقط در کوتاه‌مدت یا در چارچوب یک وضعیت ایدئال در نظر نگیرید. در عوض، خودتان را در وضعیتی در نظر بگیرید که بیشترین استرس را دارید و تصور کنید که می‌توانید حدومرزهای بازی کردن را در این حالت ذهنی اعمال کنید.

نظارت بر میزان استفاده‌ی فرزندتان از بازی‌های ویدئویی احتمالاً فقط یکی از مسئولیت‌هایتان است و تعهدات خانوادگی دیگری هم دارید؛ شغلی دارید، باید از دیگر فرزندانتان مراقبت کنید، خانه‌تان را اداره کنید، شام را آماده کنید. اوضاع وقتی پیچیده‌تر می‌شود که خانواده فقط یک سرپرست داشته باشد؛ یا پدر و مادر، هر دو، شاغل باشند.

به همین دلیل، باید حدومرزهایی تعیین کنید که با برنامه‌ی زمانی خودتان هم‌راستا باشند. اگر انتظارات بسیاری را در برنامه‌ی حدومرزگذاری‌تان گنجانده‌اید، باید نقاط تماس زیادی با فرزندتان داشته باشید تا مطمئن شوید همه‌ی آن کارها را انجام می‌دهد. هرچه تعهد بیشتری به نظارت داشته باشید، به نقاط تماس بیشتری ‑تعاملات کوتاه و مکرر در طول روز‑ با فرزندتان نیاز خواهید داشت.

با توجه به نمونه‌ای که پیش‌تر آوردیم، اگر از فرزندتان بخواهید تکالیفش را هر روز تا ساعت 5 عصر به انجام برساند، باید در آن ساعت در خانه باشید تا بتوانید تکالیفش را بررسی کنید. اگر معمولاً در آن زمان هنوز در محل کارتان هستید یا درگیر تماس‌های مجازی هستید یا برای تمرین عصرگاهی از خانه بیرون می‌روید، تعیین چنین حدومرزی برای خانواده‌ی شما ایده‌ی خوبی محسوب نمی‌شود.

فهرست مطالب کتاب

سخن ناشر
مقدمه
بخش اول: درک
فصل یک: چه‌چیزی بازی‌های ویدئویی را تا این اندازه اعتیادآور می‌کند؟
فصل دو: چرا بچه‌هایمان تا این اندازه شیفته‌ی بازی‌های ویدئویی‌اند؟
فصل سه: چرا پدر و مادرها تا این اندازه با این مسئله مشکل دارند؟
بخش دوم: گفت‌وگو
فصل چهار: لحظه‌ی بینش
فصل پنج: ایجاد اتحاد
فصل شش: مبانی برقراری ارتباط
فصل هفت: زمینه‌سازی برای تعیین حدومرزها
بخش سوم: اقدام
فصل هشت: بخش‌های یک برنامه‌ی خوب برای حدومرزگذاری
فصل نه: مشارکت دادن فرزندتان در این اقدام پرزحمت
فصل ده: اعمال حدومرزها و مقابله با مقاومت
بخش چهارم: چالش‌های متداول
فصل یازده: مواجهه با نگرانی‌های مرتبط با سلامت روان و ارزیابی آن‌ها
فصل دوازده: چالش شماره‌ی 1: بازی‌های ویدئویی و اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی
فصل سیزده: چالش شماره‌ی 2: بازی‌های ویدئویی و اختلالات طیف اوتیسم
فصل چهارده: چالش شماره‌ی 3: بازی‌های ویدئویی و افسردگی یا اضطراب
فصل پانزده: چالش شماره‌ی 4: بازی‌های ویدئویی و مصرف ماریجوانا
پیوست الف: چگونه بچه‌ها را در مراحل تغییر به پیش ببریم
پیوست ب: جدول زمانی برنامه
کتاب‌شناسی منتخب
درباره‌ی نویسنده