معرفی و دانلود کتاب دنیا بدون تو

معرفی کتاب دنیا بدون تو

کتاب دنیا بدون تو نوشته‌ی جیل سانتوپولو که در گروه پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز قرار دارد به زندگی دختر جوانی به نام لوسی می‌پردازد که در روزگاری پرآشوب، عشق را پیدا می‌کند. این کتاب روایتگر سیزده سال از زندگی لوسی است که همواره در موقعیت‌های سخت، مجبور می‌شود دشوارترین انتخاب‌ها را داشته باشد.

داستان لوسی و گابریل در روز تلخ 11 سپتامبر 2001 شروع می‌شود. این دو برای نخستین بار یکدیگر را در دانشگاه کلمبیا ملاقات می‌کنند و به یکدیگر نزدیک می‌شوند تا جایی که گابریل در مدتی کوتاه به مهم‌ترین بخش از زندگی لوسی بدل می‌گردد.

آن‌ها در طول سیزده سال بارها در مراحل مختلف زندگی مجبور می‌شوند تصمیمات سختی بگیرند و پس از هر تصمیم و انتخاب از هم دورتر می‌شوند. لوسی و گابریل به مرور زمان تبدیل به انسان‌های دیگری می‌شوند، اما با وجود تمام کشمکش‌ها آنچه باقی می‌ماند، عشق است.

رمان جذاب و خواندنی دنیا بدون تو (The light we lost) اولین کتاب جیل سانتوپولو (Jill Santopolo) محسوب می‌شود که براى بزرگسالان نوشته است. زمانی که رمان دنیا بدون تو را مطالعه می‌کنید، تنها با یک رمان عاشقانه مواجه نیستید، بلکه داستانی درباره‌ی زندگی و شخصیت انسان‌ها می‌خوانید.

افتخارات رمان دنیا بدون تو:

- یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز
- منتخب باشگاه کتابخوانی ریس ویترسپون
- یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های وال استریت ژورنال
- ترجمه به بیش از 35 زبان دنیا

جیل سانتوپولو را بیشتر بشناسیم:

جیل سانتوپولو نویسنده‌ی شناخته شده‌ی آمریکایی است که در رشته‌ی ادبیات انگلیسی دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد. وی پس از فارغ التحصیلی به عنوان ویراستار کتاب‌های کودکان مشغول به کار شد. جیل آثار بسیاری در رابطه با ادبیات کودک و بزرگسال منتشر کرده است و از جمله موفق‌ترین آن‌ها می‌توان به قلبت را دنبال کن اشاره کرد. کتاب دنیا بدون تو برای جیل سانتوپولو شهرت زیادی به ارمغان آورد و او را به عنوان نویسنده‌ای موفق مطرح کرد.

نقدهای مثبت کتاب دنیا بدون تو:

- من تحت تأثیر کتاب «دنیا بدون تو» تصمیم گرفتم در انتخاب‌هایم تجدید نظر کنم و به انتخاب‌هایى که دوستان و نزدیکانم داشتند فکر کنم و به این بیندیشم که آرزوهاى آن‌ها تا چه حد به واقعیت تبدیل شده است؟ چه مى‌شود اگر رویاهاى ما کسى را که بیشتر از همه دوستش داریم در خود نداشته باشد؟ (دلا افران، نویسنده‌ى رمان سیراکوزا)

- تأملى زیبا و پرجنب و جوش بر انتخاب‌هایى که براى رسیدن به عشق و معناى زندگى مى‌کنیم. (بتانى چِیس، نویسنده‌ى رمان آنکه رفت)

- با اشتیاق تمام کتاب را خواندیم... سانتوپولو ما را به سفرى برد که موضوعش انتخاب‌هاى از دست‌رفته، ندامت و عدم اطمینانى بود که باعث مى‌شود به انتخاب‌هایمان نگاهى ژرف‌تر داشته باشیم. داستان عاشقانه‌ى لوسى و گیب از آن داستان‌هایى است که تا مدت‌ها بعد از خواندنش در ذهنتان خواهد ماند. (لیز فنتون و لیزا اشتاینکه، نویسندگان رمان وضعیت همه چیز)

- این کتاب نه‌تنها تصویرگر عشقى عمیق و هوشمندانه است بلکه روایتى است از ما به عنوان یک ملت و هویت جمعى ما. رمانى به یادماندنى و جذاب است چراکه فوق‌العاده باورپذیر و به همه‌ى ما نزدیک است. (نیک شیفرین، خبرنگار ویژه‌ى شبکه‌ى پى‌بى‌اِس و خبرنگار رادیوى ملى آمریکا)

- داستانى گیرا در مورد زیبایى و آلام عشق... سانتوپولو چشمان تیزبینى دارد. او بر احساسات آدم‌ها و تغییر آن‌ها تمرکز مى‌کند و نیز مى‌کوشد نمایى بزرگ‌تر از رابطه‌ى لوسى و گیب را در پرآشوب‌ترین دهه‌ى عمرشان به ما نشان دهد. من از آن آدم‌هایى که راحت گریه مى‌کنند نیستم، اما پایان کتاب اشکم را درآورد. (جین اوکانر، نویسنده‌ى رمان اعترافات نسبتاً حقیقى)

در بخشی از کتاب دنیا بدون تو می‌خوانیم:

تو به من نگاه کردى و چشمان ما که هنوز از اشک خیس بودند با مغناطیسى آن‌قدر قوى در هم قفل شدند که انگار متوجه دور و برمان نبودیم. دست تو به دور کمر من لغزید و من روى پنجه‌ى پا بلند شدم تا بتوانم نصفه و نیمه به لب‌هاى تو برسم. ما یکدیگر را محکم در آغوش گرفتیم. آن‌قدر محکم که انگار آغوشمان قرار است ما را از همه‌ى بلاهایى که در راه بود، محافظت کند. وقتى آغوش تو اندام مرا در برگرفت به معناى واقعى، احساس امنیت کردم. خودم را در گرما و قدرت دستان تو غرق کردم. عضلات تو روى دستان من غلتیدند و من انگشتانم را در میان موهاى تو فرو بردم. موهاى بافته‌ى من را به دور دستت پیچیدى و به نرمى کشیدى به شکلى که سر من اندکى به عقب خم شد. دنیا را فراموش کردم. در آن لحظه تو تمام دنیاى من بودى.

تا سال‌ها نسبت به آن کارمان احساس گناه مى‌کردم. براى این‌که نخستین بوسه‌ى ما با سوختن شهر همزمان شد. احساس گناه بابت این‌که چرا خودم را در آن لحظه‌ى خاص به تو باختم. البته بعداً فهمیدم که این فقط ما نبودیم که چنین کارى کردیم، بعضى‌ها بعدها پچ‌پچ‌کنان به من گفتند که آن روز، با هم رابطه داشته‌اند. یا حتى تصمیم به بچه‌دار شدنشان را عملى کرده‌اند یا نامزد کرده‌اند و یا براى اولین بار به هم جمله‌ى «دوستت دارم» را گفته‌اند. چیزى در مرگ هست که باعث مى‌شود میل انسان به زندگى بیشتر شود. ما هم در آن روز مى‌خواستیم زندگى کنیم و من خودمان را مقصر نمى‌دانم. یعنى بعد از این دیگر مقصر نمى‌دانم.

وقتى بوسه را متوقف کردیم تا نفسى بکشیم من سرم را به سمت سینه تو خم کردم. صداى قلب تو را شنیدم و از ریتم آرام قلبت، آرامش گرفتم.

صداى قلب من چه‌طور؟ توانست آرامت کند؟ هنوز هم آرامت مى‌کند؟