کتاب خلاقیت و گنج درون: نقش ضمیر ناخودآگاه در خلاقیت و توانایی

کتاب خلاقیت و گنج درون: نقش ضمیر ناخودآگاه در خلاقیت و توانایی به قلم وحید رسولیان، تکنیک‌هایی را در اختیار شما قرار می‌دهد که به کمک آن‌ها قادر خواهید بود ذهن خود را برای دستیابی به موفقیت آماده کرده، سپس اولین گام را برای رسیدن به آن بردارید.

وحید رسولیان پنج سال است که به صورت حرفه‌ای نقاشی می‌کشد و با راهکارهایی که در این کتاب ارائه می‌دهد توانسته 500 نسخه از نقاشی‌هایش را بفروشد. در واقع او در این کتاب به موضوع خلاقیت در هنر می‌پردازد و از قدم‌هایی که برای دستیابی به موفقیت برداشته سخن می‌گوید.

جملات برگزیده کتاب اندیشه خوب معمار و آفریننده است:

- من به هنر اعتمادی ندارم، به هنرمندان اعتماد دارم.
- ما به آنچه عشق می‌ورزیم، شکل گرفته‌ایم و ظاهرمان شبیه به آن است.
- جدای از این‌که مدرسه رفته‌ام یا نرفته‌ام، همیشه در حال یادگیری هستم.
- تنها نقطه‌ی مهم در چرخه زندگی من، انسان‌هایی هستند که از آن‌ها می‌آموزم.
- هرکسی با استعدادهایی آفریده شده که باید آن‌ها را به کار بندد، و به‌کار بستن آن‌ها، بزرگ‌ترین سعادت در زندگی هر فرد است.
- اینکه احساس کنیم فاقد خلاقیت هستیم تنها یک باور اشتباه و اصلاح‌پذیر است. فاجعه زمانی اتفاق می‌افتد که به این نتیجه برسیم که بدون خلاقیت هم زندگی امکان‌پذیر است.

در بخشی از کتاب خلاقیت و گنج درون می‌خوانیم:

همان‌طور که مستحضرید انسان دو ضمیر دارد، یکی «ضمیر خودآگاه» و دیگری «ضمیر ناخودآگاه».

شما هرآنچه را که به خودتان اطلاق کنید که من نقاشی را دوست دارم یا من می‌خرم و می‌فروشم و یا من قضاوت می‌کنم، تمام این حرف‌ها را اشاره می‌کنید به ضمیر خودآگاهتان.

اما غیرازاین ضمیر یک ضمیر دیگری هم در دنیای شُمای هنرمند عزیز وجود دارد، یک سیستم دیگری به‌ نام «ضمیر ناخودآگاه».

حال ببینیم آن در دنیای هنرمند چه نقشی دارد. برای اینکه خیلی خوب متوجه بشوید فرق این دو ضمیر را، اجازه بدهید یک مثال بزنم:

تا حالا سوار کشتی‌های تفریحی شده‌اید که دو سه هزار نفر را سوار می‌کنند؟ از این‌سوی دنیا سفر می‌کنند به آن‌سوی دنیا، مثل کشتی تایتانیک، اما نه مثل تایتانیک که غرق بشود. مانند کشتی‌های خوب دیگر، این‌جور کشتی‌ها را که معمولاً دو سه هزار مسافر دارند و قرار است که بگردند و تفریح کنند و لذت ببرند.

و اصلاً یک شهری توی این اقیانوس دارد حرکت می‌کند و تمام امکانات رفاهی و تفریحی و همه‌چیز هست. این کشتی زیبا را انسانی رهبری و فرماندهی می‌کند بنام «کاپیتان»، یک مرد شصت‌ساله با لباس سفید.

کاپیتان خودش روی عرشه ایستاده، کنترل در دست خودش است و کشتی را هدایت می‌کند و فرمان می‌دهد.

این پُست را که فرمانده ایستاده به آن می‌گویند پست فرماندهی یا سیستم خودآگاه کشتی. اما در طبقه زیرین آن عرشه یک بخش بسیار بسیار مهم دیگری وجود دارد که در حقیقت کامپیوترها، اپراتورها، موتورخانه و سیستم‌ها همه در آن زیر گوش‌ به‌ فرمان فرمانده هستند.

فرامین فرمانده اعم از فرمان‌هایی که درلحظه باید اجرا شوند، مانند: چند درجه به راست، چند درجه به چپ یا سرعت کم یا زیاد و یا حتی فرمان‌هایی که با تأخیر می‌توانند انجام شوند، مانند: درجه حرارت اتاق‌ها کم یا زیاد شود، آکواریوم‌ها و دستورالعمل‌هایی که از قبل برای این کشتی تدوین شده و مسئولان اجرایی این کشتی باید موبه‌مو اجرا کنند تا کل این کشتی زیبا به سلامت به مقصد برسد.