کتاب داناتر از دیروز

کتاب داناتر از دیروز نوشته‌ی سجاد رجبی، به طرز شگفت‌آوری به شما کمک می‌کند تا با تغییر دادن باورهای ذهنی خود، زندگی شاد و همراه با آرامشی را تجربه کنید.

درباره‌ی کتاب داناتر از دیروز:

زندگی واژه‌ای است که همه موجودات از بدو تولد آن را شروع و هر کس یا هر موجود به ‌گونه‌ای آن را ادامه می‌دهد. در زندگی تمام انسان‌ها فراز و نشیب‌های فراوان وجود دارد؛ اما طرز برخورد افراد با همین فراز و نشیب‌ها باعث می‌شود عده‌ای راضی و خشنود و عده‌ای دیگر ناخشنود، زندگی‌شان را بگذرانند.

این کتاب برای افرادی مناسب است که خواهان موفقیت و آرامش در زندگی هستند. مدت زمانی که مطالعه این کتاب از شما می‌گیرد، یک روز است؛ اما‌ تجربه‌ای 30 ‌ساله به شما هدیه می‌دهد. قطعا پس از خواندن و عمل ‌کردن به گفته‌های این اثر شگفت‌انگیز، شما دیگر انسان قبلی نخواهید بود و زندگی کاملا متفاوتی را تجربه خواهید کرد.

در این کتاب مواردی ذکر شده که یک انسان برای بهتر زندگی کردن به آن‌ها نیاز دارد. باید سعی کنید این راهکارها را با دیگران به اشتراک بگذارید تا علاوه بر کمک به افراد دیگر، کمک کنید دنیا جایی زیباتر برای زندگی شود.

تأسف‌بار است افرادی خرید کتاب را بر مبنای قیمت انتخاب می‌کنند؛ بدون توجه به محتوا! در صورتی ‌که‌ تنها با کمی تعقل می‌توان فهمید، هزینه خرید یک کتاب از یک پیتزا کمتر است؛ اما با خواندن و تغییر کردن می‌توان به ارزشی معادل هزاران پیتزا دست یافت.

جملات برگزیده‌ی کتاب داناتر از دیروز:

- هیچ سدی در کنار دریا رنگ‌ و رویی ندارد؛ همواره هر کجا که هستیم، بهترین خودمان باشیم.
- کچل اگه دارویی داشت، سر خود می‌ماشت.
- هیچ موقع با نشستن و اقدام ‌نکردن گرهی باز نمی‌شود.
- مُشک آن است که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید.

در بخشی از کتاب داناتر از دیروز می‌خوانیم:

در خانواده‌ای بزرگ شدم که نظرات بسیار متفاوت بود. عده‌ای موافق با سیاست و عده‌ای مخالف. در روزهای انتخابات شاهد بحث‌های بسیار شدیدی بودم و ناخودآگاه وارد بحث می‌شدم. ‌ اصلا بحث‌ کردن برایمان عادت شده بود. تا مدت‌ها بعد از انتخابات هم باهم اختلاف نظر و مشکل داشتیم.

هر روز که تلویزیون روشن می‌شد، عده‌ای با خبرها موافق و عده‌ای مخالف بودند؛ حتی یک خبر هم نبود که کسی در موردش وارد بحث نشود. فقط در روزهایی که به هر دلیلی موقع اخبار برق قطع می‌شد، آتش ‌بس داشتیم البته تا حدودی.

همگی سعی در تغییردادن رأی حریفانمان داشتیم و خوشبختانه از آنجایی که خانواده بودیم، بحث‌ها فقط لفظی بود. ‌

واقعا به خاطر چیزهایی که حتی نمی‌توانستیم نقشی در آن داشته باشیم، خود را به آب و آتش می‌زدیم.

کسی نبود از ما بپرسد گیریم شما درست بگویید، چه نصیبتان می‌شود؟

ما هرچه در توان داشتیم به میدان می‌آوردیم که مبادا کم بیاوریم و شکست بخوریم و حرف رقبا به کرسی بنشیند. ‌

هیچ وقت حالمان خوب نبود، مدام مشکلات عصبی برایمان پدید می‌آمد و هفته‌ای یکی، دو بار اعضای خانواده ما باید به دکتر رجوع می‌کردند و مبالغ زیادی خرج ویزیت و دارو می‌کردیم و این در صورتی بود که اگر بحث‌هایمان را قطع می‌کردیم و کسی شور نمی‌زد، نیازی به دکتر و دارو نبود.