کتاب آدمکش گریان - آدمکش حرفه‌ای جلد ششم

کتاب آدمکش گریان - آدمکش حرفه‌ای جلد ششم رمانی تخیلی برای نوجوانان به قلم یو وو است که داستان قاتلی تحت تعقیب را روایت می‌کند و ادامه داستان لیولا و کایسر را به تصویر می‌کشد.

جلد پنجم کتاب آدمکش حرفه‌ای در این بخش به پایان رسید:

چهره‌ی امپراتور اژدها در هم رفت. «پادشاه اژدهای سیاه، میلو، اگه الان متوجه‌ اشتباهت نشی و عقب نکشی، امپراتوری اژدها چاره نداره جز دستور کشتن تو صادر ‌کنه!»

اما میلو از بالا به همه نگاه کرد و گفت: «همگی بیاید. خودتون متوجه میشید من بیشتر از اونچه بتونید تصور کنید بین شما دوست دارم. خائنین بین شماها می‌لولن. متحدین شما و خائنین به شما چه کسانی هستند؟ شما هیچ‌وقت اینو نمی‌فهمید تا وقتی که تو جهنم به شیطان جواب پس بدید.»

قبل از اینکه مردم حتی فرصت جواب دادن را داشته باشند، پادشاه اژدهای سیاه به‌همان سرعتی که ظاهر شده بود ناپدید شد.

تنها چیزی که باقی ماند، آسمان آفتابی بود و چند تکه ابر سیاه که این‌طرف و آن‌طرف پراکنده شده بودند.

«بابا!»

صدای باولیلانگ توجه لیولا را جلب کرد، اما زمانی که لیولا به باولیلانگ نگاه کرد، متوجه شد باولیلانگ به او نگاه نمی‌کند، بلکه به‌جایش به سایه سیاهی که در ابرها بر جای مانده بود خیره شده... .

آدمکش گریان (Kill no more) نوشته‌ی یو وو (Yu Wo) جلد ششم از مجموعه‌ی 13 جلدی است که داستان هیجان‌انگیز و جذابی دارد.

در بخشی از کتاب آدمکش گریان می‌خوانیم:

هیولای قصه ما لیولا، یکمی مردد بود! اما از آنجایی‌ که افسر قرمز او را به داخل حمام هُل داد، لیولا چاره‌ای جز شستن صورتش نداشت.

لیولا اخمو با خودش فکر کرد: «اون سه‌تا فراموش کردن که اون یه مرده؟ وقتی اون آرایش صورتش رو بشوره و با لباس پاپیونیش مقابل افسر قرمز ظاهر بشه، آیا مادر با توپ جنگی‌اش کار او را می‌سازد؟»

لیولا صورتش را شست. اما نمی‌دانست بعدش باید چکار کند. افسر قرمز با بی‌صبری در را باز کرد و وارد حمام شد. لیولا هنوز داشت فکر می‌کرد که آیا باید فرار کند یا نه! اما افسر قرمز به‌طرف او دوید و صورت لیولا را گرفت و بررسی کرد و ستایش‌کنان گفت: «چه دختر نازی!»

حتی آدمکش که همیشه آرام بود! حس عجیبی پیدا کرد، اما افسر قرمز اصلاً به لیولا فرصت فکر کردن نداد. او لیولا را بیرون کشید. سپس به ‌زور او را روی صندلی نشاند. صدبرابر ماهرتر از کایسر بود و ماهرانه از انواع لوازم آرایش روی صورتش استفاده کرد و در عین‌ حال کارهایی را که داشت انجام می‌داد، توضیج می‌داد... یا شاید بهتر است بگویم داشت با خودش حرف می‌زد.