کتاب چرا کسی با من نمی‌ماند...

کتاب چرا کسی با من نمی‌ماند... به قلم نیره افکاریان راهنمایی موثر و خواندنی در حوزه روانشناسی خانواده و روابط است و عواملی که روابط میان انسان‌ها را به نابودی می‌کشاند، تحلیل می‌کند. تمرکز اصلی این کتاب بر دروغگویی زوجین است و نکاتی مهمی برای ترک این عادت بد در اختیارتان قرار می‌دهد.

نیره افکاریان در کتاب چرا کسی با من نمی‌ماند... به بررسی مسائل مهمی مانند دروغ، کمبود اعتماد به نفس، اخلاق، شکاکی، خیانت، سطح اقتصادی، عدم مسئولیت‌پذیری و... می‌پردازد که هر کدام از عوامل مهم و تأثیرگذار در فروپاشی و از بین رفتن روابط محسوب می‌شوند.

مطالعه‌ی کتاب چرا کسی با من نمی‌ماند... به چه کسانی پیشنهاد می‌شود:

خواندن این کتاب برای متخصصان و علاقه‌مندان به حوزه‌ی روانشناسی تجربه‌ای جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب چرا کسی با من نمی‌ماند... می‌خوانیم:

شکاکی: می خواهیم از اختلالی سخن بگوییم که متاسفانه در کشور ما شایع است و در بسیاری موارد برای فرد مبتلا آشکار و شناخته شده نیست و حتی به دلیل فرهنگ جامعه ما بسیاری از اطرافیان، ویژگی‌های افراد مبتلا به آن را با غیرت مردانه، تعصب، حسادت زنانه و گاه با حمایت و مراقبت و دلسوزی اشتباه می‌گیرند و در نتیجه نسبت بدان سکوت می‌کنند و به جای درمان فرد بیمار یا دارای اختلال، خود را با استاندارد‌های بیمار او سازگار می‌کنند!

این اختلال، همان اختلال شخصیت بدگمان است که البته در اشکال حادتر و بیمار گونه تری هم ظاهر می‌شود. نوع حاد و بیمارگونه‌تر آن، به دلیل شدت و مخرب بودن نشانه‌ها زودتر شناسایی می‌شود و اغلب، کار بیمار به بستری شدن در بیمارستان می‌انجامد تا روال درمان انجام شود.

اما در حالت اختلالی آن، ما اغلب با افرادی روبرو هستیم که شک و تردید ناسالم نسبت به محیط و اطرافیان دارند و در واقع گمان می‌کنند همه افراد بد، ناسالم و مجرم‌اند مگر آن که خلاف آن ثابت شود! در حالی که انسان‌های سالم درست برعکس این نظر را دارند یعنی معتقدند کسی بد یا مجرم نیست مگر آن که خلاف آن اثبات شود. معمولا افراد بدگمان، نسبت به همه افراد، بی‌اعتماد و شکاک هستند و مسئولیت احساس بی اعتمادی خود را به عهده نمی‌گیرند و آن را به دیگران نسبت می‌دهند.

این‌ها اغلب تحریک پذیر، پرخاشگر و خشمگین‌اند و حالت متخاصم دارند. افراد متعصب و جزم‌اندیش، افرادی که مدارکی دال بر تخلف دیگران از قانون گردآوری می‌کنند، کسانی که به همسر خود بدون وجود دلایل و مدارک کافی سوء ظن مرضی دارند و اشخاص بدعنقی که اهل دعوا و مرافعه‌اند و... اغلب دچار اختلال شخصیت پارانوئید یا همان اختلال شخصیت بدگمان هستند.