بله
کتاب فرهنگنامه نثر فارسی معاصر - جلد دوم نوشته‌ی علی کشاورز قدیمی سعی بر این دارد تا نثر فارسی را از گذشته تا به امروز از دیدگاه و زوایایی متفاوت مورد بحث و بررسی قرار دهد.
ماحصل مطالعات عمیق در آثار ارزشمند نثر فارسی بر این اصل کلی اشاره دارد که نثر فارسی مانند شعر فارسی تحت تاثیر تحولات در دوران‌های مختلف قرار گرفته و در هر دوره بنا بر مقتضیات زمان خود انواع نثر پدید آمده است. من باب مثال در قرون اولیه نثر به گونه‌های مختلفی نظیر: نثر مرسل، نثر فنی، نثر بینابین، نثر مسجع و ... تقسیم می‌شد.
اما با توجه به این که در نیم قرن اخیر دگرگونی در ساختار‌های اجتماعی و سیاسی روز به روز در حال افزایش است نثر فارسی هم مدام در حال تغییر بوده و متحول می‌شود. بنابراین هر نثر با توجه به خصوصیات دوران مربوط به خود تاثیراتی پذیرفته که این موضوع بدون شک مهم‌ترین هدف این کتاب خواهد بود.
لازم به ذکر است که نثر فارسی در نیم قرن اخیر به انواع مختلفی نظیر نثر ترجمه، نثر کتاب‌های تحقیقی، نثر کتاب‌های ادبی، نثر روزنامه‌ای، نثر کتاب‌های کودکان و نوجوانان و ... تقسیم می‌شود.
در بخشی از کتاب فرهنگنامه نثر فارسی معاصر - جلد دوم می‌خوانیم:
در روانشناسی از اصطلاح "گمگشتگی هویت" استفادۀ زیادی می‌شود و این مربوط به آن است که افراد در تشخیص هویت اصلی خود دچار اختلال می‌شوند و نمی‌توانند هویت اصلی خود را تعریف کنند. برای این حالت می‌توان در وظیفۀ رسانه‌ها وبه ویژه مطبوعات بهره‌گیری کرد.
رسانه‌های گروهی به عنوان نهادی اجتماعی وظیفۀ تبادل افکار و اطلاعات را به دوش دارند و قاعدتا باید از انتشار مطالب خلاف واقع و دروغ خودداری کنند. اما گاه دیده می‌شود که نشریات عملا دروغی را به صورت گسترده توسعه می‌دهند و بر آن نیز اصرار می‌ورزند.
نشر و پخش‌ها برخلاف واقع به نفع قدرت‌ها و یا گروه‌هایی است که گردانندگان مطبوعات ترویج و تبلیغ از آن‌ها را در نظر داشته و دنبال می‌کنند. این نکته را باید افزود که نشر اکاذیب موجب انحراف افکار عمومی و ذهنیت سازی غلط و سوق دادن گرایش‌ها و علائق مردم به یک سمت و سوی خاص جناحی و سیاسی می‌شود.
یادآور می‌شود که این ویژگی‌ها تنها به مطبوعات و نشریات زنجیره‌ای مربوط نمی‌شود هر رسانه‌ای که مردم را باور نداشته باشد و در جهات سیاسی و اهداف جناحی عمل کند با این ویژگی‌ها و مشابه آنان شناخته می‌شود اما خوشبختانه بسیاری از مطبوعات خالی از ویژگی‌های مذکورند. این تنها هشدار و بیدار باشی است که مردم و روزنامه نگاران متوجه نتایج اعمال خود باشند.
